68 مقاله — صفحه 5 از 6
آلایزا پاشکویچ، شاعر و مبارز برجسته بلاروسی، در مبارزه برای استقلال و حقوق زنان نقش کلیدی داشت. آثار او الهامبخش نسلها بوده است.
پونس دو کپدوئل، ترانهسرای قرن دوازدهم اهل منطقه اوورنی فرانسه، به خاطر اشعار شاد و پرنشاطش شهرت داشت. از او ۲۷ اثر برجای مانده که برخی با نت موسیقی همراه هستند. زندگی او با عشق به آزلایس، دختری از خاندان آندوز، و ماجراهای پس از مرگ او گره خورده است.
اوکسو آلبردی، نویسنده و برتسولاری (شاعر بداههخوان) اهل باسک، در سال ۱۹۸۴ در الگوایبار متولد شد. او با کسب جوایز متعدد در حوزه برتسولاری و انتشار آثاری چون «Aulki bat elurretan» و «Jenisjoplin»، جایگاه ویژهای در ادبیات معاصر باسک یافته است.
فیلدهای الیزی (EFQ) یک فصلنامه ادبی در حوزه بیسبال بود که به نوشتههای طرفداران این ورزش اختصاص داشت. این مجله از سال ۱۹۹۲ در سنت پل، مینهسوتا منتشر میشد و به تاریخ و افسانههای بیسبال میپرداخت.
بریگیتا هولم، نویسنده و استاد بازنشسته مطالعات ادبی در دانشگاه اوپسالا، در سال ۱۹۳۶ در استکهلم متولد شد. او جوایز متعددی از جمله جایزه لاتن فن کرامر و جایزه شوک را دریافت کرده است.
سوپناموی چاکرابورتی، رماننویس و مقالهنویس برجسته بنگالی، در سال ۱۹۵۱ در کلکته متولد شد. او که سابقه فعالیت در وزارت زمین دولت بنگال غربی و مدیر اجرایی آکاشوانی کلکته را دارد، فعالیت نویسندگی خود را با داستانهای کوتاه آغاز کرد. اولین کتاب او «بومی سوترا» در سال ۱۹۸۲ منتشر شد و رمان «آوانتیناگر» جایزه بنکیم را در سال ۲۰۰۵ از آن خود کرد. چاکرابورتی در سال ۲۰۱۲ برای رمان پژوهشی خود درباره جامعه الجیبیتی با عنوان «هولده گولاپ» برنده جایزه آناندا شد.
سونیا لویتین، نویسنده پرکار آلمانی-آمریکایی و بازمانده هولوکاست، بیش از چهل رمان و کتاب تصویری برای نوجوانان و کودکان، به همراه نمایشنامههای تئاتری و مقالات منتشر کرده است. آثار او اغلب با الهام از تجربیات شخصی و تاریخی نوشته شدهاند.
ویلیام اس. یلو راب جونیور (۱۹۶۰-۲۰۲۱)، هنرپیشه، نویسنده، کارگردان، مربی، نمایشنامهنویس و شاعر برجسته از قبیله آسینیبوئین بود. آثار او در تئاترهای معتبر آمریکا اجرا شد و او در دانشگاههای متعددی تدریس کرد. یلو راب با جوایز متعددی مورد تقدیر قرار گرفت و میراث او در مرکز هری رانسوم دانشگاه تگزاس نگهداری میشود.
هاکوب هاکوبیان، شاعر برجسته ارمنی، با خلق آثاری انقلابی چون «برش دیگر» و «انقلاب»، بنیانگذار شعر پرولتری ارمنستان شد. او که به «ماکسیم گورکی ارمنی» مشهور بود، مفتخر به دریافت لقب شاعر خلق ارمنستان و گرجستان گردید.
فرانسیسکو توبار گارسیا (۱۹۲۸-۱۹۹۷)، شاعر، نمایشنامهنویس، داستانکوتاهنویس، مقالهنویس، روزنامهنگار، منتقد ادبی، دیپلمات و استاد دانشگاه برجسته اکوادوری بود. او با آثاری چون «Amargo» و «Autobiografía admirable de mi tía Eduvigis» جایگاهی ویژه در ادبیات اسپانیاییزبان دارد.
آدهار لال سِن، شخصیت برجسته اوایل سده نوزدهم و از مریدان نزدیک راماکریشنا، در دوران حیات کوتاه خود درخششی چشمگیر در علم، ادبیات و معنویت داشت. او با وجود موفقیتهای حرفهای و ادبی، عمیقاً تحت تأثیر آموزههای راماکریشنا قرار گرفت و جایگاهی ویژه در میان پیروان او یافت.
سناء شعلان، نویسنده معاصر اردنی، با دکترای ادبیات، استاد دانشگاه و فعال حقوق بشر، آثار درخشانی در رمان، داستان کوتاه، نمایشنامه و ادبیات کودک خلق کرده و جوایز متعددی را در سطح ملی و بینالمللی از آن خود کرده است.
