عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«زنجیرهای از رعد و برق» اثر جف شارا، جلد دوم مجموعه چهار جلدی جنگ داخلی آمریکا، به نبرد یولیسیز گرانت علیه ژنرال کنفدراسیون جان پمبرتون در جبهه غربی میپردازد و سقوط ویکزبورگ را به تصویر میکشد.
خط آهن بائوتائو-شیآن یکی از خطوط ریلی مهم در چین است که در دو مرحله افتتاح شد. بخش اول از بائوتائو تا اوردوس در دسامبر ۲۰۰۹ و بخش باقیمانده تا شیآن در دسامبر ۲۰۱۰ به بهرهبرداری رسید.
ایستگاه راهآهن توگوئیوولا یکی از ایستگاههای خط آهن جینگبائو در منطقه داخلی مغولستان است. این ایستگاه در منطقه قاهر رایت فرانت بنر قرار دارد و بخشی از شبکه حملونقل ریلی این منطقه به شمار میرود.
ایستگاه اوبورکاسل نورد، واقع در خط ۶۶ شبکه شهری بن و خط ۶۲ تراموا، دارای دو سکوی کناری و دو خط ریلی است. این ایستگاه در فاصله ۴۵۰ متری ایستگاه اصلی اوبورکاسل قرار دارد.
ایالت نیویورک، به ویژه بخش شمالی آن، همواره کانون نوآوریها و کسبوکارهای تأثیرگذار بینالمللی بوده است. از قرن نوزدهم با بهرهگیری از انرژی آبی و شبکههای حملونقل، تا قرن بیستم با توسعه برق آبی و بزرگراهها، این منطقه بستری برای رشد صنایع و اختراعات فراهم کرده است. شرکتهایی مانند GlobalFoundries با انتقال مقر خود به این منطقه، اهمیت آن را در صنعت نیمهرساناها نشان دادهاند.
آکادمی لیزا، مدرسه چارتر عمومی در آرکانزاس، با تمرکز بر علوم، فناوری، مهندسی و ریاضی (STEM) فعالیت میکند. این آکادمی که در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد، به بیش از ۲۲۰۰ دانشآموز از مقطع پیشدبستانی تا دوازدهم خدمترسانی میکند. با محوریت آمادهسازی برای دانشگاه و شغل، لیزا به عنوان یکی از برترین مدارس آرکانزاس شناخته شده است.
نیروگاه ذخیره پمپی ولبیت، یکی از سه نیروگاه فعال از این نوع در کرواسی است که با دو توربین و ظرفیت اسمی مشخص، نقش مهمی در شبکه برق این کشور دارد. این پروژه در سال ۱۹۸۴ تکمیل و به بهرهبرداری رسید.
فرودگاه تِواکان، واقع در ایالت پوئبلای مکزیک، یک فرودگاه داخلی است که به شهر تِواکان خدماترسانی میکند. این فرودگاه با نام رسمی فرودگاه ملی تِواکان شناخته میشود و در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ به ترتیب ۲٬۱۷۶ و ۲٬۱۵۶ مسافر را جابهجا کرده است.
ایستگاه راهآهن بکستون، واقع در روستای بکستون در شهرستان نورفک، توسط خط آهن دره بوره (Bure Valley Railway) خدماترسانی میشود. این ایستگاه یکی از جاذبههای تاریخی منطقه است که بازدیدکنندگان را به تجربهای اصیل از سفرهای ریلی قدیمی دعوت میکند.
راهآهن شمالی آگوستا یک خط راهآهن کوتاهبُرد بود که در نیمه نخست قرن بیستم، خدماترسانی به غرب کارولینای جنوبی را بر عهده داشت. این مسیر مستقل تنها ۱۱ مایل طول داشت و پس از حدود سه دهه فعالیت، متروک شد.
حملونقل الکتریکی به سه مفهوم اشاره دارد: شرکت سابق تولید اتوبوسهای برقی (ETI)، یک شرکت نشر نرمافزار کوتاهمدت در دهه ۸۰ میلادی، و سیستمهای حملونقل عمومی که از برق برای حرکت استفاده میکنند مانند تراموا و اتوبوسهای برقی.
ایستگاه راهآهن پروویدِتی در سال ۱۹۴۹ افتتاح شد و به شهرداری پروویدِتی (در فاصله حدود ۴ کیلومتری) خدماترسانی میکرد. امروزه این مکان تنها به یک گذرگاه سطحی در خطوط ترمولی-کامپوباسو و ترمولی-ونافرو تبدیل شده است. گذرگاه فعال است، اما خود ایستگاه از رده خارج و برچیده شده است.
زندگینامه ژانگ ژیهگانگ، مهندس و مدیر اجرایی چینی که از سال ۲۰۲۱ مدیرعامل شرکت استیت گرید چین، یکی از بزرگترین شرکتهای برق جهان است.
رودخانه گاسپرو در نوا اسکوشیا، با وجود کوتاهی، نقشی مهم در شیلات، تاریخ آکادیایی، تولید برقآبی و گردشگری دارد و دره آن امروز با باغهای انگور شناخته میشود.
دولت راهآهن نیو ساوت ولز در سال ۱۹۰۳ دستگاهی به نام روتامتر برای اندازهگیری طول خطوط ریلی خود ساخت. این دستگاه شامل یک واگن چهارچرخ با چرخ پنجم بزرگ بود که روی ریل حرکت میکرد. آخرین استفاده ثبتشده از آن به دهه ۱۹۲۰ بازمیگردد.
جیمز آنتونی فیتزپاتریک، وکیل و سیاستمدار جمهوریخواه اهل نیویورک، از مجلس ایالتی تا ریاست مرجع برق نیویورک نقشآفرینی کرد؛ نیروگاهی هستهای نیز به نام او ثبت شد.
ایستگاه راهآهن برکلی در گلاسترشر انگلستان، بخشی از خط شاخه شارپنس بود که با هدف اتصال خط اصلی بریستول به گلاستر با اسکلههای شارپنس ساخته شد. این ایستگاه در سال ۱۸۷۶ برای مسافران باز شد و با وجود دورههای رونق، سرانجام در سال ۱۹۶۴ بسته شد. بقایای آن هنوز شاهد تاریخچه این خط ریلی است.
فیشتاون، جامعه هنری غیررسمی در دلتای رودخانه اسکاجیت در ایالت واشینگتن، از اواخر دهه ۱۹۶۰ تا اواسط دهه ۱۹۸۰ میزبان هنرمندان، شاعران و مجسمهسازان بود. این جامعه روستایی و منزوی، بدون برق و لولهکشی، به مرکز ضدفرهنگ شمالغربی آمریکا تبدیل شد. هنرمندان فیشتاون با برگزاری نمایشگاههای موفق در سیاتل، شهرت منطقهای کسب کردند.
راهآهن اوکامپو، که با نامهای راهآهن چاکو و لا فُراِستال نیز شناخته میشود، اولین خط ریلی در ویلا اوکامپو، شمال سانتا فه و کل منطقه گران چاکو بود. این خط با عرض ریل متریک (۱۰۰۰ میلیمتر) در ۲۶ ژوئیه ۱۸۸۴ افتتاح شد و نقش حیاتی در اتصال صنایع محلی به رودخانه پارانا ایفا کرد.
اولترا، جامعهای ثبتنشده در شهرستان تولار کالیفرنیا، که زمانی گذرگاه راهآهن آتچیسون، توپهکا و سانتافه بود. این خط راهآهن در سال ۱۹۹۲ به تولار ولی ریلی فروخته و در سال ۲۰۰۹ تعطیل شد.
