گنگ جوان: نوستالژی
«گنگ جوان: نوستالژی» (Young Thugs: Nostalgia) فیلمی ژاپنی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی تاکاشی میکه است. این اثر سینمایی بر اساس رمان خودزندگینامهای «کیشیواندا شونن گورنتای: بوکیو» (Kishiwada shōnen gurentai: Bōkyō) نوشتهی ریچی ناکابا ساخته شده و بهعنوان پیشدرآمدی بر فیلم «گنگ جوان: خون بیگناه» (۱۹۹۷) شناخته میشود.
خلاصه داستان
داستان فیلم با تولد ریچی و نامگذاری او توسط پدرش، توشی، آغاز میشود. ریچی نوجوانی یاغی است که پس از پیروزی در یک درگیری، توسط خانوادهاش مست میشود و روز بعد در کلاس درس، هنگام نواختن فلوت، استفراغ میکند. معلم او، خانم ایتو، با مراجعه به خانهی ریچی، شاهد آزار و اذیت مادر او توسط توشی میشود. توشی همچنین با زنی به نام آکمی، که رقصنده است، رابطه برقرار میکند.
دوست ریچی، کوتتسو، پس از ناپدید شدن نقاشیهای مادربزرگش در رودخانه و انتقال او به آسایشگاه، تصمیم به فرار از خانه میگیرد. ریچی و گاسو او را همراهی میکنند تا به خانه برادرش در شیکوکو برسند. اما پس از اتمام پول، مجبور به بازگشت به خانه میشوند.
جایزه اول مسابقه مدرسه، مجموعهای از رنگها است و ریچی مصمم میشود آن را برای مادربزرگ کوتتسو برنده شود. آنها با دزدیدن لوازم، ماکتی تمامقد از ماهنشین آپولو میسازند، اما رقیب ریچی، سادا، و گروهش آن را تخریب میکنند. ریچی و کوتتسو با گروه دیگر درگیر شده و آنها را مجبور به بازسازی ماکت میکنند. ماکت برنده جایزه اول میشود و آنها تلاش میکنند رنگها را به مادربزرگ کوتتسو برسانند، اما او را در کنار رودخانه، جایی که جستجو میکرد، مرده مییابند.
با ساخته شدن کارخانهها، نمادهای جامعهی گذشته از بین میروند. ریچی در محل ساختوساز با سادا درگیر میشود؛ در همین حین، پدرش توشی از اعتراضات ضد دولتی بازمیگردد. ریچی پس از بازگشت به خانه و نیافتن مادرش، گمان میکند توشی دوباره به او تعرض کرده و درگیری بین پدر و پسر آغاز میشود. در نهایت، مادر ریچی بازمیگردد و توشی، ریچی را برای تماشای مسابقات دوچرخهسواری با خود میبرد.
بازیگران
- تاکشی سزار در نقش عموی ریچی
- ستسوکو کاراسوما در نقش مادر ریچی
- یوکی ناگاتا در نقش ریچی ناکابا
- توشیکازو ناکابا
- آکیهیرو شیمیزو در نقش ناکامورا
- ماتسونوسوکه شوفوکوتِی در نقش پدربزرگ ریچی
- ساکی تاکائوکا در نقش خانم ایتو
- نائوتو تاکناکا در نقش پدر ریچی، توشی
- یوشینوری یاسودا در نقش سادا
سایر عوامل
- بخش صدا: یوشیا اوبارا - صدا
- دستیار کارگردان: بونمی کاتو
نقد و بررسی
گرانت واتسون، منتقد سایت Fictionmachine، فیلم را «نوعی نوستالژی توصیف کرده که هم به دوران کودکی میکه و هم ریچی نگاه دارد. فیلم کمی آزاد و نامرتب است، بدون خط داستانی قوی، اما وقتی کار میکند، شگفتانگیز است. پراکنده اما دوستانه، و کاملاً با سبک متمایز میکه جرقه میزند.»
منتقد Asian Movie Pulse آن را «تصویری دلنشین و صمیمانه از دوران کودکی و بلوغ» نامیده است.
جان چارلز از Digital HK Movies نوشته است: «روایت داستان آرام اما درگیرکننده است، به لطف تعاملات عجیب شخصیتها و فضایی که شورشهای دانشجویی در توکیو را با هیجان محلی در مورد مأموریت آپولو ۱۱ مقایسه میکند.» او همچنین اضافه کرده است که «پس از تماشای نوستالژی، به لطف اجراهای قابل ستایش (به خصوص بازی خوب کودکان) و رویکرد ماهرانه میکه که در تقریباً هر صحنه مشهود است، احساس رضایت میکنید.»
مایکل دن بوئر از 10kbullets.com آن را «فیلمی شخصیتمحور نامیده که استعداد میکه را بهعنوان کارگردان به نمایش میگذارد.»
کالوین مکمیلین از LoveHKFilm.com آن را «داستان بلوغی به طرز شگفتانگیزی دوستداشتنی از تاکاشی میکه همیشه جالب» و «بسیار گیرا تر از اکثر فیلمهای مشابه» توصیف کرده است.
تام مس، نویسنده کتاب «اغتشاشگر: سینمای تاکاشی میکه»، در کتاب خود نوشته است که این فیلم «اوج تصویرسازی میکه از ایدیل دوران کودکی است.»