ویاچسلاو گوبوزوف، سیاستمدار أوستیای جنوبی، از سال ۲۰۰۹ رهبری حزب میهنپرستان سوسیالیست را بر عهده دارد. او یکی از چهرههای برجسته اپوزیسیون ضد روسی در این منطقه است، اما به عنوان یک ملیگرای أوستیایی، استقلال جمهوری را اولویت خود میداند. گوبوزوف با رویکردی عملگرایانه، در مواقع ضروری از حمایت روسیه استقبال میکند.
شروع فعالیت سیاسی
گوبوزوف فعالیت سیاسی خود را به عنوان عضو پارلمان أوستیای جنوبی در دورههای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ و ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ آغاز کرد. در آن زمان، مانند بسیاری از نمایندگان، به عنوان مستقل فعالیت میکرد.
انتخابات ۲۰۰۹
او حزب میهنپرستان سوسیالیست را برای شرکت در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۹ تأسیس کرد، اما حزبش تنها ۶.۵۳٪ آرا را کسب کرد و هیچ کرسیای به دست نیاورد. گوبوزوف با انتقاد از سلامت انتخابات، مدعی شد که اگر انتخابات آزاد و عادلانه بود، حزب حاکم اکثریت را به دست نمیآورد و حزب او حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد آرا را کسب میکرد.
پس از ۲۰۰۹
بلافاصله پس از انتخابات ۲۰۰۹، گوبوزوف تلاش کرد اپوزیسیونی متحد علیه دولت روسگرای ادوارد کوکویتی تشکیل دهد، اما ناکام ماند. او به دلیل عدم احراز شرط ۱۰ سال اقامت، نتوانست در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۱ شرکت کند. در نهایت، علیرغم پیروزی آلاء جویوا، دادگاه جمهوری رای به ابطال انتخابات به دلیل تخلفات داد.
پس از ۲۰۰۹، گوبوزوف به یکی از منتقدان سرسخت روسیه در أوستیای جنوبی تبدیل شد. در سال ۲۰۱۳، او علیه اعضای ارشد دیاسپورای أوستیایی در مسکو موضع گرفت و از گرم شدن روابط با گرجستان حمایت کرد.
کمیته دولتی اطلاعات و مطبوعات
گوبوزوف از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ به عنوان رئیس کمیته دولتی اطلاعات و مطبوعات فعالیت کرد. از اقدامات مهم او، حمایت از منع ورود کمیته بینالمللی صلیب سرخ به کشور به دلیل ناکارآمدی این سازمان بود.
در سال ۲۰۱۴، او از معاهدهای با روسیه حمایت کرد که نیروهای مسلح أوستیای جنوبی را تحت کنترل روسیه قرار میداد، اما از عدم شفافیت در روند تصویب آن انتقاد کرد.
در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، گوبوزوف از تغییر نام رسمی کشور به «جمهوری أوستیای جنوبی - ایالت آلانیا» حمایت کرد، اما عدم برگزاری همهپرسی را محکوم کرد.
فعالیتهای آکادمیک
پس از ترک دولت، گوبوزوف به عنوان تحلیلگر سیاسی و استاد ارشد علوم سیاسی در دانشگاه دولتی أوستیای جنوبی فعالیت کرد. او در سخنرانیهایش بر استقلال اطلاعرسانی در مورد جنگ روسیه و گرجستان تأکید دارد.
در سال ۲۰۲۰، او از تغییر نام شهر تسخینوال به استالینیر حمایت کرد، نه به دلیل ایدئولوژیک، بلکه به دلیل استفاده رایج مردم از این نام.