سرگرمیهای میز، هنری ترکیبی بود که در قرن هجدهم شکوفا شد. این اجراهای تکنفره، شامل داستانگویی، شوخیگویی، تقلیدصداها، خواندن ترانهها و سایر هنرهای نمایشی میشد. هنرمند در پشت میز مینشست و با تنوع برنامههایش مخاطبان را سرگرم میکرد.
اولین اجراهای ثبتشده از این سبک، توسط جرج الکساندر استیونز در سال ۱۷۵۲ در دوبلین انجام شد. پس از او، چارلز دبدین در سال ۱۷۸۹ مجموعهای از این اجراهای را در لندن آغاز کرد و به مدت ۲۰ سال ادامه داد. اما شاید بزرگترین استاد این هنر، چارلز متیوز بود که در سال ۱۸۰۸ نمایش «در خانه یا متیوز در خانه» را در تئاتر لایسئوم لندن روی صحنه برد.
بر اساس گفتههای لِی هانت، اجراهای متیوز «به دلیل غنای طنز و تنوع بینظیرش، معادل شش نمایش فشرده بود.»
این نمایش ترکیبی از تقلیدصداها، داستانگویی، دکلمه، بداههپردازی، تغییر سریع لباس و ترانههای کمدی بود. متیوز نه تنها در انگلستان بلکه در دو تور آمریکایی خود نیز موفقیتهای قابل توجهی کسب کرد.