عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ایستگاه راهآهن آشینو-کوهن در شهر گاشوگاوارا ژاپن، بخشی از خط راهآهن تسوروگارو است. این ایستگاه که در سال ۱۹۳۰ افتتاح شد، با معماری چوبی منحصربهفرد خود که در رمان «تسوروگارو» اثر اوسامو دازای نیز به آن اشاره شده، به عنوان یک اثر فرهنگی ثبت شده و اکنون به عنوان کتابفروشی و کافه فعالیت میکند.
مونته کمدو مرکز شهرستان کاپو در استان سانتیاگو دل استرو آرژانتین است. این شهر با راهآهن و کانال آبیاری کانال دیوس شکل گرفته و اقتصاد آن مبتنی بر جنگلکاری کبروچو و دامداری است. تاریخچه آن ریشه در نام کچوا «ساچا روپاخ» (کوه سوخته) و مهاجرتهای اولیه دارد.
راهآهن ساحل غربی (West Coast Railway) نامی است که به چندین اپراتور ریلی، شرکتهای اجاره واگن و حتی خطوط ریلی تاریخی در مناطق مختلف جهان اطلاق میشود. در این مقاله به معرفی مهمترین آنها میپردازیم.
جسم فرّوژینوس، یافتهای هیستوپاتولوژیک در بیماریهای ریوی بینابینی است که نشاندهنده مواجهه قابل توجه با آزبست (آزبستوز) میباشد. این اجسام، فیبرهای آزبست پوشیده شده با مواد غنی از آهن هستند که اغلب در شغلهای مرتبط با ساختوساز دیده میشوند.
هنری سی. دیویس، سیاستمدار آمریکایی و ششمین معاون فرماندار نوادا، از سال ۱۸۸۷ تا زمان مرگ ناگهانیاش در سال ۱۸۸۹ در این سمت خدمت کرد. او که کار خود را به عنوان کشاورز آغاز کرد و سپس به راهآهن پیوست، در سال ۱۸۶۹ به نوادا مهاجرت کرد.
ایستگاه هیدا-هوسوئه، واقع در خط اصلی تاکایاما در استان گیفو ژاپن، توسط شرکت راهآهن مرکزی ژاپن اداره میشود. این ایستگاه که در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده، دارای دو سکوی جانبی است و با پل هوایی به هم متصل شدهاند.
ایستگاه راهآهن درامگلوک، واقع در حومه شرقی آیردری اسکاتلند، از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۰ فعال بود. این ایستگاه، پایانه شرقی خط نورث کاید بود و در سال ۲۰۱۰ به دلیل پروژه توسعه خط راهآهن آیردری به بثگیت تعطیل شد.
ارکستر سمفونیک سیاتل، گروهی آماتور و سپس حرفهای، از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۴ به رهبری مری دیونپورت انبرگ فعالیت کرد. هدف آن تربیت نوازندگان برای ارکستر سمفونیک سیاتل بود، اما با مشکلات مالی مواجه شد و پس از سه سال، با وجود جذب چهرههای برجسته، تعطیل شد. ارکستر سمفونیک سیاتل بعدها احیا شد.
کالر کچر محصولی نوآورانه برای جلوگیری از رنگدهی لباسها در ماشین لباسشویی است. این ورقههای مخصوص، رنگهای اضافی آزاد شده در چرخه شستشو را جذب کرده و امکان شستن لباسهای رنگی و سفید را با هم فراهم میکنند.
ایستگاه راهآهن هاتفیلد هاید هالت، بخشی از راهآهن هرتفورد و ولو ین جانکشن، تنها کمی بیش از یک ماه در سال ۱۹۰۵ فعال بود و به دلیل عدم استفاده تعطیل شد. این ایستگاه در نزدیکی شهرک باغ گاردن سیتی ولو ین قرار داشت.
میسون-دیکسون رسلینگ، که پیشتر با نام ACCW شناخته میشد، از سال ۱۹۹۷ در ویرجینیای غربی فعالیت خود را آغاز کرد. این پروموشن با جذب ستارگان قدیمی و پرورش استعدادهای محلی، به یکی از فعالترین سازمانهای کشتی مستقل در ایالت تبدیل شد.
شرکت ملی ماشینآلات چین (CMC)، پیمانکار مهندسی بینالمللی و زیرمجموعه گروه فناوری عمومی چین، در پروژههای صنعتی و نیروگاهی تخصص دارد. این شرکت سابقه اجرای پروژههای مهمی چون راهآهن پرسرعت آنکارا-استانبول و توسعه خط ریلی سریلانکا را در کارنامه خود دارد.
فردریک ویلیام چادوکیک (1913-1987)، مهاجم انگلیسی، در لیگ فوتبال برای تیمهای نیوپورت کانتی، ایپسویچ تاون و بریستول روورز بازی کرد. او در جنگ جهانی دوم توسط ژاپنیها اسیر شد و در ساخت راهآهن برمه نقش داشت.
اوربروک، جامعهای ثبتنشده در شهرستان لاو، اکلاهما، با کد پستی ۷۳۴۵۳ است. نام این منطقه از ایستگاه اوربروک در پنسیلوانیا گرفته شده که در مسیر راهآهن سابق پنسیلوانیا قرار داشته است.
ایستگاه راهآهن دوملی، واقع در روستای دوملی در منطقه جهلم استان پنجاب پاکستان، بخشی از شبکه گسترده راهآهن پاکستان است.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
پلیس راجستان، نیروی انتظامی ایالت راجستان هند، نقشی حیاتی در حفظ نظم و امنیت ایفا میکند. این مقاله به تاریخچه، ساختار سازمانی، سلسله مراتب، نحوه جذب نیرو و چالشهای پیش روی این نیرو میپردازد.
ایستگاه راهآهن دونیسثورپ، که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۹۳۱ در خدمت روستای دونیسثورپ بود، اکنون تنها خاطرهای از دوران رونق خط آهن آشبری و نونیتون است. امروزه، محل این ایستگاه به مسیری پیادهروی تبدیل شده است.
ایستگاه راهآهن پیاردوبا، بخشی از خط راهآهن خراگپور-بانکورا-آدرا در منطقه راهآهن آدرا، در منطقه بنگال غربی هند واقع شده است. تاریخچه آن به اوایل قرن بیستم بازمیگردد و در طول سالها شاهد توسعه و برقیسازی بخشهایی از خطوط خود بوده است.
پل مسقف منینگ-رای، سازهای تاریخی در ایالت واشینگتن که در سال ۱۹۱۸ ساخته شد و تا سال ۱۹۶۷ به عنوان پل راهآهن کاربرد داشت، در سال ۲۰۲۰ طعمه حریق شد و از بین رفت. این پل با معماری منحصربهفردش، داستانی از نوآوری و سرنوشت غمانگیز را روایت میکند.
