عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خانه موزس ون کمپن، واقع در آنجلیکا، شهرستان آلگنی، نیویورک، یک بنای تاریخی است که حدود سال ۱۸۰۹ توسط موزس ون کمپن ساخته شد. این خانه آجری و چوبی به شکل L، نخستین ساختار آجری در منطقه و یکی از قدیمیترین بناهای باقیمانده در جاده اصلی است. ون کمپن، یک کهنهسرباز جنگ انقلاب آمریکا، جنگجو با سرخپوستان و نقشهبردار بود که به عنوان قاضی و خزانهدار شهرستان نیز خدمت کرد.
فیلم «پدر» ساختهی ایشتوان سابو، درام مجارستانی سال ۱۳۴۵ است که داستان بلوغ پسری را در پسزمینهی انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان و خاطرات دیکتاتوری حزب صلیب پیکان روایت میکند. این فیلم با بازی آنداش بالینت، جایزهی بزرگ جشنوارهی مسکو و جایزهی ویژهی هیئت داوران لوکارنو را دریافت کرد و بهعنوان نمایندهی مجارستان در اسکار معرفی شد.
محمدجواد آذری جهرمی، متولد ۱۶ شهریور ۱۳۶۱، سیاستمدار و افسر سابق اطلاعاتی ایرانی است که از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ بهعنوان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در دولت حسن روحانی خدمت کرد. او جوانترین عضو کابینه ایران و نخستین وزیر متولد پس از انقلاب اسلامی است.
حزب ترقیخواه قانونگرای چک، حزبی سیاسی در امپراتوری اتریش-مجارستان بود که در آوریل ۱۹۰۹ از ادغام دو حزب رادیکال ترقیخواه و قانونگرای رادیکال چک تشکیل شد. این حزب مدافع حقوق سرزمینهای تاج بوهم و حامی دموکراسی و اصلاحات اقتصادی بود و از ایدههای انقلاب آمریکا الهام میگرفت.
عباس حجاری، یک کمونیست و افسر نظامی ایرانی بود که به دلیل عضویت در شبکه نظامی حزب توده در سال ۱۳۳۳ دستگیر و به ۲۵ سال زندان محکوم شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی شرکت کرد. در سال ۱۳۶۲ مجدداً دستگیر و در اعدامهای سال ۱۳۶۷ جان باخت.
هانس ویلیام فون فرسن، دریاسالار امپراتوری روسیه، در ۶ مه ۱۹۳۷ درگذشت. او از خانوادهای آلمانی-بالتیک در استونی کنونی بود و در نیروی دریایی روسیه خدمت کرد. فرسن در نبرد تسوشیما در جنگ روسیه و ژاپن شرکت داشت و به دلیل نافرمانی از دستور تسلیم، شهرت یافت. پس از انقلاب ۱۹۱۷، به استونی بازگشت و در آنجا درگذشت.
ایو هایات، هنرمند تجسمی فرانسوی متولد ۱۹۴۶ در قاهره، پس از انقلاب مصر به جنوب فرانسه مهاجرت کرد. او ابتدا در تبلیغات فعالیت داشت، اما از سال ۱۹۹۶ بهطور جدی به هنر بازگشت. آثارش بر تضادهای دنیای معاصر تمرکز دارد و در گالریهای معتبر جهانی به نمایش درآمده است.
ژاک لویی، کنت دو بورنون (۱۷۵۱-۱۸۲۵) یک نظامی و کانیشناس فرانسوی بود که پس از انقلاب فرانسه به انگلستان مهاجرت کرد. او به عنوان عضو انجمن سلطنتی و بنیانگذار انجمن زمینشناسی بریتانیا شهرت یافت. تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه شهابسنگها و طبقهبندی مجموعههای کانیشناسی، او را به یکی از چهرههای تأثیرگذار علم در قرن هجدهم تبدیل کرد.
این مقاله به بررسی chronological حوادث مرگبار در طول شورش سینا میپردازد. این ناآرامیها پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و بهویژه پس از کودتای ۲۰۱۳ شدت گرفت. جزئیات درگیریها، تلفات و عملیاتهای امنیتی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲ در این گاهشمار ارائه شده است.
لندسی مک، هنرمند چندوجهی ساکن کمبریج ماساچوست، از دوران کودکی در آیوا سیتی با ویولنسل آشنا شد. پس از تحصیل در دارتموث و کالج سلطنتی موسیقی لندن، سبک کلاسیک را رها کرد و به ترانهسرایی روی آورد. او با ترکیب تکنیکهای نوین ویولنسل و موسیقی الکترونیک، آلبومهایی مانند «انقلاب کوچک» و «حیوان دوباره» را منتشر کرده است.
بلوط پاوواو، در محله بلویدِر شهر لوول ماساچوست، درختی ۳۰۰ ساله بود که به عنوان محل گردهمایی قبیله بومی وامزیت و شاهد عبور سربازان جنگ انقلاب آمریکا شناخته میشد. این درخت مقدس، پس از سالها تلاش برای حفظ آن، در سال ۲۰۱۳ به دلیل آسیبهای داخلی قطع شد، اما یادش با نمایش دائمی تنهاش در مدرسهای محلی زنده مانده است.
مصطفی محمود العمری، سیاستمدار برجسته عراقی و اهل موصل، در سال ۱۸۹۴ متولد شد. او در سال ۱۹۵۲ برای مدت کوتاهی نخستوزیر عراق بود و پیش از آن نیز مناصب مهمی از جمله وزیر کشور و وزیر دادگستری را بر عهده داشت. وی پس از انقلاب ۱۹۵۸ از صحنه سیاسی کنارهگیری کرد و در سال ۱۹۶۲ درگذشت.
فرید بهمردی، یکی از اعضای محفل روحانی ملی بهائیان ایران، پس از انقلاب ۱۳۵۷ دستگیر و در زندان اوین شکنجه و اعدام شد. نام او در گزارش جامعه جهانی بهائی به عنوان یکی از قربانیان سرکوب بهائیان در ایران ثبت شده است.
وارن-جارسی، کمون کوچکی در شمال فرانسه و در ۲۵ کیلومتری پاریس است. این منطقه با کلیسای سنت-سولپیس، پنجرههای رنگی قرون وسطایی و مجسمه مریم مقدس، میراثی غنی از دوران انقلاب فرانسه و قرون گذشته را در خود جای داده است.
مارگارت فیلیپس، دختر فردریک فیلیپس دوم، ارباب فیلیپسبرگ منور در نیویورک، یکی از وارثان یکچهارم املاک گسترده پدرش بود. پس از مرگ او در ۱۷۵۲، سهمش میان خواهر و برادرانش تقسیم شد. بعدها، به دلیل وفاداری خانواده به بریتانیا در جنگ انقلاب آمریکا، املاکشان مصادره شد.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
وو یینگهوا (۱۹۰۷-۱۹۹۶)، دختر ارشد وو جیانکوان، استاد برجسته تایچی سبک وو بود. او از نه سالگی به فراگیری تایچی پرداخت و در هفده سالگی به تدریس در مکتب پدرش مشغول شد. یینگهوا سهم عمدهای در حفظ و اشاعه این هنر رزمی در دوران پس از انقلاب فرهنگی چین داشت و آثار متعددی در این زمینه منتشر کرد.
هاروی پیچر، نویسنده، مورخ و مترجم انگلیسی، با تمرکز بر آثار چخوف و جامعه مهاجران انگلیسی در روسیه پیش از انقلاب، آثار ماندگاری از خود به جای گذاشته است. او مترجم داستانهای کوتاه چخوف و نویسنده آثاری چون «وقتی میس امی در روسیه بود» است.
جان دراموند، نخستین ارل ملفورد، سیاستمدار اسکاتلندی و مشاور نزدیک جیمز دوم بود. او که به کاتولیک گرویده بود، با اصرار بر عدم سازش با مخالفان، به انزوای جیمز و برکناری او در انقلاب باشکوه ۱۶۸۸ دامن زد. پس از تبعید، بهعنوان نخستین وزیر امور خارجه یعقوبی فعالیت کرد، اما بهدلیل نامحبوبیت در ۱۶۹۴ استعفا داد. او در پاریس درگذشت.
آکوتنگ، روستایی کوچک در شهرستان باکس پنسیلوانیا، سابقهای غنی در دوران انقلاب آمریکا دارد. این منطقه که سابقاً به نام «گوشه پکسون» شناخته میشد، میزبان افسران ارتش قارهای بود. با تغییر نام به آکوتنگ در ۱۸۸۴، امروزه بهعنوان بخشی از جاده ۲۰۲ آمریکا، بین نیو هوپ و لاهاسکا قرار دارد.
