عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سانتیاگو رونکالیولو، نویسنده و روزنامهنگار پرویی، با تمرکز بر مفهوم «ترس» رمانهایی خلق کرده است. او با کتاب آوریل سرخ برنده جایزه آلفاگوارا شد و در مجموعهای از کتابهای غیرداستانی، تاریخ معاصر آمریکای لاتین را واکاوی کرده است.
چارلز هومان (۱۸۰۳-؟۱۸۷۲)، آهنگساز آمریکایی، از نخستین موسیقیسازان متولد آمریکا بود که در خلق آثار مجلسی و ارکسترال موفقیت کسب کرد. او در فیلادلفیا به دنیا آمد و پدرش نیز در ترویج و انتشار موسیقی نقش داشت. هومان آموزش موسیقی خود را در آمریکا دید و به عنوان نوازنده ویولن و ویولا با آثار آهنگسازان بزرگ اروپایی آشنا شد. موسیقی او در جوامع موسیقی فیلادلفیا و نیویورک اجرا و مورد تقدیر قرار گرفت.
لارس شوستن، پیانیست و آهنگساز جاز سوئدی، از چهرههای اثرگذار صحنه جاز استکهلم و همنوازی با نوازندگان بزرگی چون دکستر گوردون و بن وبستر بود.
ادوارد روده آهنگساز، نوازنده ارگ و مدرس موسیقی آلمانی بود که در برلین فعالیت کرد و آثاری برای پیانو، ارگ و گروههای آوازی از خود به جا گذاشت.
جولین کاساندر ورک، آهنگساز و تنظیمکنندهای از خانوادهای موسیقیدان، از پیشگامان آفریقاییتبار آمریکا در موسیقی رادیو و تلویزیون بود.
جیمز داپوگنی، پیانیست، آهنگساز و موسیقیشناس آمریکایی بود که در صحنه احیای جاز سنتی نقشی کلیدی داشت. او رهبری گروه شیکاگو جاز را بر عهده داشت و پژوهشهای ارزشمندی درباره جلی رول مورتون به یادگار گذاشت.
یعقوبوز نوزمان (۱۶۹۳-۱۷۴۵)، آهنگساز، نوازنده ارگ و ویولننواز برجسته دوره باروک هلندی بود. او که در هامبورگ به دنیا آمد، در آمستردام به شهرت رسید و تا پایان عمر به عنوان نوازنده ارگ کلیسای ریمونسترانت فعالیت کرد. از آثار بازمانده او میتوان به سوناتهای ویولن و لیـدر اشاره کرد.
ویلهلم کوهه (۱۸۲۳–۱۹۱۲) پیانیست، معلم پیانو و آهنگساز اهل پراگ بود که در انگلستان به شهرت رسید. او با برگزاری جشنواره سالانه برایتون و تدریس در آکادمی سلطنتی موسیقی، نقشی مهم در موسیقی ویکتوریایی داشت.
تئاتر لیو وایر شیکاگو، سازمانی غیرانتفاعی در حوزه هنرهای نمایشی، با اجرای آثار برجسته و نوآورانه، جایگاه ویژهای در صحنه تئاتر شیکاگو یافته است. این گروه نمایشنامههای کلاسیک و معاصر را به روی صحنه برده است.
ماریا لوئیزا زولواگا دِ توبار، سرامیککار برجسته ونزوئلایی، با الهام از سنتهای بومی، نقشمایههای پیشاکلمبی و تصاویر مذهبی، به سرامیک معاصر ونزوئلا هویت داد و در نمایشگاههای معتبر جهانی درخشید.
هفت سونت میکلآنژ، سیکل آوازی بنجامین بریتن برای تنور و پیانو است که در ۱۹۴۰ برای پیتر پیرز، شریک زندگی آهنگساز، ساخته شد. این اثر هفت سونت عاشقانه میکلآنژ را به زبان ایتالیایی به موسیقی بدل میکند.
جاشوا فرانکل هنرمند آمریکایی است که در رسانههای متنوعی از جمله انیمیشن، فیلم، اپرا، طراحی و هنر عمومی فعالیت میکند. موسیقی اغلب در آثار او نقش محوری دارد و انیمیشنهایش با اجراهای زنده موسیقی همراه شدهاند. فرانکل همچنین یکی از «پیشبینیکنندگان برتر» در پروژه «قضاوت خوب» بوده است.
جانی راولز، خواننده، گیتاریست، ترانهسرا و تهیهکننده آمریکایی، از بزرگان موسیقی بلوز سول است. او با الهام از بزرگان دهه ۶۰، سبکی معاصر را خلق کرده و بیش از ۲۰ آلبوم منتشر کرده است. راولز جوایز متعددی از جمله جایزه موسیقی بلوز را کسب کرده است.
ادوارد جی. لاکسو، فیلمنامهنویس، تهیهکننده و آهنگساز آمریکایی بود که با نوشتن برای مجموعههایی مانند پیشتازان فضا، سیاره میمونها و چارلیز فرشتگان در تلویزیون و سینمای آمریکا نامی آشنا شد.
جیمز جی. دیویس (۱۹۳۱-۲۰۱۶)، هنرمند معاصر آمریکایی، به خاطر نقاشیهای پیچیده و آثار کاغذیاش شناخته میشود. او با پرداختن به مسائل جنسیت، جایگاه اجتماعی و ارجاعات اسطورهای و تاریخی، آثاری عمیق و استعاری خلق کرد.
فیلم کمدی فیلیپینی «آنجا که من پادشاهم» محصول ۲۰۱۴، به کارگردانی کارلوس سیگیونرینا ساخته شد و در بخش سینمای معاصر جهان جشنواره تورنتو به نمایش درآمد.
دیدیا سنژرژ، آهنگساز و پیانیست رومانیایی، با خلق ۲۱ اثر آوازی و برنده شدن دو بار متوالی در جایزه انسکو، نام خود را در تاریخ موسیقی رومانی ثبت کرد. او شاگردان برجستهای تربیت کرد و با چهرههای نامدار هنری همکاری داشت.
توبیاس ویلنر، هنرمند چندوجهی دانمارکی، بهعنوان رهبر گروه بلو فوندیشن و آهنگساز فیلمهای تحسینشدهای چون 'Follow The Money' شناخته میشود. او در حوزههای موسیقی، تهیهکنندگی، عکاسی و کارگردانی فیلم فعال است و با هنرمندان بزرگی همکاری داشته است.
جان استارک نامی مشترک میان چند شخصیت تاریخی و معاصر است؛ از سرلشکر انقلاب آمریکا تا ناشر موسیقی، شناگر المپیکی، قاضی، پلیس، چاپگر و بازیگر تئاتر.
آیلند ۶ (Island6) یک مرکز هنری و پلتفرم خلاقانه در شانگهای چین است که در سال ۲۰۰۶ توسط توماس شَروِریا تأسیس شد. این مرکز با حمایت از هنرمندان اروپایی و چینی، نمایشگاههای گروهی متعددی برگزار کرده و نقش مهمی در صحنه هنر معاصر شانگهای ایفا میکند.
