عبارت مورد نظر خود را بنویسید
گغام آلکسانیان، هنرمند ارمنیتبار متولد ۱۹۶۲، از سال ۲۰۰۴ در ایالات متحده فعالیت میکند. او زیر نظر آرمن آتایان آموزش دیده و مدرک کارشناسی ارشد خود را از آکادمی هنرهای زیبای ایروان دریافت کرده است. آثار او در نمایشگاههای معتبر آمریکا از جمله آرت اکسپو نیویورک و تایمز اسکوئر به نمایش درآمدهاند.
ویلی گایگر (۱۸۷۸-۱۹۷۱) نقاش آلمانی و استاد آکادمی هنرهای زیبای مونیخ بود. او با آثار گرافیکی و پرترههای خود شهرت یافت و جوایز متعددی دریافت کرد. گایگر به دلیل مخالفت سیاسی با نازیها از تدریس محروم شد، اما پس از جنگ جهانی دوم دوباره به فعالیت هنری و آموزشی پرداخت.
میکائل هاکاراینن، بازیکن سابق فنلاندی هاکی روی یخ، از آکادمی اسپو بلوز تا درفت شیکاگو و انتقال جنجالی به وگاس را تجربه کرد؛ بازنشستگی او به دلیل بیماری قلبی مادرزادی رقم خورد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
جایزه سیاتورن برای بهترین نقش مهم در سریال تلویزیونی، سالانه توسط آکادمی فیلمهای علمیتخیلی، فانتزی و ترس به بازیگران برجسته در این ژانرها اهدا میشود. این جایزه از دوره ۴۷ به دو دستهبندی جداگانه تقسیم شد: سریالهای استریمینگ و سریالهای شبکه یا کابل. سالهای ذکرشده مربوط به سال صلاحیت و نه سال مراسم است.
ماریا فرناندز ده تینوکو، نویسنده و باستانشناس آماتور کاستاریکایی، با تحصیل در انگلستان و علاقهمندی به فرهنگهای بومی، آثاری چون رمانهای «یونتا» و «زولای» را خلق کرد. او در دوران همسرش به عنوان بانوی اول کاستاریکا خدمت کرد و پس از تبعید، فعالیتهای باستانشناسی و هنری خود را در پاریس و سپس در کاستاریکا ادامه داد. فرناندز ده تینوکو در سال ۱۹۴۹ مدال فلورانس نایتینگل را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۲ مستندی درباره زندگی او ساخته شد.
آنتونی پاپیل (۱۸۶۵-۱۹۱۰) مجسمهساز لهستانی بود که آثار برجستهای در شهرهای کراکوف، لویو و واشینگتن دی.سی. خلق کرد. او با تحصیل در آکادمیهای هنری کراکوف، وین، برلین و فلورانس، سبک خاص خود را شکل داد و در ساخت بناهای تاریخی و یادمانهای ملی نقش داشت.
رافائل آسیبی-منسا، متولد ۳۱ اوت ۱۹۹۹، یک فوتبالیست حرفهای آلمانی است که به عنوان وینگر چپ برای تیم تیاسوی شوت ماینتس بازی میکند. او محصول آکادمی ماینتس ۰۵ است و پس از دو فصل بازی در برنتفورد بی انگلستان، به آلمان بازگشت. آسیبی-منسا در تیمهای مختلف لیگهای پایینتر آلمان از جمله تیاسوی شوت ماینتس، اسسی فرایبورگ ۲ و افاسوی تسویکاو بازی کرده است.
هارولد ساندیس ویلیامسون (۱۸۹۲-۱۹۷۸) نقاش، طراح پوستر و معلم بریتانیایی بود که در هر دو جنگ جهانی به عنوان هنرمند جنگی فعالیت کرد. او در لیدز متولد شد و در آکادمی سلطنتی لندن تحصیل کرد. ویلیامسون در جنگ جهانی اول مجروح شد و تجربیاتش را در آثار هنری ثبت کرد. پس از جنگ، به عنوان طراح تجاری و مدیر مدرسه هنر چلسی فعالیت کرد.
ژرژ دو لایِن (۱۸۳۴-۱۸۹۷)، زنبوردار و گیاهشناس برجسته فرانسوی، خالق کندوی سیار محبوب «کندوی لایِن» و از اعضای آکادمی علوم فرانسه بود. او آثار مهمی در زمینه زنبورداری منتشر کرد.
یرژی هافمن، کارگردان و فیلمنامهنویس برجسته لهستانی است که با خلق شاهکارهایی چون «طوفان» و «با آتش و شمشیر» در تاریخ سینما ماندگار شد. فیلم «طوفان» او نامزد اسکار بهترین فیلم خارجیزبان گردید و خود هافمن نیز جایزه یک عمر دستاورد آکادمی لهستان را از آن خود کرد.
«من او را خوب میشناسم» دوئتی است از آلبوم مفهومی و نمایش موزیکال شطرنج، ساخته تیم رایس، بِنی آندِرسن و بیون اولواوس. این قطعه ابتدا توسط الین پیج (در نقش فلورانس) و باربارا دیکسون (در نقش سوتلانا) اجرا شد. در این دوئت، دو زن—سوتلانا، همسر جداافتاده قهرمان شطرنج روس و فلورانس، معشوقه او—احساسات تلخ و شیرین خود را در قبال او و فروپاشی روابطشان بیان میکنند.
میتچل ون رویین، بازیکن فوتبال حرفهای هلندی متولد ۱۹۹۸، بهعنوان هافبک دفاعی در باشگاه اسپانیایی مانچگو سیوداد رئال بازی میکند. او دوران حرفهای خود را در آکادمی جوانان افسی اوترخت آغاز کرد و پس از بازی در تیمهای مختلف هلندی از جمله اکسلسیور و ویویوی-ونلو، در سال ۲۰۲۳ به فوتبال اسپانیا پیوست.
پائولو گوئینیجی (۱۳۷۲-۱۴۳۲) از ۱۴۰۰ تا ۱۴۳۰ میلادی به عنوان فرمانروای لوکا حکومت کرد. او که از خانوادهای برجسته در لوکا بود، پس از درگیریهایی با برادرانش، قدرت را به دست گرفت. گوئینیجی با تقویت استحکامات شهر، رونق تجارت مرمر کارارا و حمایت از هنر، لوکا را به مرکز فرهنگی و اقتصادی تبدیل کرد. با این حال، حمله جمهوری فلورانس در ۱۴۲۹ و شورش مردمی، به حکومت او پایان داد و در نهایت در اسارت در پاویا درگذشت.
جوایز آکادمی ۱۹۳۹ به دو مراسم مهم اشاره دارد: یازدهمین دوره جوایز آکادمی که در سال ۱۹۳۹ برگزار شد و دوازدهمین دوره که در سال ۱۹۴۰ به بهترین آثار سینمایی سال ۱۹۳۹ تقدیم شد.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
فلورانس فابریکانت، منتقد و نویسنده نامآشنای حوزه غذا، از سال ۱۹۸۰ با نیویورک تایمز همکاری داشته و کتابهای متعددی در زمینه آشپزی منتشر کرده است. او فارغالتحصیل کالج اسمیت و دکترای زبان فرانسه از دانشگاه نیویورک است. فابریکانت همچنین در فعالیتهای داوطلبانه برای مبارزه با سرطان نقش داشته است.
سرلشکر سر استفان چپمن (۱۷۷۶–۱۸۵۱) افسر ارتش بریتانیا و مقام استعماری بود که دو دوره به عنوان فرماندار برمودا خدمت کرد. او در آکادمی نظامی سلطنتی وولوویچ تحصیل کرد و در جنگهای انقلابی فرانسه و جنگهای ناپلئونی شرکت داشت. چپمن به دلیل خدماتش در نبرد بوساکو مورد تقدیر ویژه قرار گرفت و بعدها به مقامهای ارشد نظامی و اداری رسید.
رالف استیون باریک، استاد ممتاز اپیدمیولوژی و میکروبشناسی در دانشگاه کارولینای شمالی، متخصص کروناویروسها و تحقیقات عملکردزایی است. او به دلیل مطالعاتش بر روی ویروسهای کایمریک و هشدار درباره تهدید جهانی کروناویروسها شناخته میشود. باریک در تدوین طبقهبندی تاکسونومیک SARS-CoV-2 نقش داشت و عضو آکادمی ملی علوم آمریکا است.
جودی جولی موهراز، مورخ مطالعات زنان آمریکایی، سابقهای درخشان در رهبری دانشگاهی و خیریه دارد. او ریاست کالج گوچر و بنیاد خیریه ویرجینیا جی. پایپر را بر عهده داشته و در هیئت امنای آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده نیز خدمت کرده است.
