67 مقاله — صفحه 5 از 6
خط تراموا ۴۷D دریک، بخشی از سیستم حملونقل سبک پیتسبرگ، آخرین خط استفادهکننده از واگنهای PCC در این شهر بود. این خط که در اصل بخشی از مسیر بینشهری پیتسبرگ به واشینگتن بود، پس از تغییراتی در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، سرانجام در سال ۱۹۹۹ تعطیل شد. با وجود گذشت سالها، بخشهایی از زیرساختهای آن همچنان باقی مانده است.
ایستگاه خیابان ام (پیشتر به نامهای ساوت گرینفیلد و الم اونیو) یک ایستگاه محلی در خط بیامتی برایتون در متروی نیویورک است. این ایستگاه در مید伍德، بروکلین، واقع شده و توسط قطار کی در تمام ساعات خدماتدهی میشود.
میدان ویلی برانت، واقع در مرکز فرانکفورت آلمان، از سال ۱۹۹۲ به افتخار صدراعظم سابق این کشور نامگذاری شده است. این میدان که پیشتر به نام میدان تئاتر شناخته میشد، محل تلاقی ایستگاه مرکزی، منطقه تاریخی آلتشتات و حلقه سبز فرانکفورت است. از مهمترین بناهای آن میتوان به اپرا و تئاتر شهرداری و برج یوروتاور اشاره کرد.
ساختمان بیمه نیویورک لایف، واقع در ۳۹ خیابان ساوت لاسال در محله لوپ شیکاگو، ساختمانی ۱۴ طبقه است که در سال ۱۸۹۴ توسط ویلیام لبارون جنی طراحی و ساخته شد. این بنا با افزودن طبقات و بخشهای جدید در سالهای بعد گسترش یافت و در نهایت به ارتفاع کنونی خود رسید. ساختمان با آجر و تراکوتا در سبک کلاسیک ساخته شده و در سال ۲۰۰۶ به عنوان یکی از بناهای تاریخی شیکاگو ثبت شد.
منطقه مرکزی، واقع در بخش غربی شهر کریوی ریه در جنوب مرکزی اوکراین، قلب تاریخی این شهر به شمار میرود. این منطقه در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد و پیش از آن با نام یژوفسکی شناخته میشد. کریوی ریه ریشه در یک شهرک قزاقی دارد که بخشی از اینهول پالانکا در میزبانی زاپوریژیا بود.
خط B75، که قبلاً به عنوان خط خیابان اسمیت در بروکلین نیویورک شناخته میشد، در ابتدا یک خط تراموا بود که بین پارک اسلوپ و مرکز شهر بروکلین تردد میکرد. پس از جایگزینی با اتوبوس در سال ۱۹۵۱، این خط در سال ۲۰۱۰ به دلیل کاهش بودجه حذف شد و خدمات آن بین خطوط B57 و B61 تقسیم شد.
میدان نیکولا پاشیچ، یکی از میدانهای مرکزی بلگراد، پایتخت صربستان، است که به نام نیکولا پاشیچ، نخستوزیر سابق صربستان و یوگسلاوی، نامگذاری شده است. این میدان که در منطقه استاری گراد واقع شده، مناظری از ساختمان باشکوه مجلس ملی صربستان را به نمایش میگذارد و به خیابان بلند بووار کرالیا الکساندرا متصل است.
شرکت راهآهن نیویورک یک شرکت راهآهن بود که از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۶ خطوط تراموا در منهتن، نیویورک را اداره میکرد. این شرکت در سالهای ۱۹۳۵ و ۱۹۳۶ خطوط باقیمانده خود را به مسیرهای اتوبوسرانی تبدیل کرد که توسط شرکت اتوبوسرانی شهر نیویورک اداره میشدند. این شرکت جانشین شرکت راهآهن نیویورک بود که در حالت ورشکستگی به سر میبرد.
نقاشی دیواری «شیکاگو: دورهای از یک شهر بزرگ» اثر هری استرنبرگ، یک اثر هنری نفیس با ابعاد ۲۴ فوت و ۲ اینچ در ۷ فوت و ۷ اینچ است که در سال ۱۹۳۸ خلق شده است. این اثر در اداره پست لیکویو در شیکاگو نصب شده و چهار صنعت بزرگ شهر شامل فولاد، برق، کشتارگاهها و ساخت تجهیزات کشاورزی را به تصویر میکشد.
کومونا ۱۳ مدئین، با جمعیتی حدود ۱۶۰ هزار نفر، از محلههای معروف این شهر در کلمبیا است. این منطقه که زمانی درگیر خشونت، قاچاق مواد مخدر و عملیاتهای نظامی بود، امروزه به نمادی از تابآوری تبدیل شده است. با سرمایهگذاری در زیرساختها و برنامههای اجتماعی، این محله اکنون با هنر خیابانی، گرافیتی و تورهای گردشگری شناخته میشود.
شبکه تراموا قاهره که از اوایل قرن بیستم فعال بود، تا سال ۲۰۱۴ در مناطق مدرن مانند هلیوپولیس و شهر نصر مورد استفاده قرار میگرفت. با وجود حذف نیمی از شبکه در دهه ۱۹۷۰ به دلیل سیاستهای خودرومحور دولت، تراموا در هلیوپولیس و حلوان باقی ماند. اما پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و تعطیلی کامل خط حلوان، سرویس تراموا در هلیوپولیس نیز در سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ تقریباً متوقف شد. تا پایان ۲۰۱۹، آخرین بخش باقیمانده نیز به طور کامل منحل و ریلها برای توسعه جادهها و ساخت پلها برچیده شد.
اولد استاین، میدانی تاریخی در مرکز شهر برایتون، انتهای جنوبی جاده A23 است. این مکان که روزگاری زمینی سبز با جویباری در کنار آن بود، امروزه به عنوان محل توقف اتوبوسهای شهری و دسترسی به جاذبههایی مانند کاخ سلطنتی پاویون و اسکله دریایی شناخته میشود.
