چکیده
آلبرت باسرمان (۱۸۶۷-۱۹۵۲) بازیگر تئاتر و سینمای آلمانی بود که به عنوان یکی از بزرگترین بازیگران نسل خود شناخته میشد. او برنده حلقه ایفلاند شد و با همسرش، السا شیف، که بازیگر بود، همکاری نزدیکی داشت. باسرمان در آثار مهمی مانند «اُتلو» و «تاجر ونیزی» درخشید و در سینمای صامت آلمان نیز فعال بود. پس از مهاجرت به آمریکا، با وجود محدودیت در زبان انگلیسی، در فیلمهایی مانند «خبرنگار خارجی» هیتچکاک نقشآفرینی کرد و نامزد اسکار شد.
زندگی و حرفه
آلبرت باسرمان در ۷ سپتامبر ۱۸۶۷ در مانهایم متولد شد. او ابتدا شیمی خواند اما از ۱۸۸۷ به بازیگری روی آورد. باسرمان در تئاترهای معتبر برلین مانند «تئاتر آلمانی» و «تئاتر لسینگ» نقشهای مهمی ایفا کرد. از جمله نقشهای او میتوان به اُتلو (۱۹۱۰)، فاوست (۱۹۱۱) و شایلاک در «تاجر ونیزی» اشاره کرد.
او از پیشگامان بازیگری در سینمای صامت آلمان بود و با کارگردانانی چون ارنست لوبیچ همکاری داشت. در ۱۹۳۳ به دلیل مخالفت با رژیم نازی به سوئیس و سپس آمریکا مهاجرت کرد. باسرمان با وجود تسلط محدود به انگلیسی، در فیلم «خبرنگار خارجی» هیتچکاک درخشید و نامزد اسکار شد.
نقل قول از اوا هاگن
«باسرمان در سن هشتادگی همچنان در تکنیک و تفسیر نقشها مدرن بود. او در تمرینها با انرژی کم کار میکرد اما در اجرا، ریتم و واقعیت بازیاش مرا شگفتزده میکرد.»
باسرمان در ۱۶ مه ۱۹۵۲ در فرودگاه زوریخ درگذشت و در مانهایم به خاک سپرده شد.
جمعبندی
آلبرت باسرمان نه تنها در تئاتر و سینمای آلمان نقشآفرینیهای بهیادماندنی داشت، بلکه با مهاجرت به آمریکا و ادامه فعالیت هنری، مرزهای جغرافیایی را درنوردید. او با وجود موانع زبانی، با تسلط بر تکنیکهای بازیگری و یادگیری فونتیک دیالوگها، در هالیوود نیز موفق شد. باسرمان به عنوان نمادی از تعهد و نوآوری در هنر بازیگری، همچنان الهامبخش هنرمندان است. درگذشت او در ۱۹۵۲ پایان زندگی پرافتخاری بود که در حافظه تاریخ هنر باقی مانده است.
