14 مقاله — صفحه 1 از 2
نوادو دِ آکای، کوهی آتشفشانی در استان سالتا آرژانتین، با ارتفاع حدود ۵۰۰۰ متر، منشأ رودخانههای مهمی مانند ریو سالادو است. این کوهستان دارای تاریخچهای غنی از فعالیتهای انسانی، از جمله معادن طلا و نقره و آثار باستانی اینکاها است. ساختار زمینشناسی آن از مونزونیت تشکیل شده و با گسلهای منطقهای مرتبط است.
در دوران سلطنت آمنهوتپ سوم، فرعون مصر باستان، صدها اسکاراب یادبود برای گرامیداشت اعمال او ساخته شد. این اسکارابها در محوطههای باستانی خاورمیانه از سوریه تا سودان یافت شدهاند. بیشتر آنها از سنگ استئاتیت آبی یا سبز ساخته شده و با سوراخهایی برای نخ کردن تزئین شدهاند. این آثار به پنج گروه تقسیم میشوند که هر کدام داستانهای شاهانهای از شکار شیر، ازدواج، ساخت دریاچه، شکار گاو و ورود شاهزادهای به حرمسرا را روایت میکنند.
پل فلاویون، ساخته شده در دوره آگوستوس، تنها نمونه باقیمانده از پلهای رومی با طاقهای پیروزی است. این پل سنگی با یک دهانه، بر روی رود تولوبر در سن-شاماس فرانسه قرار دارد و بخشی از جاده رومی ویا جولیا آگوستا بود. ساخت آن به دستور لوکיוס دونיוס فلاوس، یک اشرافزاده گال-رومی، پس از مرگش انجام شد و عناصر تزئینی آن نمادی از تولد مجدد و گذر زندگی است.
هنچیر المسعادین مجموعهای از ویرانههای دوره رومی در نزدیکی تبوربا (ثوبوربو مینوس باستان) در تونس امروزی است. این مکان احتمالاً بقایای شهر مونیسیپیوم اورلیوم آنتونینانوم فرنیتانوروم (فرنوس مینور) است که در استان آفریقا پروکنسولاریس قرار داشته است.
طلسم سیگتونا یک، یک طلسم رونیک از قرن یازدهم است که در سال ۱۹۳۱ در شهر سیگتونا، اوپلاند سوئد کشف شد. این طلسم از مس ساخته شده و دارای کتیبهای به خط باستروپدون است که دعاهایی برای دور کردن بیماری و آسیبهای جادویی را شامل میشود.
دان ان استیکیر، دژی متعلق به عصر آهن در جزیره نورث یوست اسکاتلند است. این سازه در جزیرهای کوچک در دریاچهای به همین نام قرار دارد و با پلهای سنگی به جزیرهای بزرگتر متصل میشود. نام آن از واژههای «دان» به معنای دژ و «استیکیر» به معنای مخفیکار مشتق شده است. این مکان در دورههای مختلف از جمله عصر وایکینگها و قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفته و امروزه به عنوان یک بنای تاریخی قابل دسترسی است.
سپریس کوایت، یک آرامگاه مغالیتی ویرانشده در شبهجزیره پنویت کورنوال، با قدمتی بیش از ۴۰۰۰ سال، بهعنوان یکی از بناهای تاریخی برنامهریزیشده شناخته میشود. این سازه منحصربهفرد با سنگهای عظیم و ساختار مرموز، یادگاری از دوران نئولیتیک است که در میان طبیعت بکر و ناهموار قرار گرفته است.
کتیبه وات سری چوم، معروف به کتیبه شماره ۲ سوخوتای، یکی از قدیمیترین نمونههای خط تایلندی است که در سال ۱۸۸۷ کشف شد. این کتیبه به دوران پادشاهی ماها تاماراجا اول (۱۳۴۱–۱۳۶۷) بازمیگردد و اطلاعات ارزشمندی درباره تأسیس سوخوتای، زندگی Phra Maha Thera Sri Sattha و حضور گروههای خُم در جنوب سوخوتای ارائه میدهد.
گورتناکارگی، روستایی در شهرستان کاون ایرلند، دارای پیشینهای غنی از دوران ماقبل تاریخ تا دورههای قرون وسطی و استعماری است. این روستا با دریاچهها، چاهها و جنگلهای طبیعی، از نظر جغرافیایی نیز قابل توجه است. گورتناکارگی شاهد تغییرات جمعیتی ناشی از قحطی بزرگ ایرلند بوده و دارای آثار باستانی از جمله گورستان پیشاتاریخی است.
ستونک آنخ-حپی یک یادبود مصری-آرامی است که به دوره ۵۲۵ تا ۴۰۴ پیش از میلاد بازمیگردد. این اثر نخستین بار در نامهای از فرانسوآ لِنورمان به ارنست رِنان در مجله آسیایی معرفی شد. لِنورمان این ستونک را در مجموعههای واتیکان مشاهده و در سال ۱۸۶۰ میلادی قالبی از آن را از رم به همراه آورد. او شباهتهایی میان این ستونک و ستونک کارپنتراس یافت.
دوبِروُرت یا دابِروُرت، یکی از بزرگترین گور دخمههای پیشاتاریخی در شمال آلمان است که در جزیره روگن، نزدیکی شهر ساگارد قرار دارد. این سازه با ارتفاع قابل توجه و حجم تخمینی ۲۲۰۰۰ متر مکعب خاک، بزرگترین گور دخمه در روگن به شمار میرود. با وجود تحقیقات باستانشناسان، تاریخ دقیق ساخت آن هنوز مشخص نیست، اما احتمال میرود به عصر برنز مربوط باشد.
آنخخرِدنِفِر یکی از مقامات عالیرتبه مصر باستان بود که در دوره فرمانروایی اوسورکن دوم خدمت میکرد. اطلاعات ما از او عمدتاً بر پایه تندیس گرانیتیاش در موزه بریتانیا استوار است که القاب تشریفاتیاش را در خود ثبت کرده است.
