بلوط پاوواو، درختی ۳۰۰ ساله در محله بلویدِر شهر لوول ماساچوست، نه تنها به دلیل قدمت کهن بلکه به واسطه نقش تاریخی و فرهنگیاش حائز اهمیت بود. نام «بلویدِر» از زبان ایتالیایی به معنای «زیبا و دیدنی» گرفته شده است. این درخت به عنوان محل گردهمایی قبیله بومی وامزیت (به معنای «فراوانی برای همه» در زبان آلگونکویان) شناخته میشد. وامزیتها هزاران سال در این منطقه سکونت داشتند و زمینی که درخت در آن رشد کرده بود، به دلیل ارتفاع و چشمه زیرزمینی نزدیک، برایشان مقدس بود.
در جریان جنگ انقلاب آمریکا، سربازانی مانند دیکن توماس کلارک، کاپیتان جان ترول و ژنرال جوزف ورنوم از کنار این درخت عبور کردند تا در نبرد لکسینگتون و کانکورد در ۱۹ آوریل ۱۷۷۵ شرکت کنند. این نبرد، آغازگر انقلاب آمریکا بود.
تلاش برای حفظ درخت
در سال ۱۹۰۹، زمانی که شهرستان میدلسکس قصد داشت جاده کلارک را آسفالت کند، آلبرت اوهیر، مهاجر کانادایی، با اهدای بخشی از زمین خود به شهرداری لوول، از قطع درخت جلوگیری کرد. در سال ۱۹۳۱، انجمن دختران انقلاب آمریکا (DAR) تابلویی کنار درخت نصب کرد تا یادبود این درخت، قبیله وامزیت و سربازان محلی را گرامی بدارد.
در سال ۲۰۰۹، گروه حامیان بلوط پاوواو تشکیل شد تا از درخت در برابر آسیبهای ناشی از توسعه شهری محافظت کند. این گروه با همکاری دیگر سازمانها، اقدام به مرمت تابلو یادبود و ثبت درخت در برنامه درختان تاریخی آمریکا کرد.
پایان غمانگیز
در مه ۲۰۱۳، در پی طوفانی شدید، بخشی از درخت فرو ریخت. به دلیل پوسیدگی داخلی، شهرداری لوول تصمیم به قطع کامل درخت گرفت. در نوامبر ۲۰۱۵، تکهای از تنه درخت در مدرسه پیتر دبلیو. ریلی به نمایش گذاشته شد تا یاد این نماد تاریخی زنده بماند.