عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هورباف، شاهزادهای از دودمان چهارم مصر باستان، پسر فرعون خوفو بود. او با خواهر ناتنیاش، مرسانخ دوم، ازدواج کرد و دو دختر به نامهای نفرتکاو سوم و نبتتیپیتس داشت. پس از مرگ هرباف، مرسانخ با یکی از فرعونها ازدواج کرد و به ملکه تبدیل شد.
دودمان مینگ جنوبی، که در تاریخنگاری به عنوان مینگ متأخر نیز شناخته میشود، مجموعهای از دولتهای باقیمانده از دودمان مینگ بود که پس از حادثه جیاشن در سال ۱۶۴۴ میلادی در چین شکل گرفتند. این دولتها پس از سقوط پکن به دست شورشیان دهقان به رهبری لی زیچنگ و خودکشی امپراتور چونگژن، در نانجینگ تأسیس شدند و تا سال ۱۶۶۲ میلادی به مقاومت در برابر دودمان چینگ ادامه دادند.
سوبکامساف، ملکهی مصری دوران دودمان هفدهم، همسر فرعون نوبخپرر اینتف بود. نام او به معنای «سوبک از او محافظت میکند» است و با وجود ساختار دستوری مردانه، به طور گستردهای در منابع برای این ملکه استفاده شده است. او دارای عناوینی مانند «همسر شاه» و «همسر بزرگ سلطنتی» بود و در آثار باستانی از جمله سنگنبشتهها و جواهرات یاد شده است.
ملکه وی، همسر دوم امپراتور ژونگزونگ از دودمان تانگ چین، تلاش کرد تا مانند مادرشوهرش وو زتیان قدرت را به دست گیرد. او در دوران حکومت همسرش به طور غیررسمی امور دولتی را اداره میکرد و پس از مرگ مشکوک امپراتور، به عنوان نایبالسلطنه پسر خردسالش، امپراتور شانگ، قدرت را به دست گرفت. اما پس از ۱۷ روز در کودتایی به رهبری لی لونگجی و شاهزاده تایپینگ سرنگون و کشته شد.
یوف، کاهن و مقام رسمی مصری در دوران دودمان هجدهم، از طریق سنگنبشتهای در ادفو شناخته شده است. او توسط ملکه اهوتپ، مادر فرعون اهمس اول، به عنوان کاهن دوم و دربان معبد منصوب شد. یوف همچنین در ترمیم آرامگاه ملکه سوبکامساف و خدمت به ملکه اهمس، همسر توتمس اول، نقش داشت.
امپراتریس فنگ (۱۵۴۷-۱۵۱۶)، همسر سوم امپراتور جیاجینگ، در دوران دودمان مینگ چین زندگی میکرد. او با زیبایی و استعداد خود، جایگاه ویژهای در دربار یافت اما با چالشها و دسیسههای بسیاری روبرو شد.
دودمان چپان اوغلو، از خاندانهای برجسته و قدرتمند امپراتوری عثمانی در قرن ۱۸ بودند. این خاندان توسط عمر آقا، یک ترکمن، بنیان نهاده شد و با رهبری احمد آقا و سپس سلیمان بیگ به اوج قدرت رسید. آنها در مناطق وسیعی از آناتولی تا سوریه نفوذ داشتند و در جنگهای روسیه و عثمانی مشارکت فعال داشتند.
فرقههای تدفین یا آیینهای سوگواری، سنتهای مذهبی و تشریفاتی هستند که برای گرامیداشت درگذشتگان در فرهنگهای مختلف شکل گرفتهاند. این آیینها اغلب به صورت نسلها یا حتی دودمانها ادامه مییابند و شامل مراقبت از مقابر، ساخت معابد یادبود و انجام مراسم مذهبی میشوند. از مصر باستان تا جزیره عید پاک، هر فرهنگ روشهای منحصربهفردی برای حفظ یاد درگذشتگان داشته است.
ادیان نوظهور کرهای جنبشهای مذهبی جدیدی هستند که در کره شکل گرفتهاند. این ادیان که در زبان کرهای به نام «شینهونگ جونگکیو» شناخته میشوند، عمدتاً در اواخر دوره دودمان جوسون و در واکنش به کاتولیک و جستجوی راههای نوین برای بیان ایمان پدیدار شدند. بیشتر این جنبشها شاخههایی از جنبش دونگهاک هستند.
دِواسِنا، پادشاه شاخه واتساگولما از دودمان واکاتاکا، در احیای قدرت این سلسله نقش مهمی داشت. او با احیای عنوان «دارمامهراجه» و گسترش قلمرو به سمت کارناتاکا، اقتدار خود را تثبیت کرد. روابط او با ویشنوکندینها و ساخت مخزن آبی سودارشانا از اقدامات برجسته دوران حکومتش است.
سریال چینی «افسانه مروارید اژدها» (۲۰۱۷) با بازی یانگ زی، چین جونجی، شو چانگ و مائو زیجون، داستان عشق ممنوعه بین لی ییهوان، آخرین شاهزاده خانم دودمان مینگ، و امپراتور کانگشی از دودمان چینگ را روایت میکند. این سریال در ۸ مه ۲۰۱۷ از شبکههای آنهویی و پکن پخش شد و داستان تلاشهای لی ییهوان برای انتقام و در نهایت تغییر دیدگاه او را به تصویر میکشد.
لی تونگ، با نام محترمانه وندا، از فرماندهان سائو سائو در اواخر دودمان هان شرقی بود. او در درگیری با لیو بیائو و ژانگ شیو به سائو سائو پیوست و در نبرد نانجون از خطوط گوان یو گذشت تا از سائو رن در جیانگلینگ حمایت کند؛ اما اندکی بعد بر اثر بیماری درگذشت.
«ژانگ یان» نامی مشترک میان چهرههای تاریخی، هنرمندان، نویسندگان و ورزشکاران چینی است؛ از امپراتریس دودمان هان تا بازیکنان فوتبال و تنیس روی میز.
ژو فانگ (۲۶۰–۳۲۰ میلادی)، با نام محترم شیدا، از سرداران برجسته دودمان جین بود. او به عنوان فرمانده کلیدی سیما روئی (امپراتور یوان آینده) نقش اساسی در تأسیس دودمان جین شرقی ایفا کرد. فانگ با شکست شورشیان و جنگسالاران، از جمله هوای یی و دو زنگ، امنیت را در مناطق جنوبی چین برقرار ساخت. همچنین، با حضور مقتدرانه خود، وانگ دون را از شورش علیه جین بازداشت.
بولکو پنجم (حدود ۱۴۰۰ تا ۱۴۶۰ میلادی) از دودمان پیاست، دوک اوپوله و حاکم مناطق وسیعی در سیلزیای علیا بود. او به دلیل حمایت از جنبش هوسیت و سیاستهای جنجالبرانگیزش در مصادره اموال کلیسا، شهرت یافت. با وجود شکستهایی مانند نبرد تربنیتسا، تا پایان عمر بخش عمدهای از قدرت و ثروت خود را حفظ کرد.
یانوش یکم، بنیانگذار شاخه اوپاوا از دودمان پرِمیسلید بوهم، از ۱۳۶۵ میلادی بهعنوان وارث تنها دوکنشین راتیبور حکومت کرد. او بههمراه برادرانش بر اوپاوا حکومت مشترک داشت و بعدها دوک کرنوو و برونتال نیز شد. یانوش یکم با اعطای حقوق ماگدبورگ به اوپاوا و فروش برخی قلمروها به دلیل مشکلات مالی، نقش مهمی در تاریخ سیلزی داشت.
سانکوا، نقاش چینی فعال در دوره دودمان چینگ (۱۸۳۰-۱۸۷۰)، از مشهورترین هنرمندان چینی در تولید آثار برای بازار اروپایی بود. او در خیابان چین در شهر کانتون (گوانگژو) ساکن بود و استودیوهای خود را در کانتون و ماکائو تأسیس کرد. سانکوا به خاطر نقاشیهای بزرگ روغنی از کشتیرانی و تجارت در این بنادر شناخته میشد.
هوانگ ژانیوئه (۱۹۲۶-۲۰۱۹) باستانشناس چینی و استاد مؤسسه باستانشناسی آکادمی علوم اجتماعی چین بود. او بر باستانشناسی چین از دودمان هان تا تانگ تمرکز داشت و در کاوشهای مهمی در لویانگ، شیآن و گوانگژو شرکت کرد. آثار او شامل ۹ کتاب و بیش از ۲۰۰ مقاله و گزارش کاوش است.
فینکاث مک گارکو (مرگ ۴۸۵ میلادی) از پادشاهان لِینستر و عضو ارشد دودمان اوئی گارکون بود. او پسر گارکو مک فوتاد، بنیانگذار این شاخه، به شمار میرفت. با وجود عدم اشاره به پادشاهی او در کتاب لِینستر، منابعی مانند سالنامه اینیسفالن این عنوان را به او نسبت میدهند.
دودمان چوداساما در منطقه سوراشترا (گجرات کنونی) حکمرانی میکردند. تاریخ اولیه این دودمان مبهم است و منابع مختلف مانند افسانههای شاعرانه و کتیبهها اطلاعات ضد و نقیضی ارائه میدهند. با این حال، مشخص است که آنها از حدود سال ۸۷۵ میلادی تا ۱۴۷۲ میلادی حکومت کردهاند.
