عبارت مورد نظر خود را بنویسید
هکتور دوپیرون (۱۸۶۱-۱۹۱۱) تنور اپرای فرانسوی بود که با صدای قدرتمند و دراماتیک خود، بهویژه در آثار ریچارد واگنر و ژاکومو مایربر، درخشید. او از ۱۸۸۷ تا ۱۹۰۶ دوران پرکار اپرایی را در اروپا سپری کرد و در تالارهای معتبری مانند اپرای پاریس و کوونت گاردن لندن هنرنمایی کرد.
«سفال و پروکریس» (Tsefal i Prokris)، اپرایی سهپردهای اثر فرانچسکو آراجا، اولین اپرای کاملی است که در سال ۱۷۵۵ به زبان روسی نوشته شد. این اثر با لیبرتوی الکساندر سوماروکوو بر اساس داستانهای «دگردیسیها» اثر اووید، نخستین بار در سن پترزبورگ با حضور خوانندگان روس به روی صحنه رفت و با استقبال چشمگیر امپراتریس الیزابت پتروونا و موفقیت فراوان، نقطه عطفی در تاریخ اپرای روسیه محسوب میشود.
زیزی ژانمر (۱۹۲۴-۲۰۲۰)، بالرین، بازیگر و خواننده فرانسوی، با نقش اصلی در باله کارمن در لندن به شهرت رسید. او در فیلمهای هالیوودی و نمایشهای پاریس حضور یافت و همسر رولان پتی، طراح رقص و کارگردان بود.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
نخبگان رقص بریتانیا در مراسم جایزه ملی رقص ۲۰۰۵، که توسط حلقه منتقدان برگزار شد، تقدیر شدند. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۶ در خانه اپرای سلطنتی لندن برگزار شد و برترینهای رقص کلاسیک، مدرن و تئاتر موسیقی را معرفی کرد.
محله اُپرا، واقع در بخش غربی منطقه اینِناشتات فرانکفورت، آلمان، با نام اُپرای قدیمی و خیابانهای لوکسش شناخته میشود. این محله از غرب به میدان اُپرا و از شرق به بورس فرانکفورت محدود میشود و خیابان عابرپیاده فرسگاس قلب تپنده آن است. این منطقه با بوتیکهای لوکس، رستورانهای شیک و هتلی مجلل، ترکیبی از زندگی شهری مدرن و تاریخ غنی را به نمایش میگذارد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
لئون ژین، رهبر ارکستر و آهنگساز برجسته بلژیکیالاصل، چهرهای کلیدی در اپرای مونتکارلو بود. او که بیشتر برای ساخت سرود ملی موناکو شناخته میشود، نخستین اجرای بسیاری از آثار مشهور اپرایی جهان از جمله آثار ماسنه و سن-سانس را رهبری کرد.
اپرای ایوان چهارم، اثری پنجپردهای از ژرژ بیزه با لیبرتو نوشته فرانسوا-هیپولیت لروی و هانری تریانون است. این اثر با فراز و نشیبهای تاریخی در ساخت و اجرا، سرانجام پس از سالها به روی صحنه رفت و بخشهایی از موسیقی آن در آثار دیگر بیزه نیز استفاده شد.
آلبوم «فلیکس کاوالیره» نخستین اثر انفرادی این هنرمند است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. او بهعنوان عضو سابق، ترانهسرای اصلی و یکی از خوانندگان گروه «راسکالز» شناخته میشود. این آلبوم با تهیهکنندگی تاد راندگرن و همکاری موسیقیدانانی چون کارمن مور تولید شد و شامل ۱۲ قطعه است.
اپرای فرانچسکا دا ریمینی، اثر ریکاردو زاندونایی، داستانی عاشقانه و تراژیک را در چهار پرده روایت میکند. این اپرا که بر اساس نمایشنامهای از گابریله دانونزیو نوشته شده، نخستین بار در سال ۱۹۱۴ در تورین اجرا شد و همچنان به صورت گاهگاهی روی صحنه میرود. داستان حول محور فرانچسکا، دختری که به دلایل سیاسی به ازدواج جیووانی (معروف به جیانچیوتو) درمیآید، میچرخد. اما او به برادر جوان و خوشسیماي جیووانی، پائولو، علاقهمند میشود و این عشق ممنوعه سرانجام به فاجعه میانجامد.
اپرای «وصیتنامه» اثری کمدی-موزیکال از ویلهلم کینتسل است که در سال ۱۹۱۶ خلق شد. این اثر با تلفیقی از موسیقی غنی و داستان جذاب، مخاطبان را به سفری سرگرمکننده در دنیای اپرا میبرد.
مائوریسیو هرناندز ریزو، متولد ۲۲ مه ۱۹۹۳، یک بازیکن فوتبال حرفهای مکزیکی است که در پست هافبک برای تیم عقربهای دورانگو بازی میکند. او سابقه بازی در تیمهای مختلفی از جمله اینتر پلايا دل کارمن و کوراس افسی را دارد.
رابرت زاویر بارتن، هنرمند کانادایی ساکن کالیفرنیا، با نقاشیهای بزرگ روغنی خود از اسباببازیهای دوران کودکیاش شهرت یافته است. آثار او که بر روی پسزمینههای کاغذدیواری و پارچههای خانه کودکیاش خلق میشوند، توجه گستردهای را به خود جلب کردهاند. از جمله آثار برجسته او، تابلو ۱۵ فوتی «اپرای فضایی قرن بیستم» با موضوع شخصیتهای استاروارز است.
فیلم اسپانیایی «معصومیت» به کارگردانی لوسیا آلمانی، داستان دختری نوجوان به نام لیس را روایت میکند که در آستانه بلوغ، با چالشهای هویتی و اجتماعی روبرو میشود. این فیلم با بازی درخشان کارمن آروفات و لایا مارول، نامزد دریافت دو جایزه گویا شد و نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد.
جیواس، اثر سیمون ماییر، یک اوراتوریو است که در سال ۱۸۲۳ در فلورانس اجرا شد. این اثر بر اساس لیبرتو ناشناسی خلق شده و ارتباطی با دیگر اوراتوریوهای همنام ندارد. ماییر این اثر را با الهام از اپرای خود، «رازهای الئوسیس»، بازنویسی کرد که پیشتر در سال ۱۸۰۲ در لا اسکالا اجرا شده بود.
کراسیمیرا استویانووا، سوپرانوی مشهور بلغاری، با عبور از مرزهای موسیقی کشورش، در بزرگترین خانههای اپرای جهان از جمله وین و متروپولیتن به تالش نشست. او به خاطر اجرای درخشان نقشهای متنوع اپرایی و دریافت عنوان افتخاری «کامرزنگرین» شهرت دارد.
سال ۱۹۱۱ شاهد رخدادهای مهمی در دنیای جاز بود. از انتشار آلبوم «الکساندرز رگتایم بند» اثر اروینگ برلین تا تولد بزرگانی مانند لوئیس کاتریِل جونیور، فردی گرین و استن کنتون. این سال همچنین شاهد انتشار اپرای «تریمونیشا» اثر اسکات جاپلین بود.
ملیدور و فروسین، اپرای سهپردهای اتین مهول، داستان عاشقانهای است که در فضای پرتنش انقلاب فرانسه شکل میگیرد. این اثر با لیبرتو آنتوان ونسان آرنو، بر پایه افسانه هرو و لئاندر، موانع طبقاتی و هوسهای نامشروع را به تصویر میکشد. اپرا با وجود سانسور شدید دوره انقلاب، با افزودن اشارات به آزادی، مجوز اجرا گرفت و به عنوان یکی از آثار پیشگام اپرای رمانتیک شناخته میشود.
