عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پیترو آنتونیو سولاری، معمار و مجسمهساز ایتالیایی قرن پانزدهم، پس از کسب تجربه در ساخت کلیسای جامع میلان، به دعوت ایوان سوم به روسیه رفت و ساخت دیوارها و برجهای کرملین مسکو را بر عهده گرفت. او با بهرهگیری از تکنیکهای مستحکمسازی شمال ایتالیا، چهره کرملین را برای همیشه تغییر داد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
راگبی لیونز پیاچنزا، باشگاه راگبی ایتالیایی مستقر در پیاچنزا، در حال حاضر در لیگ برتر (Top12) رقابت میکند. این باشگاه که در سال 1963 تأسیس شده، ریشههای عمیقی در منطقه امیلیا-رومانیا دارد.
«آریودرچی» (به معنی خداحافظ) آهنگی ایتالیایی محصول سال ۱۹۵۹ است که با موسیقی اومبرتو بـیندی و ترانهسرایی جورجو کالابـرسه خلق شد. این اثر که نقطه آغازین حرفه بـیندی بود، ابتدا با دو اجرای متفاوت از او منتشر شد، اما در نهایت با اجرای دُن مارینو بارِتو جونیور به اوج شهرت رسید و صدرنشین جدول موسیقی ایتالیا شد.
دومِنیکو برِزولین (۱۸۱۳-۱۹۰۰)، نقاش و عکاس ایتالیایی، در پادوآ متولد شد. او پس از آموزش نقاشی تزئینی، به مناظر و نماهای معماری (ودوتِه) روی آورد. برِزولین که در نقاشی به موفقیت چندانی نرسید، به عکاسی در فضای باز، که در آن زمان نوپا بود، روی آورد و در آکادمی هنرهای زیبای ونیز به تدریس هنر منظرهنگاری پرداخت.
گوریزیانا، که با نام بیلیارد نه پین نیز شناخته میشود، نوعی بازی بیلیارد کاروم است که در ایتالیا محبوبیت فراوانی دارد. این بازی با ۹ پین در مرکز میز و سه توپ انجام میشود و هدف، امتیازگیری از طریق ضربه به پینها و توپهای حریف است.
آلبرتو مالاسپینا (۱۸۵۳-۱۹۰۳)، نقاش برجسته ایتالیایی، به خاطر تصویرسازیهای بینظیر از مناظر طبیعی و دریاها شناخته شده است. او که در پیزا متولد شد و در میلان درگذشت، آثار متعددی در نمایشگاههای مهم پاریس، مونیخ، رم و وین به نمایش گذاشت و جوایز متعددی کسب کرد. مالاسپینا همچنین در تصویرسازی مجلات و همچنین به عنوان عضو افتخاری انجمنهای هنری و استاد دانشگاه فعالیت داشت.
والنتینا گرکو، زیستشناس ایتالیایی و استاد ژنتیک در دانشگاه ییل، با پژوهش روی سلولهای بنیادی پوست و فولیکول مو، نقش آنها را در باززایی بافت، ترمیم زخم و سرطان بررسی میکند.
«هفت گناه کوچک من» کمدی فرانسوی-ایتالیایی سال ۱۹۵۴ به کارگردانی ژان بویه است؛ فیلمی خانوادگی با بازی موریس شوالیه و دلایا اسکالا که از نمایشنامهای کمدی اقتباس شده.
دومنیکو دیستیلو، فیلمساز ایتالیایی متولد رم، با آثاری مستند درباره مسائل اجتماعی، هنر معاصر و فرهنگ تصویری شناخته میشود. از «غیرمنتظره» تا «مانگا دو»، مسیر او میان رم و برلین شکل گرفته است.
الساندرو بازانا، دوچرخهسوار حرفهای سابق ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۴ در آلتسانو لومباردو متولد شد. او در دوران فعالیت خود افتخارات متعددی در رقابتهای اروپایی و بینالمللی به دست آورد و به ویژه در ردهبندیهای امتیازی و سرعت درخشید.
«هکتور نیرومند» (Hector the Mighty) فیلم کمدی ایتالیایی محصول ۱۹۷۲ به کارگردانی انزو جی. کاستلاری است. این فیلم که پارودی مدرن از ایلیاد هومر است، اقتباسی آزاد از رمان «پادشاه میرمیدونها» محسوب میشود و داستان یک روسپیخانه را در دوران معاصر روایت میکند.
لِوانته، برند ایتالیایی مستقر در کاستل گوفردو، در حوزه تولید و عرضه جوراب، جورابشلواری و پوشاک بدنپوش فعالیت میکند و در بازار استرالیا و نیوزیلند جایگاهی ردهبالا دارد.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
«گروه تسخیر شده» (1980) فیلمی از ان هوی، کارگردان سرشناس هنگکنگ است. این فیلم که دومین اثر ان هوی محسوب میشود، داستان یک گروه اپرای کانتونی را روایت میکند که برای اجرای نمایش به جزیره چانگ چاو دعوت میشوند. در این میان، ماجراهایی فراطبیعی و عاشقانه رقم میخورد.
لانسیا آگوستا، خودروی کوچک مسافربری ایتالیایی که بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۶ تولید شد، نقطه عطفی در تاریخ این شرکت بود. این مدل با موتوری ۴ سیلندر و حجم ۱۱۹۶ سیسی، فروش لانچیا را در دهه ۱۹۳۰ به طور چشمگیری افزایش داد، هرچند از نظر حجم فروش از رقبای خود عقب ماند.
سیرو اسپونتونی (۱۵۵۲-۱۶۱۰) مشاور، دیپلمات و مورخ برجسته ایتالیایی بود که در خدمت رهبران متعددی در شمال ایتالیا فعالیت داشت. او همچنین کتابی درباره علم چهرهشناسی (متوپوسکوپی) منتشر کرد.
موریتزیو مارتینا، سیاستمدار ایتالیایی، از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ وزیر سیاستهای کشاورزی، غذایی و جنگلداری بود. او در سال ۲۰۱۸ برای مدت کوتاهی رهبری حزب دموکراتیک را بر عهده داشت و سپس به عنوان معاون مدیرکل سازمان خواربار و کشاورزی منصوب شد.
بتی زانولی فابیلا، پیانیست مکزیکی ایتالیاییتبار، علاوه بر اجرا، در آموزش، تاریخ موسیقی و حقوق مالکیت فکری نیز فعالیت کرده است. او از چهرههای چندوجهی موسیقی و فرهنگ در مکزیک است.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
