عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جون-پاتریشا پاریس، شناختهشده با نام جو پت پاریس، گریمور کانادایی است که برای Blood Quantum برنده جایزه بهترین گریم در جوایز اسکرین کانادا و پریکس ایریس شد.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
موسسه الهیات ارتدکس مقدس سرگیوس پاریس، دانشگاهی خصوصی که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد، به آموزش الهیات ارتدکس در سطوح عالی میپردازد. این موسسه با هدف تربیت کشیشان و افراد تحصیلکرده برای خدمت در کلیسای ارتدکس و حضور در گفتگوهای بینادیانی فعالیت میکند.
آلین آلو، نقاش فرانسوی سده نوزدهم، با تمرکز بر حیوانات و پرندگان در سالنهای پاریس و موزههای معتبر شناخته میشود.
ساچا مولدووان، نقاش روسیتبار آمریکایی، با پیوند اکسپرسیونیسم و پستامپرسیونیسم شناخته میشود. از کیشیناو تا پاریس و نیویورک، آثار او یادگار گفتوگوی هنرمند با ماتیس، شاگال و سوتین است.
ایستگاه پورت دوآواسی (Porte de Choisy) در منطقه ۱۳ پاریس، نقطهای کلیدی برای دسترسی به خط ۷ مترو، ترامواهای T3a و T9 است. این ایستگاه با تاریخچهای غنی از سال ۱۹۳۰، شاهد تحولات متعددی در مسیرهای حملونقل عمومی بوده و با وجود کاهش مسافران در دوران کرونا، همچنان نقشی مهم ایفا میکند.
آلبوم The Zeppelin Record، پنجمین اثر استودیویی دگباول، در سپتامبر ۱۹۹۸ منتشر شد. این آلبوم نقطه عطفی در کارنامه هنری او بود؛ چراکه پس از پنج سال وقفه و برای اولین بار، بدون همکاری برادرش کریستوفر تونی و تهیهکننده نامآشنا، کرامر، و با تهیهکنندگی خود دگباول در پاریس خلق شد.
پوتو، شهری در حومه غربی پاریس، بهدلیل جای گرفتن بخش بزرگی از منطقه تجاری لا دفانس، پیشینه تاریخی و اقتصاد قوی در فرانسه شناخته میشود.
آلبرتو مالاسپینا (۱۸۵۳-۱۹۰۳)، نقاش برجسته ایتالیایی، به خاطر تصویرسازیهای بینظیر از مناظر طبیعی و دریاها شناخته شده است. او که در پیزا متولد شد و در میلان درگذشت، آثار متعددی در نمایشگاههای مهم پاریس، مونیخ، رم و وین به نمایش گذاشت و جوایز متعددی کسب کرد. مالاسپینا همچنین در تصویرسازی مجلات و همچنین به عنوان عضو افتخاری انجمنهای هنری و استاد دانشگاه فعالیت داشت.
مسابقه دوچرخهسواری پاریس-تورز در سال ۱۹۴۳، سی و هفتمین دوره این رقابت بود که در تاریخ ۳۰ مه برگزار شد. گابریل گودین، قهرمانی این دوره را از آن خود کرد.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
این مقاله نگاهی گزیده به ضبطهای اپرای لا بوم، اثر جاودانه جاکومو پوچینی دارد؛ اثری که در سال ۱۸۹۶ با رهبری آرتورو توسکانینی برای نخستین بار اجرا شد.
الن آندره، بازیگر و مدل برجسته فرانسوی، چهرهای ماندگار در شاهکارهای نقاشانی چون مانه، دگا و رنوار است. او علاوه بر مدلینگ، از پیشگامان بازیگری به سبک ناتورالیسم در تئاتر پاریس بود.
ژول بسون، نقاش فرانسوی، پس از سالها تحصیل در پاریس، در دوران کهولت سن به هندوچین مهاجرت کرد. او با دریافت جایزه ایندوچین و ریاست بر مدرسه هنرهای کاربردی، آثار ماندگاری از زندگی جنوب ویتنام و کامبوج خلق کرد و هنر عکاسی را نیز در میان دانشجویانش ترویج داد.
یونیورسود پاریس یکی از قطبهای پژوهش و آموزش عالی فرانسه بود که ۲۱ دانشگاه، مدرسه عالی و مرکز تحقیقاتی جنوب پاریس را گرد هم آورد و تا انحلال در ۲۰۱۴، طیف گستردهای از علوم پایه، مهندسی و مدیریت را پوشش میداد.
فواره فلاح، معروف به فواره مصری، در سال ۱۸۰۶ در پاریس ساخته شد. این اثر که الهامگرفته از کمپین مصر ناپلئون بناپارت است، توسط معمار فرانسوا-ژان براله و مجسمهساز پیر-نیکولا بوواله خلق شده و از سال ۱۹۷۷ در فهرست آثار تاریخی فرانسه قرار دارد.
«مادام کلوز» (Maison Close) سریالی درام فرانسوی است که داستانش در روسپیخانهای مجلل در پاریس سال ۱۸۷۱ میگذرد. این سریال به تلاش سه زن برای رهایی از شرایط دشوارشان و معضلات اخلاقی و اجتماعی آن دوران میپردازد.
در شهر نورها، ضبط زندهای از سارا وان در تئاتر شاتله پاریس است که در ۱۹۸۵ ضبط شد، اما تا ۱۹۹۹ و پس از مرگ او منتشر نشد. این آلبوم، نمایشی از بلوغ صدا و تسلط او بر استانداردهای جاز است.
«زیباییشناسی حماسی» (Gestes esthétiques) به تلفیقی شبهعرفانی از هنرهای تجسمی، ادبیات و موسیقی اشاره دارد. این اصطلاح ریشه در سالنهای روزهصلیبی پاریس در اواخر قرن نوزدهم دارد و آثاری چون «Sonneries de la Rose+Croix» از دل این محیط هنری برخاستند.
