جاده مالیات دیواری، چنای
جاده مالیات دیواری، که امروزه به نام رسمی V.O.C. Salai شناخته میشود، جادهای در چنای، هند است که در مجاورت ایستگاه مرکزی راهآهن قرار دارد. این جاده به موازات ریلهای راهآهن کشیده شده و از سمت غرب به جورج تاون محدود میشود. ورودی شرقی ایستگاه راهآهن نیز در این جاده قرار دارد. نام این جاده به دیواری برمیگردد که بریتانیاییها در سالهای ۱۷۷۲-۱۷۷۳ به عنوان اقدامی حفاظتی ساختند و بخشهایی از آن هنوز باقی است.
تاریخچه
پس از یک دوره کوتاه اشغال توسط فرانسویها از ۱۷۴۶ تا ۱۷۴۸، شهر مدرس (چنای کنونی) پس از پیمان آکسلا-شاپل به بریتانیاییها بازگردانده شد. بلافاصله پس از آن، بریتانیاییها برنامهریزی برای تقویت قلعه سنت جورج و منطقه حفاظتی آن را آغاز کردند. حملات حیدرعلی در ۱۷۶۷ این روند را شتاب بخشید و منجر به ساخت دیواری حفاظتی حول منطقه جدید بلک تاون شد. این دیوار، که به نام دیوار بلک تاون شناخته میشد، توسط جان کال، مهندس ارشد شرکت، طراحی و در ۱۷۷۲ توسط پل بنفیلد، پیمانکار دولت بریتانیا، تکمیل شد. دیوار با ۱۷ برجک به طول حدود ۳.۵ مایل کشیده شده بود. برخی از بقایای این برجکها، که معتقد است بدهکاران و زندانیان در آنها محبوس میشدند، هنوز در جاده زندان قدیمی دیده میشوند.
دیوار دارای چند دروازه از جمله پولیگیت، بوتمنز، تریواتور، انور، فیل، چاکلرز و هاسپیتال گیت بود. اما تنها دروازه فیل، که برای بارگیری و تخلیه کالا در ترامواها استفاده میشد، امروزه باقی مانده است. در جنگ ۱۷۸۲ با حیدرعلی، به جز مونگار چالتری، تمام ساختمانهای نزدیک دیوار توسط دولت تخریب شدند.
جاده امروزی
در طول سالها، این منطقه تحت تسلط جوامع تجاری مانند چتیارها، نایکرها و جامعه شمال هند بوده است. این جاده همچنان مرکز تفریحی دوران پیش از استقلال بود. سه تئاتر به نامهای اوترای وادی، امپرس و پدمانابها در این جاده وجود داشت که هیچکدام امروزه موجود نیستند. آخرین آنها، تئاتر پدمانابها، در سال ۲۰۰۷ بسته شد.
امروزه این جاده ترکیبی از فعالیتهای تجاری و مسکونی است. فعالیتهای تجاری در و اطراف جاده شامل خدمات پستی، هتلها و مسافرخانهها است. چندین خیابان فرعی از این جاده منشعب میشوند که همگی فعالیتهای تجاری مشابهی دارند. خیابان مینت، که در اوایل قرن نوزدهم محل ضرب سکه بود، امروزه محل چاپخانه دولتی است. این جاده همچنین به دلیل اهمیتش در تولید محصولات بامبو مانند سبد، حصیر و سایر آثار هنری شناخته میشود، فعالیتی که از زمان استقلال در این جاده برقرار بوده است.