عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کلیسای جامع پروجا، بنای باشکوهی در شهر پروجا ایتالیا، وقف سنت لارنس است. این کلیسا با تاریخچهای غنی و معماری خیرهکننده، از قرن دهم میلادی تاکنون شاهد رویدادهای مهمی بوده و گنجینهای از آثار هنری ارزشمند را در خود جای داده است.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
راهآهن شهرستان نورث هادسون، سیستم تراموای نوآورانهای در نیوجرسی بود که با چالشهای مهندسی پیچیدهای از جمله غلبه بر تپه برگن روبرو شد و با راهحلهایی چون آسانسورهای واگنی و راهآهن مرتفع، مسیر حملونقل را متحول کرد.
با تاریخچه و جزئیات خطوط تراموای الکتریکی ناگاساکی، ژاپن آشنا شوید. این سیستم حملونقل عمومی از سال ۱۹۱۵ فعال بوده و با پذیرش کارت هوشمند ناگاساکی، تجربه سفر را بهبود بخشیده است.
ایستگاه راهآهن پوجهههی واقع در شهرستان چیبی، استان یوننان چین، در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶ افتتاح شد. این ایستگاه پایانه خط ۴ تراموای ونشان محسوب میشود.
ماریانو دئوستریو، معروف به ماریانو دی پروجا، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که در پروجا فعال بود. او شاگرد پیترو وانونچی بود و آثار مهمی مانند تابلوی محراب برای کالجیو دل کامبیو خلق کرد. جزئیات زندگی او محدود است، اما آثارش در کلیساهای سانتآگوستینو و ساندومنیکو باقی مانده است.
اسکله ملکه در رمزی، جزیره من، با هزینهای معادل ۴.۳ میلیون پوند امروزی در سال ۱۸۸۶ افتتاح شد. این اسکله به عنوان سکوی سوار و پیاده شدن مسافران کشتیهای بخار در زمان پایین بودن جزر و مد طراحی شد. اسکله دارای خط تراموای دستی برای حمل بار و مسافر بود که بعدها به لوکوموتیو مجهز شد. پس از سالها استفاده، اسکله در ۱۹۹۰ به دلیل مسائل ایمنی بسته شد. از سال ۲۰۱۵، پروژه بازسازی توسط بنیاد رمزی آغاز شد و بخشهایی از آن در ژوئیه ۲۰۲۱ مجدداً افتتاح گردید.
نگاهی به شهرهای آمریکای مرکزی که در گذشته یا حال حاضر، از شبکههای تراموای شهری در سیستم حملونقل خود بهره میبردهاند. این فهرست شامل کشورهای کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا، هندوراس، نیکاراگوئه و پاناما است.
نگاهی به تاریخچه تراموای الکتریکی آورانش در فرانسه، از افتتاح در ۱۹۰۷ تا تعطیلی در ۱۹۱۴. این سیستم با یک خط شهری، نقش مهمی در حملونقل منطقه ایفا کرد و با وجود عمر کوتاه، خاطراتی از گذشته را زنده نگه داشته است.
با تاریخچه کوتاه تراموای اسبی شرکت پولهلی در ولز آشنا شوید. این خط کوتاه از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۹ در فصل تابستان فعال بود و مسافران را بین ایستگاه راهآهن و ویکتوریا پراد جابجا میکرد.
شرکت ابتکارات حملونقل ادینبورگ (Tie) از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۱ مسئولیت مدیریت پروژههای حملونقل شهری ادینبورگ را بر عهده داشت. این شرکت که بخشی از مشارکت دولتی-خصوصی برای بهبود زیرساختهای حملونقل اسکاتلند بود، پس از مدیریت جنجالی پروژه تراموای ادینبورگ، در سال ۲۰۱۱ تعطیل شد.
ایستگاه تراموای سنت چاد یکی از ایستگاههای خط یک متروی میدلندز غربی در بیرمنگام انگلستان است. این ایستگاه در سال ۲۰۱۶ افتتاح شد و ابتدا اسنو هیل نام داشت، اما به دلیل جلوگیری از سردرگمی مسافران، نامش تغییر کرد.
استاوفاخِر، یکی از ایستگاههای مهم تراموای زوریخ در محله آوسرزیهل، کنار کلیسای سنت یاکوب و در امتداد خیابان بادِنِر قرار دارد؛ جایی که نامهای شهری و حملونقل عمومی در هم گره خوردهاند.
اوگو جیاکری (۱۳ مه ۱۸۹۶ - ۵ ژوئیه ۱۹۸۹) یک بهایی برجسته ایتالیایی از خانوادهای اشرافی در پالرمو بود. او در جوانی به عنوان سرباز زخمی در پروجا با آیین بهایی آشنا شد و پس از جنگ جهانی اول به آمریکا مهاجرت کرد. در حدود سال ۱۹۲۶ به آیین بهایی گروید و بعدها به ایتالیا بازگشت. جیاکری بسیاری از کتابهای بهایی را به ایتالیایی ترجمه کرد و در ساخت بناهای مهم بهایی مانند مقبره باب نقش داشت.
