نوادو دِ آکای، کوهی باشکوه در آرژانتین، با ارتفاعی حدود ۵۰۰۰ متر، یکی از مهمترین ویژگیهای جغرافیایی استان سالتا است. این کوهستان از مونزونیت تشکیل شده و حدود ۱۲.۶ میلیون سال پیش در امتداد گسل کالچاکی شکل گرفته است. نوادو دِ آکای بخشی از رشتهکوه کوئستا دل آکای است و بلندترین قله آن به شمار میرود.
این کوهستان، علیرغم نبود یخچالهای دائمی، دارای برفهای فصلی است و منشأ رودخانههای مهمی مانند ریو سالادو و ریو خورامنتو است. همچنین، چندین سایت باستانشناسی در این منطقه کشف شده که نشاندهنده حضور انسان در دوران باستان است.
زمینشناسی
نوادو دِ آکای از مونزونیت تشکیل شده و حاوی مواد معدنی مانند بیوتیت، دیوریت و پیروکسن است. این کوهستان با گسل کالاما-اولاکاپاتو-ال تورو مرتبط است و در نزدیکی مجموعه آتشفشانی نگرا موئرتا قرار دارد.
فعالیتهای انسانی
نوادو دِ آکای محل پناهگاههای مذهبی اینکاها بوده است. در سال ۲۰۰۰، یک پناهگاه در قله اصلی و دو سایت دیگر در قلههای فرعی کشف شد. همچنین، آثار معادن طلا و نقره از دوران استعمار اسپانیا در این منطقه یافت شده است.