زندگینامه
ولادیمیر بارتول در ۲۴ فوریه ۱۹۰۳ در سن جووانی، حومهی تریسته (که امروزه در ایتالیا قرار دارد) متولد شد. او در خانوادهای طبقهی متوسط از اقلیت اسلوونیایی بزرگ شد. پدرش، گرگور بارتول، کارمند پست و مادرش، ماریا بارتول نادلیشک، معلم و نویسندهی فمینیست بود. بارتول از کودکی به فلسفه، روانشناسی، زیستشناسی، هنر و ادبیات علاقهمند شد.
تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تریسته و لیوبلیانا گذراند و سپس در دانشگاه لیوبلیانا در رشتههای زیستشناسی و فلسفه تحصیل کرد. در آنجا با فیلسوف جوان اسلوونیایی، کلمنت یوژ، آشنا شد که او را با آثار نیچه آشنا کرد. بارتول همچنین به آثار زیگموند فروید توجه ویژهای داشت.
فعالیتهای حرفهای
پس از فارغالتحصیلی در سال ۱۹۲۵، بارتول مطالعات خود را در سوربن پاریس ادامه داد. او در سال ۱۹۲۸ به ارتش پیوست و سپس به عنوان سردبیر هفتهنامهی اسلوونیایی در بلگراد فعالیت کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، به پارتیزانهای اسلوونی پیوست و در جنبش مقاومت شرکت کرد.
آثار برجسته
رمان *الموت* (۱۹۳۸) مشهورترین اثر بارتول است که به زبانهای متعددی ترجمه شده است. این رمان در دوران قرون وسطی در ایران اتفاق میافتد و به فرقهی اسماعیلیه میپردازد. دیگر آثار او شامل *لوپز* (۱۹۳۲)، *آل Araf* (۱۹۳۵) و *ترژاشکه هومورسکه* (۱۹۵۷) هستند.