عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اسکورپیو، نشریه هفتگی کمیک آرژانتینی، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۶ منتشر شد و از ۱۹۷۷ نسخه ایتالیایی آن راه افتاد. این مجله با آزادی هنری بالا، میزبان برجستهترین خالقان کمیک آرژانتین و آثار ماندگار جهانی بود.
خانه دکتر استیون در سیوکس فالز، داکوتای جنوبی، بنای تاریخی با سبک معماری رنسانس ایتالیایی است که در سال 1926 ساخته شد. این خانه که در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، شاهد دوران پرفراز و نشیب تاریخ منطقه است.
پرونده جورجو کودا، روانپزشک ایتالیایی، یکی از تیرهترین فصلهای تاریخ روانپزشکی ایتالیا و زمینهساز اصلاحات مهم در بیمارستانهای روانی این کشور است.
مارا ساکی، شناگر سابق آزاد ایتالیا است که در المپیک ۱۹۶۴ توکیو حضور یافت و در رشته امدادی به فینال راه یافت. او عضو خانوادهای ورزشی است؛ برادر و برادرزادهاش نیز شناگران المپیکی بودهاند.
بتی زانولی فابیلا، پیانیست مکزیکی ایتالیاییتبار، علاوه بر اجرا، در آموزش، تاریخ موسیقی و حقوق مالکیت فکری نیز فعالیت کرده است. او از چهرههای چندوجهی موسیقی و فرهنگ در مکزیک است.
HMS Trusty (N45) یک زیردریایی کلاس T از نیروی دریایی سلطنتی بود که در آغاز جنگ جهانی دوم به مدیترانه و شرق دور رفت. او کشتیهای بازرگانی ایتالیایی و ژاپنی را غرق کرد و پس از جنگ زنده ماند تا در سال 1947 برای بازیافت خرد شود.
ایپولیتو آندرئازی، نقاش برجسته ایتالیایی دوران رنسانس و شاگرد جولیو رومانو در مانتووا بود. او با همکاری تئودورو گیزی، نقاشیهای سقف و گنبد کلیسای جامع مانتووا را خلق کرد و آثاری ماندگار در هنر منریسم بر جای گذاشت.
«چه خواهد شد» (Che sarà)، ترانهای ایتالیایی اثر جیمی فونتانا و فرانکو میگلاچی، در جشنواره موسیقی سانرمو ۱۹۷۱ معرفی شد. این اثر با اجرای مشترک خوزه فلیسیانو و گروه ریچی ای پووری، جایگاه دوم را کسب کرد و به نمادی از مهاجرت و دلتنگی برای وطن بدل گشت. این ترانه در سراسر جهان، بهویژه در آمریکای لاتین، با استقبال گستردهای روبرو شد.
دومنیکو دیستیلو، فیلمساز ایتالیایی متولد رم، با آثاری مستند درباره مسائل اجتماعی، هنر معاصر و فرهنگ تصویری شناخته میشود. از «غیرمنتظره» تا «مانگا دو»، مسیر او میان رم و برلین شکل گرفته است.
پائولو بنّی (1553–1625) فیلسوف، انسانگرا و الهیدان ایتالیایی بود که در رم و پادووا به تدریس و تألیف میپرداخت. با وجود منازعات فکری و برخورد با مرجعیت، او نویسندهای پُرکار در حوزههای فلسفه، الهیات و ادبیات بود.
خاندان دی برانکاس، از نوادگان خاندان ایتالیایی برانکاکو، از دیرباز جایگاههای مهمی در تاریخ فرانسه داشتهاند. این مقاله به معرفی اعضای برجسته و نقش آنها در دوران مختلف میپردازد.
«دشمن» فیلم ملودرام ایتالیایی سال 1952 است که به کارگردانی جیوگیو بیانچی ساخته شد و با بازی الیزا چگانی، فرانک لاتیمور و ویرا سیلنتی به چشم میآید. فیلم در استودیو Cinecittà رم فیلمبرداری شد و طراحی صحنه را ماریو کیاری بر عهده داشت.
راجر هانسون، تیرانداز ورزشی سوئدی، با سابقه حضور در دو المپیک 2000 و 2004، در رشته تیراندازی با تفنگ رقابت کرده است. او موفق به کسب عناوین متعدد در مسابقات معتبر بینالمللی شده و با وجود نتایج نه چندان درخشان در المپیک، تواناییهای خود را به اثبات رسانده است.
الساندرو بازانا، دوچرخهسوار حرفهای سابق ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۴ در آلتسانو لومباردو متولد شد. او در دوران فعالیت خود افتخارات متعددی در رقابتهای اروپایی و بینالمللی به دست آورد و به ویژه در ردهبندیهای امتیازی و سرعت درخشید.
«هکتور نیرومند» (Hector the Mighty) فیلم کمدی ایتالیایی محصول ۱۹۷۲ به کارگردانی انزو جی. کاستلاری است. این فیلم که پارودی مدرن از ایلیاد هومر است، اقتباسی آزاد از رمان «پادشاه میرمیدونها» محسوب میشود و داستان یک روسپیخانه را در دوران معاصر روایت میکند.
سیرو اسپونتونی (۱۵۵۲-۱۶۱۰) مشاور، دیپلمات و مورخ برجسته ایتالیایی بود که در خدمت رهبران متعددی در شمال ایتالیا فعالیت داشت. او همچنین کتابی درباره علم چهرهشناسی (متوپوسکوپی) منتشر کرد.
«وقتی سرکوب شدیم» (When We Were Repressed) فیلم کمدی ایتالیایی محصول سال ۱۹۹۲ به کارگردانی پینو کوارتولو است که اولین تجربه کارگردانی او محسوب میشود. این فیلم به موضوعات اجتماعی و روابط انسانی در بستر کمدی میپردازد.
پیترو آنتونیو سولاری، معمار و مجسمهساز ایتالیایی قرن پانزدهم، پس از کسب تجربه در ساخت کلیسای جامع میلان، به دعوت ایوان سوم به روسیه رفت و ساخت دیوارها و برجهای کرملین مسکو را بر عهده گرفت. او با بهرهگیری از تکنیکهای مستحکمسازی شمال ایتالیا، چهره کرملین را برای همیشه تغییر داد.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
هنری جورج بور، تیرانداز ورزشی بریتانیایی، در المپیک تابستانی ۱۹۱۲ با تیم بریتانیا مدال نقره گرفت و در رویداد انفرادی تفنگ آزاد ۶۰۰ متر نیز دهم شد.
