درباره کنسرت
Two for the Knight یک کنسرت مشترک با دو ستاره اصلی بود؛ اجرای براین مکنایت، خواننده و ترانهسرای آمریکایی، در کنار رجین ولاسکز، خواننده و چهره سرگرمی فیلیپینی. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۲ اعلام شد و در ۱۴ و ۱۵ فوریه همان سال، دو شب پیاپی در آرانتا کولیسئوم کزون سیتی برگزار شد.
این برنامه را وایوا کنسرتز و امتیوی تبلیغ کردند و ماسیمو نیز حامی مالی آن بود. فهرست اجرای مکنایت قطعاتی از دو آلبوم استودیویی Brian McKnight (1992) و Back at One (1999) را دربرمیگرفت؛ در مقابل، ولاسکز آثاری از آلبوم Reigne (2001) و چند بازخوانی را روی صحنه برد. هر دو هنرمند ابتدا اجرای جداگانه داشتند و سپس در میانه برنامه، قطعاتی را بهصورت دوصدایی اجرا کردند. منتقدان از کیفیت اجرای مکنایت و ولاسکز استقبال کردند و کنسرت را یکی از رویدادهای موسیقایی بهیادماندنی آن فصل دانستند.
پیشینه و شکلگیری
در ژانویه ۲۰۰۰ خبر رسید که براین مکنایت درباره همکاری با رجین ولاسکز برای نمایش سالنی او با عنوان R2K: The Concert در آوریل همان سال گفتوگو میکند. در ابتدا قرار بود مکنایت یکی از مهمانان ویژه آن کنسرت باشد، اما این همکاری به دلیل تداخل برنامه با اجرای او در کنار کِنی لاگینز در مانیل محقق نشد.
در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۲، روزنامه مانیلا استاندارد اعلام کرد که مکنایت برای اجرای مشترک با ولاسکز در آرانتا کولیسئوم، در تاریخهای ۱۴ و ۱۵ فوریه به مانیل بازمیگردد. این همکاری در آن زمان یکی از بزرگترین تیمآپهای میان یک هنرمند خارجی و یک چهره محلی توصیف شد. وایوا کنسرتز پیش از برگزاری برنامه اعلام کرد که دو خواننده علاوه بر اجرای جداگانه، قطعاتی را نیز بهصورت دوصدایی اجرا خواهند کرد.
مکنایت درباره همکاری با ولاسکز ابراز اشتیاق کرد و گفت: «اجرای مشترک با رجین تجربهای عالی خواهد بود. او صدایی فوقالعاده دارد و وقتی صداهای ما کنار هم قرار بگیرند، از نظر آوازی نتیجه خوبی میگیریم.»
شرح اجرا و بازخوردها
ولاسکز برنامه را با اجرای To Reach You از آلبوم Reigne (2001) آغاز کرد و سپس به (I've Had) The Time of My Life رفت. بعد از آن، در مرکز صحنه نشست و بالاد Never Too Far را خواند؛ قطعهای که مسیر اجرا را به پاپوری از ترانههای تیتراژ فیلمهایش برد: Ikaw، Pangako و Kailangan Ko'y Ikaw.
در ادامه، ولاسکز چند قطعه دیسکوی دهه هفتاد را اجرا کرد و پس از آن نسخه آکوستیک Hanggang Ngayon را روی صحنه برد. او بخش خود را با اجرای Go the Distance، اثری شناختهشده از مایکل بولتون، به پایان رساند.
در شماره بعد، مکنایت به ولاسکز روی صحنه پیوست و دو نفر Love Is و Whenever You Call را دوصدایی خواندند. بخش مکنایت با My Kind of Girl، همکاری او با جاستین تیمبرلیک، آغاز شد؛ در حالی که بخشهایی از اجرای تیمبرلیک روی پرده نمایش داده میشد. فهرست اجرا با 6, 8, 12 و Back at One ادامه یافت و برنامه با اجرای One Last Cry به پایان رسید.
کپ ماسدا در نقد خود برای فیلیپین استار، اجرای مکنایت و ولاسکز را ستود و ارزش موسیقایی برنامه را قابل توجه دانست. او این کنسرت را «پیشکش ولنتاینی وسوسهانگیزی» خواند که مقاومت در برابرش دشوار بود. ماسدا درباره صدای ولاسکز در قطعات دوصدایی نوشت: «یک امتیاز برای توانایی خوانندگی فیلیپینیها؛ چیزی که مکنایت هم بیدرنگ آن را پذیرفت.» او همچنین از آواز مکنایت و مهارت او در نواختن گیتار و کیبورد تمجید کرد.
مانیلا استاندارد نیز این کنسرت را موفقترین اجرای ولنتاین آن سال توصیف کرد.
این کنسرت ضبط شد و در ژوئن ۲۰۰۲ روی نوار VHS و دیسک ویدئویی VCD منتشر شد.
فهرست اجرا
این فهرست بر اساس ضبط زنده Two for the Knight تنظیم شده است.
- To Reach You
- (I've Had) The Time of My Life
- Never Too Far
- Ikaw / Pangako / Kailangan Ko'y Ikaw
- I Will Survive / If All Were Gonna Do Is Dance / Last Dance
- Hanggang Ngayon
- Go the Distance
- Love Is
- Whenever You Call
- My Kind of Girl
- 6, 8, 12
- Back at One
- One Last Cry
همچنین بخوانید
- فهرست اجراهای زنده رجین ولاسکز
پیوند بیرونی
تورهای کنسرت رجین ولاسکز در Live Nation