8 مقاله
جاده A2، یکی از مسیرهای اصلی جنوب شرقی انگلستان، لندن را به بندر دوور در کنت متصل میکند. این جاده که سابقاً به نام «جاده دوور» شناخته میشد، همواره نقشی کلیدی در ارتباط لندن با مسیرهای تجاری دریایی اروپا داشته است. بخشهایی از این مسیر توسط بزرگراه M2 جایگزین شده است.
با تاریخچه کوتاه تراموای اسبی شرکت پولهلی در ولز آشنا شوید. این خط کوتاه از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۹ در فصل تابستان فعال بود و مسافران را بین ایستگاه راهآهن و ویکتوریا پراد جابجا میکرد.
ایستگاه راهآهن هاتفیلد هاید هالت، بخشی از راهآهن هرتفورد و ولو ین جانکشن، تنها کمی بیش از یک ماه در سال ۱۹۰۵ فعال بود و به دلیل عدم استفاده تعطیل شد. این ایستگاه در نزدیکی شهرک باغ گاردن سیتی ولو ین قرار داشت.
ایستگاه راهآهن دونیسثورپ، که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۹۳۱ در خدمت روستای دونیسثورپ بود، اکنون تنها خاطرهای از دوران رونق خط آهن آشبری و نونیتون است. امروزه، محل این ایستگاه به مسیری پیادهروی تبدیل شده است.
ایستگاه راهآهن گارتلی در منطقه آبردینشر اسکاتلند از سال ۱۸۵۴ تا ۱۹۶۸ فعال بود. این ایستگاه که به "گارتلی برای لومزدن و استراتدون" نیز معروف بود، در نهایت به دلیل تعطیلی خطوط راهآهن بسته شد و ساختمان آن اکنون مسکونی است.
راهآهن شهرستان نورث هادسون، سیستم تراموای نوآورانهای در نیوجرسی بود که با چالشهای مهندسی پیچیدهای از جمله غلبه بر تپه برگن روبرو شد و با راهحلهایی چون آسانسورهای واگنی و راهآهن مرتفع، مسیر حملونقل را متحول کرد.
راهآهن اوکامپو، که با نامهای راهآهن چاکو و لا فُراِستال نیز شناخته میشود، اولین خط ریلی در ویلا اوکامپو، شمال سانتا فه و کل منطقه گران چاکو بود. این خط با عرض ریل متریک (۱۰۰۰ میلیمتر) در ۲۶ ژوئیه ۱۸۸۴ افتتاح شد و نقش حیاتی در اتصال صنایع محلی به رودخانه پارانا ایفا کرد.
شرکت خدمات عمومی کانزاسسیتی (KCPS) مشهورترین متولی حملونقل عمومی در میزوری بود که دههها مدیریت سیستم تراموا و اتوبوسرانی این شهر را بر عهده داشت. این مقاله به بررسی مسیر تحول این شرکت از واگنهای اسبی تا دوران طلایی ترامواهای برقی میپردازد.
