عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خط تراموا ۴۷D دریک، بخشی از سیستم حملونقل سبک پیتسبرگ، آخرین خط استفادهکننده از واگنهای PCC در این شهر بود. این خط که در اصل بخشی از مسیر بینشهری پیتسبرگ به واشینگتن بود، پس از تغییراتی در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، سرانجام در سال ۱۹۹۹ تعطیل شد. با وجود گذشت سالها، بخشهایی از زیرساختهای آن همچنان باقی مانده است.
حملونقل الکتریکی به سه مفهوم اشاره دارد: شرکت سابق تولید اتوبوسهای برقی (ETI)، یک شرکت نشر نرمافزار کوتاهمدت در دهه ۸۰ میلادی، و سیستمهای حملونقل عمومی که از برق برای حرکت استفاده میکنند مانند تراموا و اتوبوسهای برقی.
مدئین، شهری در غرب کلمبیا و مرکز مهم تولید قهوه، پس از سالها وقفه، سیستم تراموا خود را به صورت مدرن احیا کرده است. این شهر پیش از این دارای شبکه تراموا چرخآهنی بود که ابتدا با اسب و سپس با برق کار میکرد. پس از توقف کامل در ۱۹۵۱، تراموا در سال ۲۰۱۵ به مدئین بازگشت.
شهر کیپتاون در آفریقای جنوبی دارای دو شبکه تراموا بهعنوان بخشی از سیستم حملونقل عمومی خود بوده است. هر دو شبکه اکنون غیرفعال هستند. شبکه اول با نیروی اسب و سپس برق کار میکرد و شبکه دوم، یک تراموا بینشهری بود که کیپتاون را به کمپز بی و سی پوینت متصل میکرد.
نیوخسایدز فوربورگوال خیابانی تاریخی در مرکز آمستردام است که از شمال به جنوب امتداد دارد. این خیابان با نام «دیوار سنگر جلویی سمت جدید» شناخته میشود و سابقهای طولانی در دفاع از شهر دارد. امروزه بهعنوان یکی از محورهای اصلی تراموا و محل جاذبههای مهمی مانند کاخ سلطنتی و موزه آمستردام شناخته میشود.
برنی میتواند به موارد مختلفی اشاره داشته باشد، از جمله یک نوع تراموا کوچک، مکانهایی مانند برنی در ایالت مونتانا آمریکا، و افراد سرشناسی چون دیوید برنی، بازیگر و کارگردان آمریکایی.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
جیکوب رهم (۱۸۲۸–۱۹۱۵) از مهاجران فرانسوی به شیکاگو بود که به مقامهای ارشد پلیس این شهر رسید. با وجود خدماتش در اصلاح ساختار پلیس، درگیر رسواییهای مالی و سیاسی شد. او به دلیل نقش در «ویسکی رینگ» به حبس محکوم شد و پس از آن در صنعت تراموا سرمایهگذاری کرد.
خط B75، که قبلاً به عنوان خط خیابان اسمیت در بروکلین نیویورک شناخته میشد، در ابتدا یک خط تراموا بود که بین پارک اسلوپ و مرکز شهر بروکلین تردد میکرد. پس از جایگزینی با اتوبوس در سال ۱۹۵۱، این خط در سال ۲۰۱۰ به دلیل کاهش بودجه حذف شد و خدمات آن بین خطوط B57 و B61 تقسیم شد.
ایستگاه اوبورکاسل نورد، واقع در خط ۶۶ شبکه شهری بن و خط ۶۲ تراموا، دارای دو سکوی کناری و دو خط ریلی است. این ایستگاه در فاصله ۴۵۰ متری ایستگاه اصلی اوبورکاسل قرار دارد.
ایستگاه راهآهن برشم-سنآگاتا، واقع در منطقه برشم-سنآگاتا در بروکسل بلژیک، بخشی از خط ۵۰ راهآهن ملی بلژیک است. این ایستگاه که در سال ۱۸۶۴ تأسیس شده، به خطوط تراموا و اتوبوس شهری متصل است و خدمات حملونقل منطقهای را ارائه میدهد.
ایستگاه اکبرگپارکن (پیشتر: شومانسکولن) یک ایستگاه قطار سبک در خط اکبرگ تراموا اسلو است. این ایستگاه در نزدیکی مدرسه دریانوردی و پارک مجسمههای اکبرگ واقع شده و در منطقه نوردسترند، اسلو، نروژ قرار دارد.
تراموا در پاناما با راهاندازی سیستم تراموا الکتریکی در شهر پاناما در سال ۱۸۹۳ آغاز شد و تا سال ۱۹۴۱ با وقفههایی فعال بود. این سیستم یکی از نخستین ترامواهای الکتریکی در آمریکای لاتین بود که با سرمایهگذاری انگلیسی و فناوری زیمنس ساخته شد. تراموا نقش مهمی در حملونقل شهری و حمایت از پروژههای ساخت کانال پاناما ایفا کرد.
ایستگاه مینت، واقع در شهر آمستلوین هلند، یکی از ایستگاههای خط تراموا ۲۵ (آمستلترام) است که بهطور رسمی در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰ افتتاح شد. پیش از آن، این ایستگاه بخشی از خط مترو/تراموا سبک ۵۱ بود که در سال ۱۹۹۰ راهاندازی شده بود.
مروری بر خطوط تراموا در پایتخت بلژیک، بروکسل. با این راهنما، مسیرهای مختلف تراموا و ایستگاههای کلیدی آنها را بشناسید.
شرکت راهآهن خیابانی گرند استریت و نیوتاون در ایالت نیویورک، دو خط تراموا را میان ویلیامزبرگ، المرست و وست ماسپث اداره میکرد و در سال ۱۸۵۹ تأسیس شد.
سیستم تراماتوبوس آدلاید از ۱۹۳۲ تا ۱۹۶۳ بخشی از شبکه حملونقل عمومی این شهر در استرالیای جنوبی بود. این سیستم با هدف گسترش خدمات حملونقل در دوران رکود بزرگ و بهدلیل محدودیتهای مالی برای ساخت خطوط تراموا، راهاندازی شد. پس از آزمایش موفق، خطوط دائمی از ۱۹۳۷ در مسیرهای مختلف شهر آغاز به کار کردند و تا ۱۹۶۳ که با اتوبوسهای دیزلی جایگزین شدند، فعال بودند.
راهآهن کامبرلند به چند شرکت و خط راهآهن در نقاط مختلف جهان اشاره دارد. از جمله شرکت راهآهن و زغالسنگ کامبرلند در نوا اسکوشیا، سه خط راهآهن در کنتاکی و تنسی، و یک خط تراموا در پنسیلوانیا. همچنین خط راهآهنی به همین نام در سیدنی استرالیا وجود دارد.
ایستگاه جووزلیباغ یکی از ایستگاههای خط متروبوس استانبول است که در منطقه زیتینبرنو، بین بزرگراه D.100 قرار دارد. این ایستگاه به شش خط از هفت خط متروبوس خدماترسانی میکند و پایانه دو خط ۳۴A و ۳۴C است. امکان اتصال به خط تراموا T1 نیز در این ایستگاه وجود دارد.
ایستگاه راهآهن بایکر، واقع در نیوکاسل انگلستان، در سال ۱۸۸۴ بهعنوان یک توقفگاه غیررسمی آغاز به کار کرد و از سال ۱۹۰۱ بهطور عمومی فعال شد. این ایستگاه بخشی از خط رودخانهای بود که صنایع و جوامع در حال توسعه را در امتداد رود تاین پوشش میداد. با وجود رقابت تراموا و کاهش مسافران، خط در سال ۱۹۰۴ برقدار شد، اما ایستگاه بایکر در سال ۱۹۵۴ به دلیل کاهش تقاضا بسته شد.
