عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کارلا کارلی مازوکاتو، هنرمند ایتالیایی قرن بیستم، با پالت رنگی جسورانه و سبک منحصربهفرد خود جنبش اکسپرسیونیسم مدرن را بازتعریف کرد. آثار پویا و جاودانه او که با شاهکارهای شاگال، مونه و ونگوگ مقایسه میشوند، در مجموعههای معتبر اروپا، آسیا و آمریکای شمالی جای گرفتهاند.
تلنگانا جانا سامیتی (TJS) حزبی منطقهای در ایالت تلنگانای هند است که در سال ۲۰۱۸ توسط ام کداندارام، فعال شناختهشده جنبش تلنگانا، تأسیس شد. این حزب بر حمایت از کشاورزان، جوانان، زنان و اصلاح شیوه حکمرانی تأکید دارد.
بررسی ادبی آکسفورد، مجلهای دانشگاهی در حوزه نظریه ادبی و اندیشه واساختگرایانه است که از اواخر دهه ۱۹۷۰ آثار مهمی از اندیشمندان برجسته منتشر کرده است.
وینسنت مکداول فعال سیاسی ایرلندی بود که در جنبش حقوق مدنی ایرلند شمالی، حزب سبز و حزب کارگر ایرلند نقش داشت.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
خاچاطور مالومیان، معروف به ادگار آکنونی، روزنامهنگار و فعال سیاسی ارمنی بود که در مطبوعات و جنبشهای اصلاحطلبانه عثمانی نقش داشت. او در آستانه نسلکشی ارمنیان قربانی سیاستهای حکومت عثمانی شد.
کلیسای مقدس تقدیسشده مسیح (CSHC) فرقهای با ریشههای متدیسم و جنبش تقدیس در جنوب شرقی آمریکا است. این کلیسا در سال ۱۸۹۲ در ویرجینیا تأسیس شد و بر تجربه «موهبت دوم» یا تقدیس کامل تأکید دارد. CSHC با وجود آزار و اذیتهای اولیه، به گسترش پیام خود در سراسر کشور پرداخت.
آیسا بلک آگابا سیاستمدار اوگاندایی و نماینده مردم بوگانگایزی شرقی در پارلمان اوگانداست. او از اعضای جنبش مقاومت ملی است و در انتخابات ۲۰۲۱ به مجلس راه یافت.
مریل جوی ریگون، فعال برجسته جنبش حقوق مدنی آمریکا، در سال ۱۹۴۲ متولد شد. او در ژوئن ۱۹۶۱ در رویداد تاریخی «آزادیخواهی» از مونتگومری به جکسون شرکت کرد و در این مسیر دستگیر شد. ریگون خواهر کوردل ریگون و همسر سابق فردریک لئونارد، هر دو از فعالان آزادیخواهی، است.
«رهاکننده» (The Emancipator) میتواند به رسانهها و اشخاصی اشاره داشته باشد که در تاریخ، نقش مهمی در رهایی یا آزادی ایفا کردهاند. این اصطلاح اغلب با جنبشهای ضد بردهداری و مبارزات سیاسی گره خورده است.
محمد اقبال، شاعر ملی پاکستان، فلسفه سیاسی پویایی را پایهگذاری کرد که از ناسیونالیسم سراسری هند آغاز شد و به جهانگرایی اسلامی رسید. او با نقد دموکراسی غربی، سکولاریسم و سرمایهداری، نظام «دموکراسی معنوی» را بر مفاهیمی چون توحید، خودی و ملت پیشنهاد داد و نخستین بار اندیشه تشکیل کشوری مستقل برای مسلمانان شبهقاره را مطرح ساخت.
آکسفورد، میسیسیپی، شهری دانشگاهی با جمعیتی حدود ۲۵ هزار نفر که در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد. این شهر زادگاه نویسنده برجسته، ویلیام فاکنر، و محل دانشگاه میسیسیپی (Ole Miss) است. آکسفورد دارای تاریخچهای غنی از جمله وقایع دوران جنگ داخلی و جنبش حقوق مدنی است و امروزه به عنوان مرکزی فرهنگی و هنری شناخته میشود.
جنبش استقلال سیسیل (MIS) یک سازمان فرهنگی جداییطلب بود که در سال ۲۰۰۴ با هدف جدایی سیسیل از ایتالیا تأسیس شد. این جنبش ریشه در حرکتی مشابه در سال ۱۹۴۳ به رهبری آندریا فینوکیارو آپریله داشت.
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
زندگینامه نیکلای شیلینگ، فرمانده روس در جنگ جهانی اول و جنگ داخلی روسیه که در نیروهای سفید جنوب روسیه نقش مهمی داشت.
جان فرانسیس اودانل (۱۸۳۷-۱۸۷۴) روزنامهنگار و شاعر برجسته ایرلندی بود. او فعالیت حرفهای خود را از جوانی آغاز کرد و با نشریات متعددی همکاری داشت. اودانل اشعار و نوشتههای ملیگرایانهای در باب جنبش فینیان نیز منتشر کرد و آثار ادبی او پس از مرگش به چاپ رسید.
در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶، انتخابات محلی ترینیداد با کمی تأخیر برگزار شد و جنبش ملی مردمی حاکم با حفظ بیشتر کرسیها، کنترل هشت نهاد محلی را در دست گرفت؛ در حالی که کنگره ملی متحد در آرای ملی اندکی جلوتر بود.
«خودِ کارگران» اثر وین تورپ، کتابی تاریخی درباره گسترش بینالمللی سندیکالیسم در سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۳ است؛ دورهای که جنبشهای کارگری با ایدههای رادیکال و کنش مستقیم شکل تازهای یافتند.
ویلیبالد گورلیت، موسیقیشناس نامدار آلمانی و پسر مورخ هنر، کورنلیوس گورلیت بود. او بنیانگذار بخش موسیقیشناسی دانشگاه فرایبورگ و از چهرههای کلیدی جنبش ارگ به شمار میرفت. گورلیت در دوران نازیها به دلیل تباری یهودی از مقام خود برکنار شد، اما پس از جنگ به فعالیتهای علمی خود ادامه داد.
هیو براک (۱۹۱۴-۱۹۸۵)، صلحطلب بریتانیایی، سردبیر نشریه «اخبار صلح» (۱۹۵۵-۱۹۶۴)، مروج کنش مستقیم غیرخشونتآمیز و از بنیانگذاران کمیته اقدام مستقیم بود. او نقش مهمی در جنبشهای ضد تسلیحات هستهای و استقلال مستعمرات ایفا کرد.
