93 مقاله — صفحه 6 از 8
ایستگاه راهآهن راشال در انگلستان، یکی از ایستگاههای خط جنوب استافوردشایر بود که در سال ۱۸۴۹ افتتاح و تنها پس از ۶۰ سال تعطیل شد. با وجود تخریب کامل بنای ایستگاه، مسیر ریلی آن همچنان با هدف احتمالی بازگشایی حفظ شده است.
ایستگاه نیشی-ماتسوئیدا یکی از ایستگاههای راهآهن در شهر آنناکای ژاپن است که زیر نظر شرکت راهآهن شرق ژاپن اداره میشود. این ایستگاه در سال ۱۹۶۵ افتتاح شد و روزانه پذیرای مسافران محدودی است.
خط استوفویل یکی از هفت مسیر ریلی سیستم ترانزیت GO در منطقه کلانشهری تورنتو کاناداست که ایستگاه یونیون را به اولد الم متصل میکند. این مسیر با تاریخچهای از سال ۱۸۷۱، طی سالیان تغییرات گستردهای در خدماترسانی و توسعه زیرساخت داشته است.
راهآهنهای ۷۵۰ میلیمتری از رایجترین انواع خطوط باریکخطاند و بهدلیل نزدیکی فاصله ریل، با شبکههای ۷۶۰ و ۷۶۲ میلیمتری سازگاری نسبی دارند.
اوستیوتاپندلن، سامانه قطار حومهای سوئد است که اوستریوتلاند را به اسمالاند پیوند میدهد. این خط از سال ۱۹۹۵ فعال شده و شهرهایی مانند نورشوپینگ، لینشوپینگ، میولبی، ترانوس و موتالا را پوشش میدهد.
ایستگاه نیو کلارک سیتی، یک ایستگاه راهآهن پیشنهادی در تارلاک فیلیپین است که قرار است بخشی از راهآهن حومهای شمال–جنوب باشد و نقش مهمی در اتصال منطقه کلارک به شبکه ریلی کشور ایفا کند.
ایستگاه راهآهن توکاموال در استرالیا، یک ایستگاه تاریخی و تعطیلشده است که روزگاری نقطه اتصال دو خط آهن با اندازه ریل متفاوت بود. این ایستگاه که شاهد رقابتهای ایالتی بوده، اکنون به موزه کوچکی تبدیل شده و تنها مسیر جنوبی آن همچنان فعال است.
آرونندرا کومار، افسر خدمات مهندسی مکانیک راهآهن هند، از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ ریاست این سازمان را بر عهده داشت و در توسعه قطارهای پرسرعت، کریدورهای باری و جذب سرمایهگذاری خارجی نقش داشت.
روکانفوس، کشتی بخار راهآهن نروژی بود که از ۱۹۰۹ تا ۱۹۶۹ واگنها و مسافران را در دریاچه تین جابهجا میکرد. این شناور پس از بازسازی در دهه ۱۹۴۰ ظرفیت و ابعاد بزرگی گرفت.
عبارت «امپایر سرویس» میتواند به یک خط ریلی در نیویورک، یک کشتی دولتی بریتانیا یا سرویس جهانی بیبیسی اشاره داشته باشد.
ایستگاه اولد گرینویچ در کنتیکت، یکی از ایستگاههای راهآهن حومه شهر در خط نیوهیون است که قدمتی تاریخی دارد. این ایستگاه با معماری ویکتوریایی و سکوهای جدید ۱۰ واگنه، پس از سالها بازسازی در سال ۲۰۱۹ به بهرهبرداری رسید.
ایستگاه راهآهن شکودر، شمالیترین ایستگاه مسافری آلبانی، در سال ۱۹۸۱ به شبکه ریلی کشور پیوست و روزگاری تنها پیوند بینالمللی راهآهن آلبانی را فراهم کرد؛ اما امروز آینده آن به سرمایهگذاری وابسته است.
