33 مقاله — صفحه 1 از 3
مایکل ردگریو (۱۹۰۸-۱۹۸۵)، بازیگر، کارگردان و نویسنده انگلیسی، نامزد اسکار برای فیلم «عزاداری برای الکترا» و برنده جایزه بهترین بازیگر در جشنواره کن برای «نسخه براونینگ» بود. او در تئاتر و سینما درخشید و نقشهای بهیادماندنی در آثار شکسپیر و فیلمهای کلاسیک ایفا کرد.
نمایشنامه «آیا ببر کراوات میبندد؟» نوشته دان پیترسن در سال ۱۹۶۹، داستانی تاثیرگذار از معتادان نوجوان در یک مرکز بازپروری است. این اثر با سه پرده، نقش مهمی در آغاز carrieractorهای بزرگی مانند ال پاچینو، راجر رابینسون و ران تامپسون داشت. داستان حول محور معلمی میگردد که تلاش میکند زندگی دانشآموزانش را تغییر دهد، اما با موانع سیستم مواجه میشود.
سرگرمیهای میز، هنری کلاسیک با ریشه در قرن هجدهم، ترکیبی از داستانگویی، تقلیدصداها، موسیقی و کمدی بود. این اجراهای تکنفره که توسط هنرمندان برجستهای مانند جرج الکساندر استیونز، چارلز دبدین و چارلز متیوز ارائه میشد، مخاطبان را با تنوع بینظیر خود مجذوب میکرد.
پاول هاگر (۱۵ نوامبر ۱۹۲۵ - ۱۲ آوریل ۱۹۸۳) کارگردان تئاتر و اپرای آلمانی بود که در زمینه موسیقی و تئاتر فعالیت داشت. او در خانوادهای هنری در رمسcheid متولد شد و تحت تأثیر والدینش، به موسیقی و تئاتر علاقهمند شد. هاگر پس از تحصیل در رشته مدیریت کسبوکار، دورههای کارآموزی خود را در کنار بزرگانی مانند ویلند واگنر و هربرت فون کارایان گذراند و به عنوان جوانترین مدیر هنری آلمان در هایدلبرگ فعالیت خود را آغاز کرد.
ایوی گرین (۱۸۷۵-۱۹۱۷)، بازیگر و خواننده انگلیسی، با نقشآفرینی در کمدیهای موسیقیال ادواردی در لندن و برودوی به شهرت رسید. او در نقش دلورس در موزیکال بینالمللی فلورودورا درخشید و در اولین آلبوم موسیقی تئاتر جهان خوانندگی کرد.
رودلف نوده (۱۹۰۹-۱۹۸۰) بازیگر سرشناس استونیایی بود که در تئاتر و سینمای این کشور نقشهای بهیادماندنی ایفا کرد. او در تئاترهای معتبر استونی از جمله تئاتر درام و تئاتر کارگران تالین فعالیت داشت و در فیلمهای متعددی حضور یافت.
بوگومیل داویسون (۱۸۱۸–۱۸۷۲)، بازیگر آلمانی متولد لهستان، با اجرای نقشهایی مانند هملت، مفیستوفلس و ریچارد سوم شهرت یافت. او که در ورشو متولد شد، در تئاترهای معتبر اروپا و آمریکا درخشید و به عنوان بازیگری نوآور در آلمان شناخته شد.
جایزه تونی برای بهترین احیای یک موزیکال از سال ۱۹۹۴ اعطا میشود. پیش از آن، نمایشها و موزیکالها با هم برای جایزه بهترین احیا رقابت میکردند. این جایزه به بهترین موزیکالی تعلق میگیرد که پیش از این در برادوی اجرا شده یا جزو آثار کلاسیک تئاتر محسوب میشود. برنده این جایزه تهیهکنندگان موزیکال هستند.
آلبرت باسرمان (۱۸۶۷-۱۹۵۲) بازیگر تئاتر و سینمای آلمانی بود که به عنوان یکی از بزرگترین بازیگران نسل خود شناخته میشد. او برنده حلقه ایفلاند شد و با همسرش، السا شیف، که بازیگر بود، همکاری نزدیکی داشت. باسرمان در آثار مهمی مانند «اُتلو» و «تاجر ونیزی» درخشید و در سینمای صامت آلمان نیز فعال بود. پس از مهاجرت به آمریکا، با وجود محدودیت در زبان انگلیسی، در فیلمهایی مانند «خبرنگار خارجی» هیتچکاک نقشآفرینی کرد و نامزد اسکار شد.
گرته راینوالد (۲۵ مه ۱۹۰۲ - ۲۴ مه ۱۹۸۳) بازیگر تئاتر و سینمای آلمانی بود. او از کودکی به دلیل چهره جذاب و شیرینش، مدل کارتهای پستال تکرنگ، رنگشده دستی و اتوكروم بود. خواهر و برادرش، هانی و اتو راینوالد نیز بازیگر بودند.
آرتور لناند (۱۸۶۷-۱۹۵۴)، متولد پلامستد، خواننده سالن موسیقی و بازیگر تئاتر و سینمای صامت بریتانیا بود. او با اجرای بالادهایی مانند «اسکایلارک» و حضور در نمایشهای متنوع و پانتومیمها شهرت یافت. پس از بازنشستگی از تئاتر در ۱۹۱۶، در ۹ فیلم صامت اوایل دهه ۱۹۲۰ از جمله «آتش معصومیت» (۱۹۲۲) بازی کرد.
آگوستین دیلی (۱۸۳۸-۱۸۹۹)، منتقد تئاتر، مدیر صحنه، نمایشنامهنویس و اقتباسگر آمریکایی، بهعنوان نخستین کارگردان تئاتر شناختهشده در آمریکا، کنترل سختگیرانهای بر تولیدات خود داشت. او با تأسیس تئاتر دیلی در نیویورک (۱۸۷۹) و لندن (۱۸۹۳)، نقش کلیدی در پرورش ستارگانی مانند کلارا موریس و مود آدامز ایفا کرد.
