یواس‌اس ریپابلیک: داستانی از جنگ و خدمت

کشتی یواس‌اس ریپابلیک (AP-33)، یکی از کشتی‌های حمل‌ونقل نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود که در دوران جنگ جهانی دوم به خدمت پرداخت. این کشتی پیش از این در جنگ جهانی اول با نام USS President Grant (ID-3014) برای نیروی دریایی خدمت کرده و سپس به ارتش واگذار و نام Republic را بر خود گرفت. در سال ۱۹۲۱ نام آن به President Buchanan تغییر یافت، اما در سال ۱۹۲۴ دوباره به Republic بازگشت.

پیشینه و ساخت

این کشتی در ابتدا با نام SS Servian در سال ۱۹۰۳ توسط شرکت Harland and Wolff, Ltd. در بلفاست برای خط کشتیرانی Wilson & Furness-Leyland Line، که زیرمجموعه‌ای از شرکت International Mercantile Marine Co. به رهبری جی. پی. مورگان بود، ساخته شد. پس از لغو برنامه‌های مربوط به سرویس در اقیانوس اطلس شمالی، این کشتی چهار سال را در لنگرگاه کانال موسگریو در بلفاست سپری کرد.

دوران اولیه و جنگ جهانی اول

در سال ۱۹۰۷، این کشتی توسط شرکت Hamburg-American Packet Steamship Company (HAPAG) خریداری شد و به SS President Grant تغییر نام داد؛ سومین کشتی‌ای که به نام Ulysses S. Grant نام‌گذاری می‌شد. در اوت ۱۹۱۴، پس از هفت سال خدمت در مسیرهای اقیانوس اطلس، با آغاز جنگ جهانی اول و ناامن شدن دریاها برای کشتی‌های تجاری آلمان، این کشتی در نیویورک پناه گرفت. کشتی در هوبوکن، نیوجرسی توقیف شد و نزدیک به سه سال تا زمان ورود ایالات متحده به جنگ در آوریل ۱۹۱۷، غیرفعال ماند. با اعلام رسمی جنگ ایالات متحده علیه آلمان، این کشتی توقیف شد.

خدمت در جنگ جهانی اول

کشتی به نیروی دریایی واگذار و در ۲ اوت ۱۹۱۷ با نام USS President Grant (SP-3014) وارد خدمت شد. در طول عملیات خود به عنوان حمل‌ونقل سرباز، شانزده سفر رفت و برگشت بین نیویورک و بنادر فرانسه انجام داد و در مجموع ۴۰,۱۰۴ سرباز را در مسیر شرقی و ۳۷,۰۲۵ سرباز را در مسیر بازگشت به نیویورک حمل کرد.

دوره بین دو جنگ

President Grant در ۶ اکتبر ۱۹۱۹ به ارتش منتقل شد. در دوره ژانویه تا نوامبر ۱۹۲۰، او به عنوان United States Army Transport Republic خدمت کرد و دو سفر برای بازگرداندن سربازان چکسلواکی از ولادی‌وستوک به تریسته انجام داد. پس از سفری به فرانسه، در مارس ۱۹۲۱ توسط ارتش به هیئت کشتیرانی ایالات متحده (USSB) تحویل داده شد. تا سال ۱۹۲۴، کشتی در نورفولک، ویرجینیا مستقر بود و سپس در خط مسافربری اقیانوس اطلس شمالی با خطوط United States Lines قرار گرفت.

در سال ۱۹۳۱، او دوباره تحت کنترل ارتش به عنوان کشتی حمل سرباز قرار گرفت. پس از تغییرات، USAT Republic سه سفر به سانفرانسیسکو، هاوایی و مانیل انجام داد. سپس دو بار به چین و یک بار به ژاپن سفر کرد. در سال ۱۹۳۲، بنادر خاور دور از برنامه حذف شدند و کشتی تا ژوئن ۱۹۴۱ به مسیر منظم نیویورک-هونولولو محدود شد.

USAT Republic مجدداً توسط نیروی دریایی گرفته شد و در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۱ با نام USS Republic (AP-33) وارد خدمت شد. تسلیحات آن شامل یک توپ ۵ اینچی و چهار توپ ۳ اینچی بود. پس از اتمام یک سفر از نیویورک با حمل سربازان به ایسلند، Republic به سمت سانفرانسیسکو حرکت کرد.

در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۱، Republic سانفرانسیسکو را به مقصد فیلیپین از طریق هاوایی با ۲,۶۶۶ افسر ارتش، از جمله سرتیپ Julian F. Barnes، و سربازان و ۱۸ غیرنظامی و دانشجوی خلبانی ترک کرد و در ۲۸ نوامبر به پرل هاربر رسید. پس از سوخت‌گیری شبانه، در ۲۹ نوامبر بندر را ترک کرد تا به شش کشتی دیگر بپیوندد و به عنوان کشتی پرچمدار کاروانی به سمت فیلیپین، تحت اسکورت کشتی USAT Willard A. Holbrook که آن نیز حامل سرباز بود، درآید. این کاروان که عموماً به نام Pensacola Convoy (یا Republic Convoy) شناخته می‌شود، از مسیر جنوبی به مانیل و از طریق پورت مورسبی برای اجتناب از جزایر تحت‌الحمایه ژاپن در مسیر مرکزی، هدایت می‌شد. در ۶ دسامبر، کاروان از خط استوا عبور کرد و جشن بزرگترین مراسم عبور از خط استوا برای سربازان تا آن زمان برگزار شد. در کشتی Republic، عنصر زمینی گروه هفتم بمباران هوایی نیروی هوایی ارتش حضور داشت که بمب‌افکن‌های B-17 آن‌ها در همان روز از پایگاه هوایی همیلتون، کالیفرنیا برخاسته بودند تا در زمان حمله به پرل هاربر بر فراز هاوایی ظاهر شوند. سایر واحدهای سوار شده شامل گردان دوم توپخانه صحرایی ۱۳۱، لشکر ۳۶ گارد ملی تگزاس و جوخه مخابرات ۳۶ بودند.

جنگ جهانی دوم

در ساعت یازده صبح ۷ دسامبر، فرمانده Clark پیامی مبنی بر حمله به پرل هاربر دریافت کرد که در ابتدا تصور می‌شد تمرین است، تا اینکه پیام دیگری از فرمانده کل ناوگان آسیا، ایالات متحده، تردیدی باقی نگذاشت. Republic و سایر کشتی‌های کاروان، تدابیر اضطراری جنگی را با رنگ‌آمیزی خاکستری سازه‌های فوقانی و جستجوی سلاح در محموله‌ها اجرا کردند. در انبارهای Republic، چهار توپ ۷۵ میلی‌متری ساخت بریتانیا پیدا شد که توسط سربازان شرکت ۴۵۳ توپخانه (هوانوردی)، بخشی از گروه هفتم بمباران، بر روی عرشه بسته شده بودند، هرچند هیچ مهماتی برای آن‌ها یافت نشد. Republic درست قبل از سوار شدن گردان دوم، در حوض خشک ایالات متحده قرار داشت و چهار توپ ۳ اینچی و یک توپ ۵ اینچی (در قسمت عقب کشتی) داشت. این گردان از این توپ‌ها از ۷ دسامبر تا زمان رسیدن به بریزبن، استرالیا، استفاده می‌کرد.

با گزارش حضور نیروهای ژاپنی تنها ۳۰۰ مایل دورتر در جزایر الیس، به کاروان دستور داده شد تا در سووا، فیجی پهلو بگیرد، در حالی که تصمیمی در مورد مقصد کاروان گرفته می‌شد. برنامه‌ریزان ارتش و نیروی دریایی خواهان بازگرداندن نیروها برای دفاع از هاوایی بودند و این تصمیم گرفته شد، اما پس از جلساتی در کاخ سفید لغو شد و در نهایت تصمیم بر این شد که کاروان به بریزبن ادامه دهد. در ۱۲ دسامبر، کاروان دستور یافت تا به سمت استرالیا حرکت کند و نیروها تحت عنوان Task Force South Pacific به فرماندهی ژنرال Barnes که دستوراتی از استرالیا برای قرار گرفتن تحت فرمان ژنرال MacArthur داشت، اعزام شدند. در حالی که منتظر دستورات بودند، کشتی‌های کاروان برای یافتن سلاح‌های دفاعی بازرسی شدند و مهمات توپ‌های ۷۵ میلی‌متری همراه با سلاح‌های کوچک‌تر مناسب برای دفاع ضد هوایی در کشتی Holbrook یافت شد.

در ۲۲ دسامبر، کاروان تحت اسکورت بیشتر ناوهای جنگی استرالیا و نیوزیلند به بریزبن رسید و Task Force South Pacific به United States Forces in Australia (USFIA) تبدیل شد. این سازمان که در دریا بر روی Republic شکل گرفت، هسته و الگوی سازمان تدارکاتی شد که در طول جنگ در منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام فعالیت می‌کرد. پس از پیاده کردن نیروها، Republic به سمت سیدنی حرکت کرد.

بین مارس و نوامبر ۱۹۴۲، این کشتی در مسیر سانفرانسیسکو-هونولولو خدمت کرد و در مجموع هفت سفر را تکمیل نمود. در طول سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴، Republic از سانفرانسیسکو فعالیت می‌کرد و نیروها و تجهیزات را به هونولولو و جنوب غربی اقیانوس آرام منتقل می‌نمود. این کشتی از فیجی، ساموآ، نومئا، گوادالکانال، سیدنی، فاناتوفی، هالندیا و بنادر دیگر بازدید کرد.

Republic در اوایل سال ۱۹۴۵ به خانه بازگشت و در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵ در نیواورلئان از خدمت خارج شد. در ۲ فوریه ۱۹۴۵ از فهرست نیروی دریایی حذف شد و برای تبدیل به یک کشتی بیمارستان به ارتش واگذار شد و با نام USAHS Republic نام‌گذاری گردید.

خدمت پس از جنگ

Republic توسط شرکت کشتیرانی واترمن در موبیل، آلاباما تا اوت اورهال شد. در سپتامبر ۱۹۴۵، به لس آنجلس رفت و پس از تغییرات، عازم هونولولو شد. ارتش عنوان کشتی بیمارستان او را در فوریه ۱۹۴۶، در حالی که در مسیر مانیل بود، لغو کرد. به عنوان USAT Republic، او کهنه‌سربازان جنگ را از تاکلوبان و لیته سوار کرد و در اواخر مارس ۱۹۴۶ آن‌ها را به سانفرانسیسکو بازگرداند. در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۶، این کشتی که به دلیل بزرگی قادر به ورود به بندر داخلی نبود، به ناها، اوکیناوا رسید.

در ژانویه ۱۹۴۸، این کشتی از یوکوهاما، ژاپن وارد سیاتل، واشینگتن شد.

در تابستان ۱۹۴۸، وابستگان و کارکنان ارتش آمریکا در سیاتل، واشینگتن برای سفری به توکیو، ژاپن سوار این کشتی شدند.

در مه ۱۹۴۹، او از خدمت سرویس حمل‌ونقل ارتش خارج و به کمیسیون دریایی بازگردانده شد، پس از آن در ناوگان ذخیره دفاع ملی در المپیا، واشینگتن مستقر گردید. در ۱۱ مارس ۱۹۵۲، برای اوراق شدن به شرکت Bethlehem Steel Company فروخته شد.