217 مقاله — صفحه 3 از 19
کارِکین دوهجیان (۱۸۶۸–۱۹۶۴)، جانورشناس ارمنی-ترک، نویسنده کتاب «ماهی و ماهیگیری در ترکیه» بود که یکی از نخستین مطالعات علمی در این حوزه به شمار میرود. او در دستگاه اداری عثمانی فعالیت داشت و در سمتهایی مرتبط با ماهیگیری خدمت کرد. دوهجیان پدربزرگ پاتریک دوهجیان، سیاستمدار فرانسوی، بود.
والتر باوزر پیلزبری (۱۸۷۲-۱۹۶۰)، روانشناس آمریکایی و نویسنده آثار تأثیرگذاری مانند «روانشناسی استدلال» و «تاریخ روانشناسی»، در آیووا متولد شد. او پس از تحصیل در دانشگاههای نبراسکا و کرنل، سالها در دانشگاه میشیگان تدریس کرد و ریاست انجمنهای فلسفی و روانشناسی آمریکا را بر عهده داشت.
نثنیل گیج (۱۹۱۷-۲۰۰۸)، روانشناس آموزشی آمریکایی، با تالیف نخستین «دستنامه پژوهش در تدریس» و تاسیس مرکز تحقیقات تدریس استنفورد، نقش محوری در علمی کردن هنر تدریس ایفا کرد. او که شاگرد بی.اف. اسکینر بود، با تلفیق تجربه عملی و پژوهش علمی، تدریس را به عنوان رشتهای آکادمیک تثبیت نمود.
جیمز مککاش (۱۸۱۱-۱۸۹۴) فیلسوف اسکاتلندی و رئیس دانشگاه پرینستون بود. او بهعنوان یکی از مدافعان مکتب فلسفی «عقل سلیم اسکاتلندی» شناخته میشود. مککاش تلاش کرد تا میان نظریه تکامل و مسیحیت آشتی برقرار کند و بهعنوان نخستین رهبر مذهبی آمریکایی، تکامل را بهطور عمومی تأیید کرد.
جان فریمن لوتیت، دانشمند استرالیایی، با تلاشهای خود در بهبود روشهای ذخیره و انتقال خون در جنگ جهانی دوم و تحقیقات پیشگامانه در رادیوبیولوژی، نقش کلیدی در پیشرفت پزشکی ایفا کرد. او بنیانگذار واحد رادیوبیولوژی شورای تحقیقات پزشکی در هارول بود و بهخاطر دستاوردهایش به عضویت انجمنهای معتبر علمی درآمد.
کتاب «ساختار انقلابهای علمی» نوشته توماس کون، فیلسوف علم، تحولی در تاریخ، فلسفه و جامعهشناسی علم ایجاد کرد. کون نظریه «توسعه از طریق انباشت» را به چالش کشید و مدل «انقلابی» را مطرح کرد که در آن دورههای «علم عادی» با پیشرفت تراکمی، با دورههای انقلاب علمی که به پارادایمهای جدید میانجامد، جایگزین میشوند.
ملوین جوئل کانر، انسانشناس و نویسنده آمریکایی، استاد دانشگاه اموری است. او با تمرکز بر رژیم غذایی عصر سنگ و تکامل انسان، آثار مهمی مانند «تکامل کودکی» و «زنان در نهایت» را نگاشته است. کانر، متولد ۱۹۴۶، دارای دکترای انسانشناسی از هاروارد و پزشکی از دانشکده پزشکی هاروارد است.
ژاک لویی، کنت دو بورنون (۱۷۵۱-۱۸۲۵) یک نظامی و کانیشناس فرانسوی بود که پس از انقلاب فرانسه به انگلستان مهاجرت کرد. او به عنوان عضو انجمن سلطنتی و بنیانگذار انجمن زمینشناسی بریتانیا شهرت یافت. تحقیقات پیشگامانهاش در زمینه شهابسنگها و طبقهبندی مجموعههای کانیشناسی، او را به یکی از چهرههای تأثیرگذار علم در قرن هجدهم تبدیل کرد.
هوراتیو میلو پولاک (۱۸۶۸–۱۹۵۰) آمارشناس و روانسنج آمریکایی بود که در زمینههای آمار، روانسنجی و بهداشت روانی فعالیت داشت. او با مدرک دکترا از دانشگاه لایپزیگ، در مؤسسات آموزشی و دولتی آمریکا تدریس و مشاوره کرد. پولاک در بهبود سیستمهای ثبت اطلاعات و روانسنجی در ارتش آمریکا و ایالتهای مختلف نقش کلیدی داشت.
جataka تtتوا، رسالهای استاندارد در بخش پیشگویی ستارهشناسی هندو است که از سیستم پاراشاری پیروی میکند. این متن به زبان سانسکریت نوشته شده و توسط ماهادوا، فرزند رواشانکار پاتاک، از رتلَم راجستان تألیف شده است. ماهادوا که به الهه پارواتی و علم پزشکی و ستارهشناسی تسلط داشت، این رساله را با کمک ویشنوشاسترِی در سال ۱۸۷۴ میلادی به پایان رساند. این اثر شامل پنج بخش اصلی و ۱۳ زیربخش است و به دلیل اختصار و دقت در بیان مطالب، مورد توجه قرار گرفته است.
انجمن علمی دانشگاه آکسفورد (OUSS) یکی از قدیمیترین انجمنهای دانشجویی علمی در جهان است که از سال ۱۸۸۲ فعالیت خود را آغاز کرده است. این انجمن با برگزاری سخنرانیهای هفتگی، بازدید از مراکز علمی و رویدادهای ویژه، به ترویج علم و ارتباط میان دانشجویان و دانشمندان برجسته میپردازد.
جورج کراک چری (۱۸۶۵-۱۹۴۸) طبیعتشناس و کاوشگر آمریکایی بود که در حدود چهل سفر اکتشافی شرکت کرد و نمونههای متعددی برای موزهها جمعآوری نمود. او در موزههای معتبری مانند موزه ملی کاستاریکا و موزه فیلد شیکاگو فعالیت داشت و چندین گونه جانوری به نام او نامگذاری شدهاند.