بیکاری در مجارستان توسط اداره آمار مرکزی این کشور (KSH) اندازهگیری میشود. این اداره نرخ بیکاری را برای مردان ۱۵ تا ۷۴ ساله ۳.۳ درصد و برای زنان ۴.۱ درصد گزارش کرده است. علاوه بر این، یوروستات، اداره آمار اتحادیه اروپا، نیز گزارشها و پیشبینیهایی در مورد بازار کار و نرخ بیکاری در مجارستان ارائه میدهد.
بر اساس ماده دوازدهم قانون اساسی مجارستان، دولت متعهد است شرایط لازم را برای اشتغال تمام افرادی که توانایی و تمایل به کار دارند، فراهم کند. همچنین، ماده هجدهم بر حمایت از جوانان و والدین در محیط کار تأکید دارد. ماده نوزدهم نیز به تأمین امنیت اجتماعی برای تمام شهروندان اشاره میکند و در مواردی مانند بارداری، بیماری، معلولیت، بیوهگی، یتیمی و بیکاری غیرارادی، شهروندان حق دریافت مستمری قانونی دارند.
مستمری بیکاری
برای دریافت مستمری بیکاری در مجارستان، فرد باید ابتدا به عنوان جویای کار در اداره شهرستانی دولت ثبتنام کند. جویندگان کار نباید دانشآموز تماموقت، متقاضی مستمری سالمندی یا دریافتکننده درآمد مکمل ثابت باشند. پس از تأیید سابقه کار حداقل ۳۶۰ روز در سه سال گذشته، فرد به ازای هر ۱۰ روز کار، یک روز مستمری دریافت میکند. مبلغ مستمری معادل ۶۰ درصد میانگین دستمزد قبلی فرد به مدت حداقل ۳۶ روز و حداکثر ۹۰ روز است.
سیاستهای بازار کار
مجارستان از سیاستهای فعال و غیرفعال بازار کار استفاده میکند. سیاستهای فعال شامل راهنماییهای جستجوی کار، مشاوره شغلی و آگهیهای شغلی محلی است. سیاستهای غیرفعال نیز شامل ارائه برنامههای آموزشی و حمایت از راهاندازی کسبوکار میشود. جویندگان کاری که در برنامههای آموزشی شرکت میکنند، دستمزد حداقل دریافت میکنند.
طرح اشتغال عمومی (PWS)
پس از بحران اقتصادی سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، مجارستان در سال ۲۰۱۰ طرح اشتغال عمومی را راهاندازی کرد. این طرح به منظور بازگرداندن بیکاران طولانیمدت، به ویژه افرادی با سطح تحصیلات و مهارت پایین، به بازار کار طراحی شد. برنامههای اشتغال عمومی معمولاً ۱۲ ماه طول میکشند، اما در صورت نیاز میتوانند تا ۶ ماه تمدید شوند. دستمزد در این برنامهها بین سطح مستمری اجتماعی و حداقل دستمزد است، اما کارکنان همچنان از بیمه اجتماعی و مستمری بازنشستگی برخوردار هستند.
تبعیض شغلی علیه کولیها
جامعه کولیها در مجارستان با تبعیض شغلی، فقر و محرومیت اجتماعی مواجه هستند. تقریباً یک سوم کولیها بیکار هستند و دو سوم آنها در مشاغل کممهارت یا نیمهمهارت مشغول به کارند. نرخ بیکاری در این جامعه گاهی تا پنج برابر نرخ بیکاری عمومی است. کولیها اغلب در ادارات کاریابی محلی با تبعیض مواجه میشوند و از ثبتنام برای مشاغل محروم میگردند.