کشتی یواساس جاستین (USS Justin) یک کشتی بخار بود که نیروی دریایی ایالات متحده آن را برای استفاده به عنوان کشتی زغالسنگبر (Collier) خریداری کرد. وظیفه اصلی این شناور، حمل زغالسنگ و سوخترسانی به سایر کشتیها و پایگاههای دریایی بود؛ ماموریتی که با تغییر تدریجی سوخت ناوگانهای جهان از زغالسنگ به نفت، به مرور در حال منسوخ شدن بود.
تاریخچه خدمت و عملیاتهای نظامی
این کشتی که نخستین شناور با نام «جاستین» در نیروی دریایی آمریکا محسوب میشد، در سال ۱۸۹۱ توسط شرکت آر. دیکسون و شرکا در میدلزبرو انگلستان ساخته شد. جاستین در آوریل ۱۸۹۸ رسماً به خدمت گرفته شد و در ابتدا در منطقه خلیج چساپیک فعالیت میکرد. با آغاز جنگ آمریکا و اسپانیا، این کشتی برای انجام عملیات حیاتی سوخترسانی راهی خلیج گوانتانامو شد.
پس از بازگشت به ویرجینیا، جاستین ماموریتهای متعددی را در سواحل شرقی آمریکا و منطقه نیوانگلند انجام داد. این کشتی در اکتبر ۱۸۹۸ سفری طولانی را به دور قاره آمریکا آغاز کرد که شامل بازدید از کشورهای برزیل، شیلی، پرو و مکزیک بود و سرانجام در فوریه ۱۸۹۹ در سانفرانسیسکو پهلو گرفت.
حضور در ناوگان آسیایی و اقیانوس آرام
جاستین پس از یک دوره توقف، در سال ۱۹۰۰ مجدداً فعال شد و به خاور دور اعزام گردید. طی هفت سال بعد، این کشتی نقشی کلیدی در پشتیبانی و تامین سوخت ناوگان آسیایی آمریکا ایفا کرد؛ دورانی که با افزایش چشمگیر حضور نظامی و سیاسی ایالات متحده در شرق آسیا همراه بود.
از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۵، این شناور به واحدهای ناوگان اقیانوس آرام در نقاط پراکندهای از سواحل غربی آمریکا تا آمریکای جنوبی خدمترسانی کرد. سرانجام در دسامبر ۱۹۱۵، یواساس جاستین از خدمت نظامی خارج شد. این کشتی یک سال بعد به بخش تجاری فروخته شد و پس از سالها فعالیت، در نهایت در سال ۱۹۳۳ اوراق گردید.