عبارت مورد نظر خود را بنویسید
الیزابت گراهام نامی است که میتواند به دو چهره برجسته اشاره کند: الیزابت جنینگز گراهام، پیشگام مبارزه با تبعیض نژادی در ترابری عمومی در قرن نوزدهم، و الیزابت گراهام، پژوهشگر و استاد برجسته باستانشناسی مزوآمریکا.
نام «مارکوس پورکیوس کاتو» به چند شخصیت مختلف در روم باستان اشاره دارد؛ از کاتوی بزرگ، سیاستمدار و نویسندهای سختگیر، تا کاتوی جوان، مخالف سرسخت ژولیوس سزار.
محوطه باستانشناسی کامن فیلد در نزدیکی شهر سنت جنویو میسوری قرار دارد و بقایای یک تپه باستانی بومیان آمریکا را در خود جای داده است. این منطقه که نامش را از زمینهای کشاورزی نواری مستعمرهفرانسه گرفته، در سال ۱۹۶۹ در فهرست اماکن تاریخی ثبت شد.
استلا، محلهای در ناپل ایتالیا، با موزه باستانشناسی ملی و تپه کاپودیمونته، گنجینهای از هنر و تاریخ را در خود جای داده است. سفری به قلب این منطقه دیدنی.
مجموعه «جادههای فرعی دانش کتاب مقدس»، گردآوری از کتابهای ارزشمند در حوزه مطالعات کتاب مقدس است که از سال ۱۸۸۳ در لندن منتشر شد. این مجموعه موضوعاتی چون تاریخ، جغرافیا و باستانشناسی را با قلم متخصصان گوناگون بررسی میکند.
دوره تِنچو (Tenchō) در تاریخ ژاپن، از سال ۸۲۴ تا ۸۳۴ میلادی، شاهد رویدادهای مهمی بود. این دوران پس از دوره کو نین و پیش از دوره جووا قرار گرفت و امپراتوران جوننا و نیمیو بر ژاپن حکمرانی میکردند. تغییرات تقویمی و وقایع فرهنگی از جمله این دوره برجای مانده است.
فیلیا شهری باستانی در اتولیا بود که امروز مکان دقیق آن ناشناخته است و نامش تنها از یک نوشته سنگی درباره پذیرایی از نمایندگان اپیدائوروس بر جای مانده است.
پامید، گونهای قدیمی از انگور قرمز که ریشهاش به دوران باستان در بلغارستان بازمیگردد. زمانی پرکشتترین انگور این کشور بود، اما امروزه کشت آن محدود شده است. این انگور در کشورهای بالکان و شرق اروپا نیز یافت میشود.
پارک ملی امیک تسوریم در دامنه غربی کوه زیتون و دره قدرون قرار دارد. این پارک با مساحت ۱۷۰ هزار مترمربع، میزبان پروژه غربالگری باستانی اورشلیم بود؛ جایی که بازدیدکنندگان میتوانستند در کاوشهای باستانشناسی خاک تپه معبد مشارکت کنند.
مالین هد، شمالیترین نقطه سرزمین اصلی ایرلند در شهرستان دونیگال، با تاریخچهای از دوران باستان، استفاده نظامی در جنگهای ناپلئونی و جنگ جهانی دوم، و نقشی کلیدی در پیشبینی آبوهوا، مقصدی منحصربهفرد است. این منطقه همچنین محل فیلمبرداری صحنههایی از جنگ ستارگان بوده و چشماندازهای طبیعی خیرهکنندهای دارد.
ویلیام فش، باستانشناس برجسته هاروارد، دههها عمر خود را صرف حفظ و کاوش در سایت باستانی کوپان هندوراس کرده است. او بنیانگذار انجمن کوپان و مدیر پروژههای مهم باستانشناسی و مرمت این منطقه است.
میرینوس دیمهای در آتیک باستان بود که نزدیک مرندا قرار داشت. کاوشهای اخیر بقایای معبد آرتمیس کولائنیس، حریم آفرودیته و بناهای عمومی آن را آشکار کردهاند.
آپلیزیوپسیس تویامانا گونهای از حلزونهای دریایی بدون پوسته از راسته ساکوگلوسان است که در خانواده هرمائیده قرار دارد. این نرمتنان دریایی به دلیل ساختار بدنی خاص و فاقد صدف، ازجمله جانداران جذاب و کمنظیر اعماق اقیانوس به شمار میروند.
براهمگیری نامی است که به مکانهای مختلفی در هند اطلاق میشود، از جمله کوهستانها، سایتهای باستانشناسی، پناهگاههای حیات وحش، شهرها و حتی یک حوزه انتخابیه. این مقاله به بررسی این مکانها میپردازد.
رن-له-بن، روستایی در جنوب فرانسه با چشمههای آب گرمی است که از دوران روم باستان شناخته میشد و امروز نیز با داستانهای تاریخی و اسرارآمیز خود توجهها را جلب میکند.
لئوپلما (Leiopelma) تنها سرده از قورباغههای بومی و کهن نیوزیلند است که به راسته آرکئوباتراشیا تعلق دارد. این قورباغهها با ویژگیهای منحصربهفرد مانند مهرههای اضافی و بقایای عضلات دم، نمایندهای از دوران باستان هستند و با چالشهای بقا در دنیای امروز روبرو هستند.
زاهرا نیوبی، استاد مطالعات کلاسیک و تاریخ باستان در دانشگاه وارویک، پژوهشهایی تأثیرگذار دربارهٔ اسطورهشناسی یونان در هنر روم، فرهنگ بصری جشنوارههای یونانی و جایگاه ورزش در جهان روم دارد.
اوتار لردکیپانیدزه، باستانشناس برجسته گرجی، با پژوهشهای خود درباره کولخیس، ایبریا و ردپای فرهنگ هخامنشی در قفقاز جنوبی، جایگاهی مهم در تاریخنگاری باستانشناسی منطقه یافت.
جین گرنویل، باستانشناس سرشناس بریتانیایی، متخصص در معماری قرون وسطی است. او با سابقهای درخشان در حفاریهای میدانی و حفاظت از میراث فرهنگی، سالها در دانشگاه یورک فعالیت کرد و به سمتهای مهمی از جمله معاونت دانشجویی و معاونت اجرایی رسید. گرنویل همچنین در نهادهای میراثی مهمی مانند «میراث انگلیسی» و «شورای باستانشناسی بریتانیا» نقشآفرینی کرده است.
کوزلووسکیاسپیس، سردهای از تریلوبیتها متعلق به راسته فاکوپیدا، در دوره دوونین پایین در بولیوی امروزی میزیسته است. این فسیلها که در سال ۱۹۷۳ توسط برنیسا و ونک توصیف شدند، اطلاعات ارزشمندی درباره حیات در این منطقه در دوران باستان ارائه میدهند.
