زندگینامه ژائو دنگیو
ژائو دنگیو (۱۸۹۸–۱۹۳۷)، ژنرال چینی، در خانوادهای دهقان در شهر هزه، استان شاندونگ متولد شد. او در سال ۱۹۱۴ به عنوان سرباز در نیروهای تحت فرماندهی فنگ یوشیانگ خدمت کرد. پس از ۱۹۲۲، با نشان دادن رشادت در میدان نبرد، به سرعت در ردههای نظامی ترقی کرد و به فرماندهی دسته، گروهان، گردان، هنگ، تیپ و لشکر رسید.
در سال ۱۹۳۰، به فرماندهی تیپ ۱۰۹ از لشکر ۳۷ ارتش بیستونهم منصوب شد. در مارس ۱۹۳۳، در جریان دفاع از دیوار بزرگ چین، ژائو دنگیو مأمور شد تا نیروهای مستقر در گذرگاه شیفنگکو را پشتیبانی کند. در ۱۰ مارس، او با رهبری حمله شبانه غافلگیرانه، صدها سرباز ژاپنی را نابود کرد، بیش از ۱۰ مسلسل را تصرف و بیش از ۱۰ خودروی تدارکاتی دشمن را به آتش کشید.
در ۱۱ مارس، تیپ ۱۰۹ مأمور شد تا از مسیر غیرمستقیم به منطقه پشت جبهه دشمن حمله کند. در این نبرد، نیروهای چینی ۳۰۰۰ سرباز ژاپنی را کشتند و ۱۸ توپ دشمن را نابود کردند. پس از این رشادتها، ژائو دنگیو به فرماندهی لشکر ۱۳۲ ارتش بیستونهم ارتقا یافت و نیروهای خود را به چاهار اعزام کرد.
در ژوئیه ۱۹۳۷، در جریان نبرد بِیپینگ-تیانجین، ژائو دنگیو به همراه هنگ پیشرو به ستاد ارتش بیستونهم در نانیوان پکن رسید. در صبح ۲۸ ژوئیه، نیروهای اصلی ژاپن با پشتیبانی هوایی شدید، حملهای شدید به نانیوان آغاز کردند. ژائو دنگیو به همراه تانگ لینگه، معاون فرمانده ارتش بیستونهم، فرماندهی نیروهای مستقر در نانیوان را بر عهده گرفت. در این نبرد، او از ناحیه دست راست و پا مجروح شد، اما همچنان در خط مقدم باقی ماند و نیروهای خود را فرماندهی کرد.
سرانجام، در راه حرکت به سمت داهونگمن برای آمادهسازی ضدحمله، ژائو دنگیو توسط نیروهای کمینکرده ژاپن از ناحیه سینه هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. در ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۷، دولت کومین تانگ به پاس خدماتش، درجه ژنرالی ارتش را به او اعطا کرد.