65 مقاله — صفحه 3 از 6
هاینکل پی.۱۰۸۰ یک طرح جنگنده اضطراری آلمانی بود که توسط شرکت هاینکل در سال ۱۹۴۵ پیشنهاد شد. این هواپیما با دو موتور رمجت و طراحی بال شکسته بدون دم، قرار بود به راداری پیشرفته و توپهای ۳۰ میلیمتری مجهز شود. با وجود طراحی نوآورانه، هیچ نمونهای از آن ساخته نشد.
شرکت هواپیماهای کلاسیک واکو، واقع در میشیگان، به تولید محدود دوسهنشین واکو YMF میپردازد. این هواپیما بر اساس طرحهای اصلی شرکت واکو ساخته میشود و با ترکیب روشهای ساخت دستی کلاسیک و فناوری دیجیتال مدرن، به عنوان یک هواپیمای کابین باز کلاسیک شناخته میشود. شرکت همچنین خدمات تعمیر هواپیماهای قدیمی واکو را ارائه میدهد.
دیافدابلیو آر.دو، بمبافکن چهارموتوره آلمانی در جنگ جهانی اول، به سفارش لوفتاشترایتکافتها ساخته شد. با وجود سفارش ۶ فروند، تنها ۲ فروند تولید شد. این هواپیما با موتورهای خطی و پروانههای کششی/رانشی طراحی شد، اما مشکلات فنی مانند ارتعاشات زیاد شفتها و مسائل انتقال قدرت، عملکرد آن را محدود کرد. در نهایت، این هواپیما تنها در ماموریتهای آموزشی استفاده شد و نسخه مسافربری آن نیز ناتمام ماند.
مایلز موهاوک، هواپیمای دو سرنشینه بریتانیایی دهه ۱۹۳۰، به سفارش چارلز لیندبرگ ساخته شد. این هواپیما با طراحی منحصر به فرد و موتور آمریکایی، برای سفرهای طولانیمدت بین پایتختهای اروپایی استفاده میشد. پس از استفاده لیندبرگ، در سال ۱۹۴۱ به خدمت نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا درآمد و سرانجام در موزه نیروی هوایی سلطنتی به نمایش گذاشته شد.
نیکیتین-شوچنکو آیاس، جنگندههای تکسرنشین چندمنظوره بودند که از سال ۱۹۳۸ در اتحاد جماهیر شوروی طراحی و تولید شدند. این هواپیما با هدف ترکیب قابلیتهای هواپیمای دو باله و تکباله، بالهای تاشو داشت که در بدنه جمع میشدند. با وجود موفقیت در آزمایشهای پروازی، عملکرد آن نسبت به جنگندههای معاصر مانند میگ-۳ و یاک-۱ ضعیفتر ارزیابی شد.
پوتز ۵۶، هواپیمای ترابری فرانسوی دهه ۱۹۳۰، توسط شرکت پوتز ساخته شد و بعدها بهعنوان هواپیمای آموزشی و ارتباطی نظامی مورد استفاده قرار گرفت. این هواپیما با طراحی چوبی و دو موتور شعاعی پوتز ۹Ab، دارای کابین بسته برای خلبان و بخش مجزایی برای شش مسافر بود. نسخههای مختلف آن در نقشهای متنوعی از جمله ترابری غیرنظامی، آموزش خلبانان و حتی عملیات ناو هواپیمابر مورد استفاده قرار گرفتند.
هلیکوپتر چو همینگبرد، پروژهای آزمایشی در دههی ۱۹۴۰ توسط ژنرال چو در چین توسعه یافت. این هلیکوپتر در دو مدل A و B طراحی شد. مدل A برای آزمایشهای ایستا استفاده شد اما پس از شکست پروانه نابود شد. مدل B قادر به پرواز بود اما پس از مهاجرت ژنرال چو به تایوان رها شد.
ریچاردا مورو-تیت، خلبان انگلیسی، نخستین زنی بود که با هواپیمای خود دور دنیا پرواز کرد. این دستاورد پس از یک سال و یک روز و با وجود مشکلات فراوان از جمله خرابی موتور، کمبود سوخت و مسائل مالی به دست آمد. او سفر خود را در ۱۹۴۸ آغاز کرد و با هواپیمای جدیدی که با کمک مردم آمریکا خریداری شد، در ۱۹۴۹ به پایان رساند.
گوردو-لسور GL-820 HY خانوادهای از هواپیمای چهارسرنشین تکموتوره شناور بود که در دهه ۱۹۳۰ در فرانسه طراحی و ساخته شد. این هواپیما در مدلهای مختلف برای مأموریتهای شناسایی، مشاهده و حمل اژدر مورد استفاده قرار میگرفت.
ادوارد ژان باگ (۱۸۷۹-۱۹۱۱)، خلبان فرانسوی و ستوان ارتش الجزایر، پس از دریافت گواهینامه خلبانی در ۱۹۱۰، برای عبور هوایی از مدیترانه تلاش کرد. او در تلاش اول خود رکورد پرواز دریایی را شکست اما در جزیره گورگونا سقوط کرد. تلاش دوم او در ژوئن ۱۹۱۱ با ناپدید شدن هواپیمایش به پایان رسید و هیچگاه اثری از او یافت نشد.
بلریو ۲۳، هواپیمای تکباله مسابقهای ساخت ۱۹۱۱ توسط شرکت بلریو آئرونوتیک بود. دو فروند از این هواپیما ساخته شد که هر دو در رقابت جایزه گوردون بنت ۱۹۱۱ در ایستچرچ شرکت کردند. آلفرد لبلانک با یکی از این هواپیماها به مقام دوم دست یافت.
مسابقه هوایی پاریس به مادرید در سال ۱۹۱۱، یک رقابت بینالمللی سهمرحلهای بود که با حادثهای مرگبار در هنگام برخاستن هواپیماهای شرکتکننده تحتالشعاع قرار گرفت. با وجود این حادثه، ژول ودرین، خلبان فرانسوی، به عنوان برنده اعلام شد. این مسابقه توسط روزنامه فرانسوی لو پتی پاریزین برگزار شد و جایزه اول آن ۱۰۰,۰۰۰ فرانک بود.
