10 مقاله
تیزیانا تررانووا، نظریهپرداز و فعال ایتالیایی، به بررسی تأثیر فناوری اطلاعات بر جامعه میپردازد. او با مفهوم «کار رایگان» در اقتصاد دیجیتال، نشان میدهد چگونه فعالیتهای داوطلبانه کاربران در شبکههای اجتماعی، ارزش اقتصادی ایجاد میکند. تررانووا همچنین به نقد مدلهای سرمایهداری دیجیتال میپردازد و شبکههای غیرسلسلهمراتبی را بهعنوان زیرساختی برای جامعه پساسرمایهداری پیشنهاد میکند.
ریمون ام. دوچ، زادهٔ ۱۹۵۳، عضو رسمی کالج نافیلد دانشگاه آکسفورد و مدیر مرکز علوم اجتماعی تجربی نافیلد است. او همچنین استاد مدعو در مؤسسه مطالعات پیشرفته تولوز است. دوچ بر انتساب مسئولیت و تحلیل افکار عمومی تمرکز دارد و کتاب برنده جایزهٔ «رأی اقتصادی» را تألیف کرده است.
حوزه بدون محدودیت (Unrestricted Domain) در نظریه انتخاب اجتماعی، به ویژگیای از تابع رفاه اجتماعی اشاره دارد که تمام ترجیحات رأیدهندگان را بدون در نظر گرفتن ملاحظات دیگر، در نظر میگیرد. این مفهوم، یکی از پیشنیازهای اساسی برای توابع انتخاب اجتماعی است و در قضیه محالیت ارو نقش کلیدی ایفا میکند.
تسالنو کامپوس دوزاس، فیزیکدان و نظریهپرداز سیستمهای پرتغالیتبار، چهره شاخصی در نظریه امواج بلند کوندراتیف است. پژوهشهای او بر تکامل فناوری، سیستمهای انرژی و تحلیل نظام جهانی متمرکز است و به خاطر این دستاوردها موفق به دریافت مدال نقره کوندراتیف شده است.
بررسی عمیق اصلاحات انتخاباتی در هند؛ از چالشهای مالی احزاب سیاسی و نفوذ پولهای سیاه تا پیامدهای اوراق قرضه انتخاباتی و راهکارهای نظام انتخاباتی تناسبی برای عبور از بحرانهای دموکراسی.
آنلا ویگر (متولد ۱۹۷۵) اقتصاددان سیاسی سوئیسی و استاد دانشگاه رادبود هلند است. پژوهشهای او عمدتاً بر تحلیل بحرانهای اقتصادی جهانی، سیاستهای رقابتی و صنعتی اتحادیه اروپا و سرمایهداری اجارهای از منظر ماتریالیسم تاریخی متمرکز است.
ژرار دومنیل، اقتصاددان سیاسی فرانسوی متولد ۱۹۴۲، از پژوهشگرانی است که سابقه مدیریت پژوهشی در مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (CNRS) را در کارنامه دارد.
موعلتسی امبکی، اقتصاددان سیاسی برجسته آفریقای جنوبی و برادر رئیسجمهور سابق، sosok تأثیرگذار در تحلیلهای سیاسی و اقتصادی قاره آفریقا است. او به دلیل دیدگاههای انتقادیاش نسبت به حاکمیت در آفریقا و مقایسه آن با دوران استعمار شناخته میشود.
فرانک ارنی داوکینز (۱۸۷۳-۱۹۴۵)، فعال سیاسی انگلیسی، عمر خود را وقف دفاع از توزیع مجدد ثروت، برنامههای عمومی قوی و ملی کردن صنایع کلیدی کرد. زندگی او نمونهای از گذار از متدیسم به سوسیالیسم در اوایل قرن بیستم است.
زونو یک واحد کار کوچک و محلی در کولخوزهای شوروی بود که در دهه ۱۹۳۰ به عنوان زیرمجموعهای از تیمهای بزرگتر (بریگادها) شکل گرفت. این واحدها از موقت به دائمی و مسئولیتپذیر تبدیل شدند و نقش کلیدی در افزایش بهرهوری و نظارت بر کارهای کشاورزی ایفا کردند.
