265 مقاله — صفحه 4 از 23
تندیس نیمتنه کاردینال مائوریتزیو ساووی، اثر فرانسوآ دوکوئنوآ، مجسمهساز فلاندری، در سال ۱۶۳۵ میلادی خلق شده است. این اثر، آخرین پرترهی مستند از این هنرمند است و هماکنون در گالری سابائودا در تورین نگهداری میشود. این تندیس، نمادی از همکاری نزدیک بین هنرمند و سفارشدهنده است و نشاندهندهی جایگاه ویژهی دوکوئنوآ نزد کاردینال مائوریتزیو است.
الک کلیفتون-تیلور (۱۹۰۷-۱۹۸۵) تاریخنگار معماری، نویسنده و مجری تلویزیون انگلیسی بود. او با آثار تأثیرگذاری مانند «الگوی ساختوساز انگلیسی» و برنامههای تلویزیونی محبوبش، نقش مهمی در معرفی معماری بریتانیا ایفا کرد. کلیفتون-تیلور بهعنوان یکی از سه چهرهی کلیدی در مطالعه کلیساهای انگلیسی شناخته میشود.
موزه مونمارتر، واقع در منطقه ۱۸ پاریس، در ساختمانهای تاریخی هتل دمارن و مایزون دو بلایر قرار دارد. این موزه که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد، خانه پیشین هنرمندان مشهوری مانند پیر-آگوست رنوار و سوزان والادون بوده است. مجموعههای موزه شامل نقاشیها، عکسها و دستنوشتههایی است که تاریخچه مونمارتر و زندگی بوهمینها و کابارههای قرن نوزدهم و بیستم را به تصویر میکشند.
فردریک پلوت (۱۹۰۷-۱۹۸۵) مهندس ضبط و عکاس آماتور بود که با کلمبیا رکوردز همکاری داشت. او آلبومهای مشهوری مانند «South Pacific» و «Kind of Blue» را ضبط کرد. پلوت همچنین عکاس ماهری بود که پرترههای بینظیری از هنرمندان موسیقی ثبت کرد.
هارولد ساندیس ویلیامسون (۱۸۹۲-۱۹۷۸) نقاش، طراح پوستر و معلم بریتانیایی بود که در هر دو جنگ جهانی به عنوان هنرمند جنگی فعالیت کرد. او در لیدز متولد شد و در آکادمی سلطنتی لندن تحصیل کرد. ویلیامسون در جنگ جهانی اول مجروح شد و تجربیاتش را در آثار هنری ثبت کرد. پس از جنگ، به عنوان طراح تجاری و مدیر مدرسه هنر چلسی فعالیت کرد.
گوتفرید آوست (۱۷۲۲-۱۷۸۸)، سفالگر ماهر آلمانی، نخستین استاد سفالگری در جامعه موراویایی سالم قدیم، کارولینای شمالی بود. او با نوآوری در استفاده از کریمور و سفال نمکزده، نقش مهمی در توسعه هنر سفالگری در آمریکا ایفا کرد. آوست سه بار ازدواج کرد و زندگی پرفرازونشیبی داشت.
استر استیونز بریزر (۱۸۹۸-۱۹۴۵) تاریخدان آمریکایی بود که بهویژه بهخاطر علاقهاش به ظروف قلعی نقاشیشده شناخته میشود. او نوادهٔ یک قلعکار از ایالت مین بود و بههمراه جانت وارینگ، از پیشگامان مطالعهٔ هنر تزئینی آمریکایی، بهویژه قالبگیری دیواری، بهشمار میرود. بریزر همچنین بهخاطر تحقیقاتش در زمینهٔ لاکیکاری شهرت دارد.
کلونی هنری اتاپل، واقع در شمال فرانسه، از ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۴ مرکز تجمع هنرمندان بینالمللی بود. این کلونی با تمرکز بر مناظر طبیعی، نور طبیعی و زندگی مردم محلی، سبکهای متنوعی از رئالیسم تا امپرسیونیسم را دربرمیگرفت. هنرمندان عمدتاً از آمریکای شمالی، استرالیا و بریتانیا بودند و با شروع جنگ جهانی اول، فعالیت کلونی کاهش یافت.
میدکه (Miedke) یا میدتک (Miedtke) نامخانوادگی است که به خانوادهای از هنرمندان آلمانی تعلق دارد. این خانواده در قرن هجدهم و نوزدهم میلادی در زمینههای بازیگری، موسیقی و تئاتر فعال بودند و نقش مهمی در صحنه هنری آلمان ایفا کردند.
پائولین بینز (۱۹۱۷-۲۰۲۰)، طراح کتاب و تایپوگرافر بریتانیایی، در خانوادهای یهودی با ریشههای لیتوانیایی متولد شد. او در لندن بزرگ شد و در مدرسههای هنری ویلسدن و سنترال سنت مارتینز تحصیل کرد. بینز در جنگ جهانی دوم به عنوان داوطلب صلیب سرخ فعالیت داشت و بعدها برای وزارت اطلاعات بریتانیا کار کرد. او در تهیه نمایشگاههای جشنواره بریتانیا در ۱۹۵۱ نقش داشت و سالها برای انتشارات تامس و هادسون فعالیت کرد. بینز با هری بینز، نقاش رئالیست، ازدواج کرد و در لندن زندگی کرد. او تا سن ۱۰۳ سالگی زندگی کرد و در فعالیتهای اجتماعی و سیاسی محلی فعال بود.
ساقههای سفید پیچکی، تزیینی مرسوم در نسخههای خطی مزین و کتابهای اولیه چاپی است. این طرح که با نام ایتالیایی «بیانیچی گیراری» نیز شناخته میشود، از پیچکهای سفید درهمتنیده تشکیل شده و معمولاً بر پسزمینهای رنگارنگ نقش میبندد. این سبک در قرن پانزدهم میلادی توسط تذهیبگران فلورانسی احیا شد و بهعنوان نمادی از هنر کلاسیک، در تزئین آثار نویسندگان کلاسیک و کتابهای انسانگرایانه به کار رفت.
آندره سمینی (۱۵۲۵-۱۵۹۴)، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس متأخر، بیشتر در زادگاهش جنوا فعال بود. او پسر و شاگرد آنتونیو سمینی بود و پس از تحصیل نزد پدر، به همراه برادرش اتاویو به رم رفت و آثاری مشترک خلق کردند. سمینی بهخاطر فرسکوهایش در کاخهای جنوا، نقاشیهای کلیسایی و پرترهها مشهور است.
