یواساس سانتا کلارا (ID-4523)، کشتی باربری بود که در طول جنگ جهانی اول برای نیروی دریایی ایالات متحده به خدمت گرفته شد. این کشتی در زمان خدمت برای ارتش ایالات متحده با نام USAT Santa Clara و پیش و پس از خدمت در جنگ جهانی اول، با نام SS Santa Clara متعلق به شرکت Grace Line شناخته میشد.
کارنامه
SS Santa Clara، یک کشتی باربری تکپیچه با بدنه فولادی بود که در سال ۱۹۱۳ توسط شرکت William Cramp & Sons Ship and Engine Building Company در فیلادلفیا ساخته شد. این کشتی در تاریخ ۲۸ اکتبر ۱۹۱۷ برای جابجایی به منطقه جنگی اروپا توسط ارتش ایالات متحده اجاره شد و یک گارد مسلح دریایی دریافت کرد.
سانتا کلارا در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۱۸ از شرکت Grace Line نیویورک خریداری و در تاریخ ۱۲ اکتبر ۱۹۱۸ در بالتیمور، مریلند به خدمت گرفته شد.
این کشتی که به بخش خدمات حمل و نقل فراساحلی نیروی دریایی (Naval Overseas Transportation Service) اختصاص یافته بود، در تاریخ ۱۵ نوامبر ۱۹۱۸، چهار روز پس از امضای آتشبس، به مارسی رسید و ۶,۶۵۵ تن بار عمومی را حمل کرد. پس از بازگشت به بالتیمور در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۱۸، سانتا کلارا در تاریخ ۱۸ ژانویه ۱۹۱۹ به فرماندهی کشتیهای جنگی و حمل و نقل ناوگان آتلانتیک منتقل شد.
پس از تعمیرات، سانتا کلارا در تاریخ ۲۳ مارس ۱۹۱۹ از نیویورک عازم اولین سفر از چهار سفر پس از جنگ به اروپا شد تا نیروهای بازگشتی از منطقه جنگی را به ایالات متحده بازگرداند. این کشتی که از نیویورک عملیات میکرد، از بنادر برست، بوردو، سن-نازر و پویلاک در فرانسه بازدید کرد و آخرین سفر خود را در تاریخ ۳ اوت ۱۹۱۹ در بروکلین به پایان رساند. روز بعد، از ناوگان آتلانتیک به منطقه سوم نیروی دریایی منتقل شد. سانتا کلارا در تاریخ ۱۹ اوت ۱۹۱۹ در نیویورک از خدمت خارج و همزمان به مالک اصلی خود بازگردانده شد.
سرنوشت نهایی سانتا کلارا مشخص نیست.