96 مقاله — صفحه 3 از 8
ایستگاه راهآهن هالت جانکشن از ۱۸۶۱ تا ۱۹۶۶ به روستای هالت در ویلتشر انگلستان خدماترسانی میکرد. این ایستگاه در خط اصلی وسکس و محل تلاقی آن با شاخه غربی دیویز قرار داشت. با وجود توسعه اولیه و افزایش تردد قطارها، کاهش استفاده از خط دیویز و برنامههای بیچینگ منجر به بسته شدن ایستگاه شد.
ایستگاه راهآهن رورا در روستای رورا، کامبریا، انگلستان، توسط شرکت راهآهن وایتهاون، کلیتور و اگرمونت ساخته شد. این ایستگاه با سه شرکت راهآهن متصل بود و نقش مهمی در حمل مواد معدنی و مسافر داشت. پس از سالها فعالیت، ایستگاه در سال ۱۹۳۱ بسته شد، اما تا سال ۱۹۶۷ همچنان کارکنانی در آن حضور داشتند.
لوکوموتیو بخار کلاس دوم کیپ ۴-۴-۰تی، در سال ۱۸۸۲ معرفی شد و در خطوط راهآهن کیپ تاون برای سرویسهای حومهای به کار گرفته شد. این لوکوموتیوها که به تانکهای وینبرگ معروف بودند، با چرخهای ۴-۴-۰ و کابین بزرگ طراحی شدند و تا سال ۱۹۱۶ در خدمت بودند.
ایستگاه توباتا، واقع در منطقه توباتا-کو کیتاکیوشو ژاپن، یکی از ایستگاههای خط اصلی کاگوشیما است که توسط جیآر کیوشو اداره میشود. این ایستگاه در سال ۱۹۰۲ افتتاح شد و در سال ۲۰۰۰ به ۲۰۰ متر غرب محل اصلی منتقل و بازسازی گردید.
ایستگاه ایواکونی، واقع در شهر ایواکونی در استان یاماگوچی ژاپن، یک ایستگاه راهآهنی مهم و تقاطعی است که توسط شرکت راهآهن غرب ژاپن (JR West) اداره میشود. این ایستگاه در سال ۱۸۹۷ افتتاح شد و به خطوط اصلی سانیو، گانتوکو و نیسیکیگاوا سیریو متصل است.
ایستگاه سانجو، واقع در تاکاماتسو، کاگاوا، ژاپن، یک ایستگاه راهآهن مسافربری است که توسط شرکت خصوصی تاکاماتسو-کوتوهیرا الکتریک ریلرود (کوتودن) اداره میشود. این ایستگاه با کد K04، بخشی از خط کوتوهیرا است و در فاصله ۳.۹ کیلومتری از ایستگاه پایانی تاکاماتسو-چیککو قرار دارد.
ایستگاه هتا، واقع در شهر شونان استان یاماگوچی ژاپن، یکی از ایستگاههای خط اصلی سانیو تحت مدیریت شرکت راهآهن غرب ژاپن (JR West) است. این ایستگاه که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد، دارای یک سکو جزیرهای و یک سکو کناری است و روزانه به طور متوسط ۲۹۶ مسافر از آن استفاده میکنند.
جیئی ئی۶۰ خانوادهای از لوکوموتیوهای برقی ششمحور است که توسط شرکت جیئی ترانسپورتیشن سیستمز بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۳ تولید شد. این لوکوموتیوها در مدلهای مختلف برای حمل بار و مسافر در آمریکا و مکزیک استفاده شدند. مدل ئی۶۰سی برای حمل زغالسنگ در خط آهن بلک مسا و لیک پاول طراحی شد، در حالی که مدلهای مسافری برای سرویس پرسرعت در خط شمالشرق آمتراک سازگار شدند.
ایستگاه راهآهن وینگفیلد، واقع در منطقه روستایی دربیشر، انگلستان، از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۶۷ فعال بود. این ایستگاه که توسط فرانسیس تامپسون طراحی شد، پس از سالها متروکه شدن، از سال ۲۰۱۹ با حمایت مالی بختآزمایی ملی مرمت شد و در اکتبر ۲۰۲۳ به شکل اولیه خود در سال ۱۸۴۰ بازگردانده شد.
حلقه کوچک راهآهن مسکو، یک خط راهآهن مدور در مسکو است که بین سالهای ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۸ ساخته شد. ابتدا برای ترافیک مختلط استفاده میشد، اما از سال ۱۹۳۴ تنها برای حمل بار اختصاص یافت. در دهه ۲۰۱۰، این خط برای سرویس قطار شهری بازسازی شد و از سپتامبر ۲۰۱۶ به عنوان حلقه مرکزی مسکو به بهرهبرداری رسید.
ایستگاه راهآهن جاده رانشی، واقع در شهرستان رامگَرِه ایالت جهارخند، یک ایستگاه کوچک اما کارآمد است که به منطقه شهری رامگره و نواحی اطراف خدماترسانی میکند. این ایستگاه دارای دو سکو با پوشش مناسب است و بر روی خط فرعی گوموه-بارکاکانا قرار دارد.
ایستگاه راهآهن پاراپارائومو، واقع در ساحل کپیتی نیوزیلند، یک ایستگاه میانی در خط کپیتی از شبکه اصلی جزیره شمالی است. این ایستگاه به عنوان پایانه شمالی خط کپیتی از ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۱ فعالیت میکرد و اکنون به عنوان ایستگاه ترانزیتی مهمی برای قطارهای الکتریکی و اتوبوسهای متلینک عمل میکند.
