زرمهریان: دودمانی محلی در طبرستان

دودمان زرمهری

دودمان زرمهری، یکی از خاندان‌های محلی حاکم در طبرستان بود که بخش‌هایی از مناطق کوهستانی این ناحیه را از دوران پادشاهی خسرو انوشیروان، شاه ساسانی، تا سال 785 میلادی در اختیار داشت.

خاندان زرمهری ادعا می‌کردند که از نوادگان سُکْرا، یکی از بزرگان قدرتمند خاندان کارن و از نسل کاوه آهنگر، قهرمان ملی ایران، هستند. سُکرا از برجسته‌ترین اشراف امپراتوری ایران در دوران پادشاهی بلاش و قباد یکم بود. طبق روایتی سنتی، سُکرا دو پسر به نام‌های کارین و زرمهر داشت. این دو برادر به خسرو انوشیروان در حفاظت از مرزهای شرقی امپراتوری در برابر حملات اقوام ترک یاری رساندند. کارین در ازای این خدمت، در جنوب آمل صاحب زمین شد و عنوان اسپهبد را دریافت کرد و بدین ترتیب، دودمان کارنیان طبرستان آغاز به کار کرد. زرمهر نیز بخش‌هایی از طبرستان را به عنوان پاداش دریافت کرد و به ترتیب عناوین مرزبان و مسمغان را از آن خود ساخت. در آن دوران، شرق طبرستان عمدتاً میان خاندان‌های کارنیان، زرمهریان و مرزبان تومیشا تقسیم شده بود.

در سال 783 میلادی، خاندان کارنیان به همراه باوندیان و زرمهریان علیه خلافت عباسی شورش کردند. اما این اتحاد در سال 785 میلادی شکست خورد و پس از آن، نام زرمهریان از تاریخ ناپدید شد.