سالرنو: شهر باستانی با میراث پزشکی و تاریخی غنی
سالرنو، شهری باستانی در منطقه کمپانیا در جنوب غربی ایتالیا، با تاریخی پرفرازونشیب از دوران پیشاتاریخ تا دوره معاصر، میزبان رویدادهای مهمی در تاریخ اروپا بوده است. این شهر، پایتخت استان همنام خود، پس از ناپل پرجمعیتترین شهر منطقه است.
در جنگ جهانی دوم، سالرنو به عنوان پایتخت موقت «دولت جنوب» ایتالیا انتخاب شد و شاه ویکتور امانوئل سوم پس از پیمان صلح با متفقین در ۱۹۴۳ به این شهر نقل مکان کرد. همچنین، عملیات آفندین متفقین (تهاجم به ایتالیا) در نزدیکی سالرنو انجام شد.
تاریخ غنی و مدرسه پزشکی مشهور
سالرنو از دوران پیشاتاریخ مسکونی بوده و در قرون وسطی به عنوان یک شاهزادهنشین مستقل لُمباردی نقش مهمی ایفا کرد. در این دوره، اسکولای مدیکا سالرنیتانا، اولین مدرسه پزشکی جهان، در این شهر تأسیس شد که تا قرنها مرکز دانش پزشکی اروپا بود.
در قرن ۱۱، سالرنو به پایتخت حکومت نورمنها در جنوب ایتالیا تبدیل شد. در قرن ۱۶، تحت حکومت خانواده سانسوِرینو، شهر به مرکزی برای علم، فرهنگ و هنر بدل گشت.
جغرافیا و آبوهوا
سالرنو در انتهای دشت رود سِلِه و ابتدای ساحل آمالفی قرار دارد. آبوهای مدیترانهای با تابستانهای گرم و خشک و زمستانهای بارانی، این شهر را به یکی از آفتابیترین نقاط ایتالیا تبدیل کرده است.
جاذبههای گردشگری
از جاذبههای اصلی سالرنو میتوان به کاستلو دی آرکی (قلعه آرکی)، دوئومو (کلیسای جامع)، و موزه آموزشی مدرسه پزشکی سالرنو اشاره کرد. این شهر همچنین در مرکز مثلث گردشگری مشهور به «مثلث سهپِی» (پمپی، پاستوم، پوزیتانو) قرار دارد.