تاریخچه
ناو یواساس هامبلن (با شماره بدنه APA-114) نامش را از شهرستان هامبلن در ایالت تنسی گرفت. این شناور در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۴ تحت قرارداد کمیسیون دریایی، توسط کشتیسازی اینگالز در پسکاگولا میسیسیپی به آب انداخته شد و پس از انجام تغییرات لازم، در ۱۲ ژوئن ۱۹۴۵ رسماً به خدمت نیروی دریایی ایالات متحده درآمد.
خدمت در نیروی دریایی آمریکا (۱۹۴۸-۱۹۴۵)
پس از اتمام دوره آموزشی در گلوستون، هامبلن سربازان و محمولههای خود را در نیواورلئان بارگیری کرد و در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۵ به سنخوان پورتوریکو رسید. در آنجا گروهی از نیروهای زمینی پورتوریکو را سوار کرد و روز بعد، از طریق کانال پاناما عازم هاوایی شد.
اندکی پس از رسیدن کشتی به مقصد در ۱۱ اوت، جنگ پایان یافت. هامبلن وظیفه انتقال نیروهای جایگزین به خطوط مقدم و بازگرداندن کهنهسربازان به خاک آمریکا را بر عهده گرفت. او ابتدا تفنگداران دریایی را در هیلو سوار کرد و عازم ژاپن شد. پس از چند روز گشتزنی نامعلوم در مسیر، تفنگداران را برای تامین امنیت پایگاه دریایی ساسبو پیاده کرد. متعاقباً، به واکایاما سفر کرد و پس از بارگیری تدارکات، به خلیج لینگاین رفت و این بار تدارکات را در ساحل پیاده نمود. سپس برای استراحت و بازیابی به مانیل رفت.
در ادامه راه به اوکیناوا رفت و سربازان بازگشتی را به عنوان بخشی از عملیات قالیچه جادویی (عملیات عظیم بازگرداندن نظامیان آمریکایی به خانه) سوار کرد. از اوکیناوا با مسیر شرقی به سانپدرو کالیفرنیا رفت و در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۵ به آنجا رسید.
هامبلن یک سفر دیگر نیز برای عملیات قالیچه جادویی انجام داد؛ در ۲۶ دسامبر به اوکیناوا رسید و در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۶ در تاکوما واشنگتن لنگر انداخت. این کشتی برای بازگرداندن به کمیسیون دریایی تعیین شد، در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۶ مرخصی گردید و به منطقه کانال رفت که در ۲۲ فوریه به آنجا رسید. هامبلن سپس به نورفولک ویرجینیا ادامه مسیر داد و در ۱ مه ۱۹۴۶ از خدمت نظامی خارج شد. شش روز بعد، تحویل کمیسیون دریایی گردید.
خدمت تجاری (۱۹۷۳-۱۹۴۸)
در سال ۱۹۴۸، این شناور به خطوط کشتیرانی ایستمیان فروخته شد و با نام استیل وویجر (Steel Voyager) به عنوان کشتی تجاری فعالیت کرد. سرانجام در سال ۱۹۷۳ اوراق شد.