64 مقاله — صفحه 4 از 6
چهار پیرمرد سفیدمو جبل شانگ، چهار تن از بزرگان بودند که نقش مهمی در تأسیس سلسله هان چین (۲۰۶ قبل از میلاد تا ۲۲۰ میلادی) داشتند. آنها با تأثیرگذاری بر انتخاب لیو یینگ به عنوان ولیعهد، مسیر آینده سلسله هان را رقم زدند.
داستان چنگ ژنجوه، زنی از دوران سه پادشاهی که پس از مرگ نامزدش، به پاس وفاداری، اراده و منش پاکش نام «ژنجوه» گرفت.
سیل ۱۴۴۸ رود زرد بلایی گسترده در دورهٔ مینگ بود که بیش از ۲۰۰۰ لی از مسیر رود را درگیر کرد، بندر لینچینگ را تهدید نمود و حکومت را به ساخت سازههای دفاعی در شاوان واداشت.
گوجیجیان پکن، آخرین دانشگاه ملی چین در دورههای یوان، مینگ و چینگ، روزگاری مرکز آموزش امپراتوری و محل حضور امپراتوران برای تدریس متون کنفوسیوسی بود. امروز این مجموعه تاریخی یکی از نمادهای مهم میراث فرهنگی پکن است.
آن مین، سنگنویس کمنام دودمان سونگ، بهخاطر نپذیرفتن حکاکی سنگنوشتهای سیاسی در زمان هویتسونگ مشهور شد. داستان او در تاریخ سونگ بهعنوان نمونهای از وفاداری و اصول اخلاقی آمده است.
«ژانگ یان» نامی مشترک میان چهرههای تاریخی، هنرمندان، نویسندگان و ورزشکاران چینی است؛ از امپراتریس دودمان هان تا بازیکنان فوتبال و تنیس روی میز.
ایستگاه راهآهن جوئوزیشان یکی از ایستگاههای خط ریلی جینگبائو در منطقه خودمختار مغولستان داخلی چین است. این ایستگاه قدمتی تاریخی داشته و در سال ۱۹۲۳ افتتاح شده است.
وانگ ژن نخستین خواجۀ درباری دودمان مینگ بود که به نفوذ سیاسی چشمگیر رسید. او مربی و نزدیکِ ژو چیژن شد، اما نقشش در بحران تومو و اسارت امپراتور، نام او را در تاریخ چین بدنام کرد.
نام شو ژیشون در منابع تاریخی به دو پسر شو ون اشاره دارد؛ یکی نایب موقت در غیاب پدر و دیگری رقیب برادرخواندهاش برای جانشینی.
نبرد کوه جوپیل، درگیری نظامی مهمی در سال ۶۴۵ میلادی میان ارتش سلسله تانگ چین و گوگوریو کره بود. ارتش کوچک اما نخبه تانگ، نیروهای امدادی گوگوریو را که برای یاری شهر آنسی میشدند، با یک غافلگیری استراتژیک به دام انداخت و نابود کرد.
نبرد لینی در ۱۹۴۵، یکی از رویاروییهای آغازین جنگ داخلی چین پس از جنگ جهانی دوم بود. چیانگ کایشک برای مهار کمونیستها به نیروهای سابقِ وابسته به ژاپن تکیه کرد؛ تصمیمی که از نظر نظامی شاید مفید، اما از نظر سیاسی برای ملیگرایان بسیار پرهزینه شد.
ژو شائوون، هنرمند چینی و از پیشگامان هنر شانشنگ، با نام مستعار «بیباک از فقر» شهرت یافت. او با خلق شوخیهای هوشمندانه و نقد حکومت فاسد چینگ، پایهگذار اجراهای دونفره شانشنگ لقب گرفت و میراثی ماندگار از خود بر جای گذاشت.
