ویلیام برگس (۱۸۰۶ یا ۱۸۰۸ - ۱۶ اکتبر ۱۸۷۶) از نخستین مهاجران به استرالیای غربی بود که به عنوان دامدار و عضو شورای قانونگذاری این ایالت فعالیت کرد. او در فترد، تیپراری، ایرلند متولد شد و برادر جان میجر برگس، ساموئل برگس و لاکیر کلر برگس (پدر) بود. ویلیام همچنین دایی توماس برگس، ریچارد گلداسمیت برگس و لاکیر کلر برگس (پسر) بود.
در سال ۱۸۳۰، ویلیام برگس به همراه برادرانش ساموئل و لاکیر با کشتی واریر به استرالیای غربی مهاجرت کردند. تا سال ۱۸۳۷، آنها در منطقه آپر سوان به کشاورزی مشغول بودند. در سال ۱۸۳۷، برادران برگس زمینی در یورک به دست آوردند و آن را تیپراری نامیدند.
برگس در سال ۱۸۴۱ به ایرلند سفر کرد و در سال ۱۸۴۴ به یورک بازگشت. در سال ۱۸۴۶ به عنوان قاضی صلح منصوب شد و در سال ۱۸۴۷ دبیر انجمن کشاورزی یورک شد. او نقش مهمی در درخواست موفق برای تبدیل استرالیای غربی به مستعمره کیفری داشت. در سال ۱۸۵۰ به منطقه چمپیون بی نقل مکان کرد و خانه روستایی بوز را تأسیس نمود. از سال ۱۸۵۱ تا ۱۸۶۰ به عنوان قاضی مقیم منطقه فعالیت کرد و در سال ۱۸۵۳ به عنوان بازرس گمرک و قاضی بازدیدکننده انبار محکومین در پورت گریگوری خدمت کرد.
او در سال ۱۸۶۰ به ایرلند بازگشت، اما در سالهای ۱۸۶۸ و ۱۸۷۵ دوباره به استرالیای غربی سفر کرد. در نوامبر ۱۸۷۵ به عضویت شورای قانونگذاری منصوب شد، اما در ژوئیه ۱۸۷۶ استعفا داد و به ایرلند بازگشت. او در ۱۶ اکتبر ۱۸۷۶ در فترد درگذشت و مجرد ماند.