کلی کلارکسون؛ از ستاره امریکن آیدل تا ملکه اجرای زنده

معرفی کلی کلارکسون

کلی برایان کلارکسون، متولد ۲۴ آوریل ۱۹۸۲، خواننده، ترانه‌سرا، نویسنده و مجری تلویزیونی آمریکایی است. او پس از پیروزی در نخستین فصل برنامه American Idol در سال ۲۰۰۲ به شهرت رسید و همان مسیر کوتاه، آغاز یکی از ماندگارترین کارنامه‌ها در موسیقی پاپ معاصر شد.

اولین تک‌آهنگ او، A Moment Like This، به صدر جدول Billboard Hot 100 رسید و به پرفروش‌ترین تک‌آهنگ سال ۲۰۰۲ در آمریکا تبدیل شد. از آن زمان، کلارکسون با آلبوم‌هایی مانند Breakaway، Stronger، Wrapped in Red و Chemistry نشان داد که فراتر از یک ستاره ساخته‌شده توسط مسابقه استعدادیابی است.

او در طول حرفه خود سه جایزه گرمی، پنج جایزه امی روزانه، سه جایزه ام‌تی‌وی، چهار جایزه موسیقی آمریکا و ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرده است. کلارکسون بیش از ۲۵ میلیون آلبوم و ۴۵ میلیون تک‌آهنگ در سراسر جهان فروخته و به یکی از تحسین‌شده‌ترین صداهای موسیقی پاپ تبدیل شده است.

کودکی و آغاز مسیر هنری

کلی کلارکسون در فورت وورث تگزاس به دنیا آمد. مادرش، جین آن رز، معلم زبان انگلیسی پایه اول و پدرش، استیون مایکل کلارکسون، مهندس سابق بود. او یک برادر بزرگ‌تر به نام جیسون و یک خواهر بزرگ‌تر به نام آلیسا دارد. پس از طلاق والدینش، کلی با مادرش ماند و بعدها نامادری‌اش جیمی تیلور وارد زندگی خانواده شد.

کلارکسون ریشه‌هایی انگلیسی، ولزی، ایرلندی و یونانی دارد و در خانواده‌ای با گرایش مذهبی جنوبی و محافظه‌کار بزرگ شد. او بعدها درباره نقش ایمان در زندگی‌اش گفت که کلیسا همواره بخشی مهم از رشد او بوده و در دوران سخت، به آن تکیه کرده است.

او در بورلسون تگزاس بزرگ شد و در مدرسه راهنمایی پائولین هیوز تحصیل کرد. معلم گروه کُر مدرسه، سینتیا گلن، صدای او را در راهرو شنید و از او خواست برای گروه کُر تست بدهد. کلارکسون در آن زمان گفت که هیچ آموزش حرفه‌ای آواز ندیده است، اما استعداد طبیعی‌اش به‌زودی آشکار شد.

کلی در دبیرستان بورلسون در چند نمایش موزیکال مانند Annie Get Your Gun، Seven Brides for Seven Brothers و Brigadoon اجرا کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۰۰، آموزش آواز را جدی‌تر دنبال کرد تا شاید بتواند بورسیه موسیقی دانشگاهی بگیرد.

با وجود دریافت بورسیه‌های کامل از دانشگاه تگزاس در آستین، دانشگاه شمال تگزاس و کالج موسیقی برکلی، کلارکسون تصمیم گرفت مسیر مستقل خود را در موسیقی دنبال کند. او چند شغل مختلف داشت تا هزینه ضبط دمو را تأمین کند و تلاش کرد توجه ناشران موسیقی را جلب کند.

او دو پیشنهاد قرارداد از Jive Records و Interscope Records را رد کرد، چون معتقد بود این شرکت‌ها می‌خواهند او را در قالب یک اجرای پاپ سطحی و قابل پیش‌بینی قرار دهند. در سال ۲۰۰۱ به لس‌آنجلس رفت، در چند مجموعه تلویزیونی به‌صورت کوتاه حضور پیدا کرد و با جری گافین، ترانه‌سرای شناخته‌شده، برای ضبط چند قطعه دمو همکاری کرد.

۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳؛ امریکن آیدل و نخستین موفقیت‌ها

پس از بازگشت به بورلسون، دوستانش او را تشویق کردند که در نخستین فصل American Idol شرکت کند. کلارکسون در همان ابتدای برنامه بلیت طلایی ورود به مرحله هالیوود را گرفت، هرچند اولین حضور رسمی او در قسمت دوم پخش شد.

او بعدها درباره آن فصل گفت که همه چیز ناآزموده و بی‌برنامه بود؛ گروهی از شرکت‌کنندگان که انگار در یک اردو رها شده بودند و نمی‌دانستند دقیقاً چه انتظاری از آن‌ها می‌رود. با این حال، صدای قدرتمند و اجرای احساسی او باعث شد توجه مخاطبان را جلب کند.

در ۴ سپتامبر ۲۰۰۲، کلی کلارکسون در تئاتر کداک، که امروز با نام دالبی شناخته می‌شود، با ۵۸ درصد آرا برنده فصل نخست American Idol شد و جاستین گوآرینی را پشت سر گذاشت. این پیروزی، قرارداد ضبط او با RCA Records، 19 Recordings و S Records را رقم زد.

اولین تک‌آهنگ دوگانه او، Before Your Love و A Moment Like This، در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۲ منتشر شد. هر دو قطعه را او در فینال American Idol اجرا کرده بود. A Moment Like This پس از ورود به جدول Billboard Hot 100، رکوردی ۳۸ ساله متعلق به بیتلز را شکست و با جهشی بی‌سابقه به رتبه نخست رسید.

نخستین آلبوم استودیویی کلارکسون، Thankful، در ۱۵ آوریل ۲۰۰۳ منتشر شد. این آلبوم ترکیبی از پاپ، آراندبی معاصر و گاسپل بود و ترانه‌سرایان و تهیه‌کنندگانی مانند دایان وارن، بتی‌فیس و گروه The Underdogs در آن نقش داشتند.

Thankful با استقبال منتقدان و مخاطبان روبه‌رو شد و در صدر جدول Billboard 200 قرار گرفت. این آلبوم بیش از ۴.۵ میلیون نسخه در جهان فروخت و بعدها در آمریکا دو بار پلاتین، در کانادا پلاتین و در ژاپن و استرالیا گواهی طلایی دریافت کرد.

تک‌آهنگ اصلی آلبوم، Miss Independent، نخستین موفقیت بین‌المللی کلارکسون بود و در چندین کشور از جمله آمریکا وارد ده رتبه برتر شد. این قطعه نامزدی نخستین جایزه گرمی او را برای بهترین اجرای وکال پاپ زنانه به همراه آورد.

در همین دوره، کلارکسون در فیلم موزیکال کمدی From Justin to Kelly در کنار جاستین گوآرینی بازی کرد. فیلم با واکنش منفی منتقدان و شکست تجاری روبه‌رو شد و کلارکسون بعدها گفت که به‌صورت قراردادی ملزم به حضور در آن بوده است.

در دسامبر ۲۰۰۳، او در برنامه World Idol در لندن شرکت کرد و در کنار برندگان نسخه‌های مختلف Idol در جهان روی صحنه رفت. اجرای او از A Natural Woman مورد تحسین قرار گرفت و در پایان، پس از کورت نیلسن نروژی، در جایگاه دوم قرار گرفت.

۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶؛ استقلال هنری و موفقیت جهانی Breakaway

کلی کلارکسون برای فاصله گرفتن از تصویر ساخته‌شده در American Idol، از سایمون فولر و 19 Management جدا شد و مدیریت جدیدی را انتخاب کرد. این تصمیم، نقطه آغازی برای کنترل بیشتر او بر مسیر موسیقی‌اش بود.

دومین آلبوم استودیویی او، Breakaway، در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۴ منتشر شد و صدای کلارکسون را به سمت پاپ‌راک نزدیک‌تر کرد. او در شش قطعه از آلبوم به‌عنوان ترانه‌سرا حضور داشت و با نام‌هایی مانند کارا دیوگاردی، دکتر لوک و مکس مارتین همکاری کرد.

Breakaway یکی از موفق‌ترین آلبوم‌های دهه ۲۰۰۰ شد. این آلبوم در آمریکا به سومین آلبوم پرفروش سال ۲۰۰۵ تبدیل شد، در هلند و ایرلند به رتبه نخست رسید و بیش از ۱۲ میلیون نسخه در جهان فروخت.

چهار تک‌آهنگ اصلی آلبوم، یعنی Since U Been Gone، Behind These Hazel Eyes، Because of You و قطعه هم‌نام Breakaway، همگی در آمریکا جزو ده آهنگ برتر شدند. Because of You در اروپا و چند کشور دیگر به رتبه نخست رسید و به یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های جهانی کلارکسون تبدیل شد.

این آلبوم دو جایزه گرمی برای کلارکسون به ارمغان آورد: بهترین اجرای وکال پاپ زنانه برای Since U Been Gone و بهترین آلبوم وکال پاپ. او همچنین در جوایز ویدئویی ام‌تی‌وی برای موزیک‌ویدئوهای Since U Been Gone و Because of You دو سال پیاپی برنده بهترین ویدئوی خواننده زن شد.

در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، کلارکسون در چندین رویداد بزرگ اجرا کرد، از جمله فینال ان‌بی‌ای، بازی ستارگان و بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ در تورین ایتالیا. او همچنین سرود ملی آمریکا را در یکی از بازی‌های فینال ان‌بی‌ای اجرا کرد.

۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹؛ My December و بازگشت به پاپ روشن‌تر

سومین آلبوم استودیویی کلارکسون، My December، در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد. این آلبوم از نظر موسیقایی تاریک‌تر، سنگین‌تر و راک‌محورتر از کارهای پیشین او بود. کلارکسون این بار خود تهیه‌کننده اجرایی آلبوم شد و در نوشتن همه قطعات آن مشارکت داشت.

انتشار My December با اختلاف میان کلارکسون و کمپانی RCA همراه شد، به‌ویژه با کلیو دیویس که معتقد بود آلبوم تولیدی تجاری‌تر و عامه‌پسندتر می‌خواهد. کلارکسون اما بر دیدگاه هنری خود ایستاد و گفت همیشه بیشتر از ستاره بودن، به خواندن و نوشتن اهمیت داده است.

با وجود استقبال مثبت بخشی از منتقدان، حمایت تبلیغاتی ناچیز از آلبوم باعث شد تور همراه آن کوچک‌تر برگزار شود. کلارکسون بعدها رابطه خود با کلیو دیویس را بهبود بخشید و او را یکی از مشاوران کلیدی موفقیتش دانست.

My December در جایگاه دوم Billboard 200 قرار گرفت، گواهی پلاتین گرفت و بیش از ۲.۵ میلیون نسخه در جهان فروخت. تک‌آهنگ Never Again با ورود مستقیم به رتبه هشتم Hot 100، بالاترین ورود او به این جدول را در آن زمان ثبت کرد.

در همین سال‌ها، همکاری او با ربا مک‌اینتایر، خواننده مشهور موسیقی کانتری، یکی از نقاط مهم کارنامه‌اش شد. نسخه کانتری Because of You که با مک‌اینتایر اجرا کرد، در جدول آهنگ‌های کانتری آمریکا به رتبه دوم رسید و نامزد جایزه گرمی شد.

چهارمین آلبوم کلارکسون، All I Ever Wanted، در ۱۰ مارس ۲۰۰۹ منتشر شد. این آلبوم بازگشتی به صدایی روشن‌تر، پاپ‌تر و تجاری‌تر بود. همکاری دوباره با دکتر لوک، مکس مارتین، رایان تدر و کتی پری به ساخت قطعاتی کمک کرد که مخاطبان گسترده‌تری را جذب کردند.

تک‌آهنگ My Life Would Suck Without You با ورود از رتبه ۹۷ به شماره یک در هفته بعد، رکورد بزرگ‌ترین جهش به صدر جدول Hot 100 را شکست. این آلبوم در آمریکا به رتبه نخست رسید و بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت.

با این حال، انتشار تک‌آهنگ Already Gone دوباره باعث اختلاف میان کلارکسون و RCA شد، زیرا او شباهت‌هایی میان آن و Halo از بیانسه دید؛ دو قطعه‌ای که هر دو با تهیه‌کنندگی رایان تدر ساخته شده بودند.

۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲؛ Stronger، موفقیت کانتری و جایزه گرمی

در سال ۲۰۱۰، کلارکسون با جیسون آلدین در قطعه Don't You Wanna Stay همکاری کرد. این ترانه به نخستین شماره یک او در جدول آهنگ‌های کانتری Billboard تبدیل شد و فروش فوق‌العاده‌ای داشت.

پنجمین آلبوم استودیویی او، Stronger، در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱ منتشر شد. این آلبوم از هنرمندانی مانند پرینس، تینا ترنر، شریل کرو و رادیوهِد الهام گرفته بود و کمی حال‌وهوای کانتری نیز در آن شنیده می‌شد.

Stronger در Billboard 200 به رتبه دوم رسید و گواهی پلاتین گرفت. این آلبوم در سال ۲۰۱۳ جایزه گرمی بهترین آلبوم وکال پاپ را برد و کلارکسون را به نخستین هنرمندی تبدیل کرد که این جایزه را دو بار دریافت کرده است.

تک‌آهنگ Stronger (What Doesn't Kill You) در ۱۶ جدول Billboard به رتبه نخست رسید و سومین شماره یک کلارکسون در Hot 100 شد. این ترانه در آمریکا ۴.۹ میلیون نسخه فروخت و تا امروز یکی از پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های او باقی مانده است.

در این دوره، کلارکسون در برنامه تلویزیونی Duets به‌عنوان مربی و داور حضور داشت و همچنین به‌عنوان مربی مهمان در فصل دوم The Voice با بلیک شلتون همکاری کرد.

در سال ۲۰۱۲، او نخستین آلبوم گلچین خود را با نام Greatest Hits – Chapter One منتشر کرد. قطعات جدیدی مانند Catch My Breath، Don't Rush و People Like Us از این مجموعه منتشر شدند و Catch My Breath به یکی از آهنگ‌های محبوب او در رادیوهای بزرگسال معاصر تبدیل شد.

۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵؛ Wrapped in Red و Piece by Piece

در ژانویه ۲۰۱۳، کلارکسون در مراسم تحلیف دوم باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، قطعه My Country, 'Tis of Thee را اجرا کرد. اجرای زنده او مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و با اجرای از پیش ضبط‌شده بیانسه در همان مراسم مقایسه شد.

ششمین آلبوم استودیویی کلارکسون، Wrapped in Red، نخستین آلبوم کریسمس او بود. این آلبوم با تهیه‌کنندگی گرگ کرستین ساخته شد و شامل پنج ترانه اصلی و یازده بازخوانی از ترانه‌های کلاسیک کریسمس بود.

Wrapped in Red در صدر جدول آلبوم‌های تعطیلات Billboard قرار گرفت و به پرفروش‌ترین آلبوم کریسمس سال ۲۰۱۳ تبدیل شد. تک‌آهنگ Underneath the Tree به یکی از محبوب‌ترین ترانه‌های کریسمس قرن بیست‌ویکم تبدیل شد.

در سال ۲۰۱۵، کلارکسون هفتمین آلبوم استودیویی خود، Piece by Piece، را منتشر کرد. این آلبوم آخرین اثر او تحت قرارداد با RCA Records بود و در آن با هنرمندانی مانند سیا، جان لجند و شین مک‌آنالی همکاری کرد.

Piece by Piece سومین آلبوم کلارکسون بود که در صدر Billboard 200 debut کرد. تک‌آهنگ Heartbeat Song در چند کشور جزو ده آهنگ برتر شد و اجرای احساسی او از قطعه هم‌نام آلبوم در فصل پانزدهم American Idol باعث شد این ترانه به رتبه هشتم Hot 100 برسد.

۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸؛ کتاب کودک، Meaning of Life و The Voice

در سال ۲۰۱۶، کلارکسون قراردادی با HarperCollins امضا کرد و نخستین کتاب کودک خود را با نام River Rose and the Magical Lullaby منتشر کرد. این کتاب شامل لالایی‌ای بود که خود او نوشته و اجرا کرده بود. کتاب دوم این مجموعه، River Rose and the Magical Christmas، در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.

در همین سال، کلارکسون قراردادی بلندمدت با Atlantic Records امضا کرد تا مسیر موسیقایی خود را آزادتر دنبال کند. نتیجه این تصمیم، آلبوم هشتم او، Meaning of Life، بود که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد و تحت تأثیر سول و آراندبی قرار داشت.

تک‌آهنگ Love So Soft از این آلبوم منتشر شد و نامزد جایزه گرمی بهترین اجرای وکال پاپ زنانه شد. این نامزدی، کلارکسون را به پرفروش‌ترین نامزد تاریخ آن دسته در زمان خود تبدیل کرد.

کلارکسون در سال ۲۰۱۸ به‌عنوان مربی وارد فصل چهاردهم The Voice شد و با قهرمانی برین کارتلی، نخستین پیروزی خود را به‌عنوان مربی ثبت کرد. در فصل پانزدهم نیز با قهرمانی شول شپرد، به نخستین مربی زن تبدیل شد که چندین فصل The Voice را برنده می‌شود.

۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲؛ برنامه اختصاصی و آلبوم کریسمس دوم

از سال ۲۰۱۹، کلارکسون مجری برنامه گفت‌وگوی روزانه The Kelly Clarkson Show شد. این برنامه به‌سرعت محبوب شد و جوایز متعددی برای او به همراه آورد، از جمله چندین جایزه امی روزانه برای مجری‌گری برجسته.

او در سال ۲۰۱۹ در فیلم انیمیشنی موزیکال UglyDolls صداپیشگی کرد و تک‌آهنگ Broken & Beautiful را از موسیقی متن آن منتشر کرد. همچنین در فیلم Trolls World Tour شخصیتی را صداپیشگی کرد.

در سال ۲۰۲۱، دومین آلبوم کریسمس او با نام When Christmas Comes Around... منتشر شد. این آلبوم نقدهای مثبتی دریافت کرد و نامزد جایزه گرمی بهترین آلبوم وکال پاپ سنتی شد. تک‌آهنگ Christmas Isn't Canceled (Just You) از این مجموعه منتشر شد.

در سال ۲۰۲۲، کلارکسون و اسنوپ داگ به‌عنوان مجریان مشترک American Song Contest انتخاب شدند؛ برنامه‌ای که بر اساس ایده مسابقه یوروویژن ساخته شده بود. در همان سال، او برای سومین بار پیاپی جایزه امی روزانه بهترین مجری برنامه گفت‌وگوی سرگرمی را دریافت کرد.

در سپتامبر ۲۰۲۲، ستاره کلی کلارکسون در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد و جایگاه او در صنعت موسیقی و سرگرمی رسماً گرامی داشته شد.

۲۰۲۳؛ Chemistry

در سال ۲۰۲۳، کلارکسون دهمین آلبوم استودیویی خود، Chemistry، را منتشر کرد. این آلبوم در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳ عرضه شد و تک‌آهنگ‌های آغازین آن، Mine و Me، در آوریل همان سال منتشر شدند.

پیش از انتشار آلبوم، او اقامت هنری ده‌شبه‌ای در لاس‌وگاس با نام Chemistry: An Intimate Evening with Kelly Clarkson برگزار کرد. این اجراها در تئاتر بکت انجام شد و بعدها تاریخ‌های بیشتری برای دسامبر ۲۰۲۳ و فوریه ۲۰۲۴ به آن اضافه شد.

در اکتبر ۲۰۲۳، تولید The Kelly Clarkson Show از لس‌آنجلس به نیویورک منتقل شد تا فصل پنجم برنامه از شهری جدید ادامه پیدا کند.

سبک هنری و صدای کلارکسون

منتقدان صدای کلی کلارکسون را سوپرانو توصیف کرده‌اند؛ صدایی که هم توانایی اجرای نت‌های بالا را دارد، هم در بخش‌های خشن و پرقدرت قابل اتکاست و هم می‌تواند احساس را بدون اغراق منتقل کند.

برخی منتقدان او را یکی از بهترین صداهای موسیقی پاپ دانسته‌اند. آریون برگر از Rolling Stone درباره صدای او نوشت که نت‌های بالای کلارکسون شیرین و نرم، صدای بم و خشن او لرزاننده و جذاب، و میانه صدایش بسیار مطمئن است.

کلارکسون همواره بر اجرای زنده واقعی تأکید کرده و گفته است که هرگز از لب‌خوانی استفاده نکرده و نخواهد کرد. همین صداقت و توانایی اجرای زنده، به او لقب Queen of Covers، یعنی ملکه بازخوانی‌ها، داده است.

تأثیرگذاران موسیقایی

کلارکسون در کودکی و در یک کلیسای آفریقایی‌تبار در فورت وورث برای نخستین بار به موسیقی علاقه‌مند شد. او بعدها گفت چیزی که در آن اجراها حس کرد، آن‌قدر قدرتمند بود که خواست خودش نیز بتواند چنین احساسی را منتقل کند.

از مهم‌ترین تأثیرگذاران او می‌توان به آرتا فرانکلین، ویتنی هیوستون، ماریا کری، اتا جیمز، استیوی واندر، رادیوهِد، اروسمیث، جیمی هندریکس، ربا مک‌اینتایر، بت میدلر و رزماری کلونی اشاره کرد.

کلارکسون بارها گفته که از موسیقی‌های مختلف بزرگ شده است؛ از سول و آراندبی گرفته تا راک، کانتری و پاپ بزرگسال. همین تنوع، صدای او را از بسیاری از هم‌نسلانش متمایز کرده است.

جایگاه و تأثیر فرهنگی

کلی کلارکسون بیش از ۱۰۰ رتبه نخست در جدول‌های مختلف Billboard به دست آورده و به نخستین هنرمندی تبدیل شده که در جدول‌های پاپ، بزرگسال معاصر، پاپ بزرگسال، کانتری و دنس به رتبه نخست رسیده است.

بسیاری از منتقدان او را نمادی از ستاره پاپ کامل دانسته‌اند؛ خواننده‌ای که می‌تواند در پاپ، راک، سول و کانتری موفق باشد و در عین حال ارتباطی صادقانه با مخاطب برقرار کند.

پیروزی او در American Idol به برنامه‌های استعدادیابی اعتبار بیشتری داد و نشان داد شرکت‌کنندگان این رقابت‌ها می‌توانند به ستاره‌هایی ماندگار تبدیل شوند. با این حال، کلارکسون هرگز اجازه نداد تصویر ساخته‌شده توسط تلویزیون، مسیر هنری او را محدود کند.

زندگی شخصی

کلی کلارکسون در سال ۲۰۱۲ رابطه با برندون بلک‌استاک، مدیر استعدادها و پسر نارول بلک‌استاک، مدیر سابق خودش، را آغاز کرد. آن‌ها در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۳ ازدواج کردند و صاحب دو فرزند شدند: دختری به نام ریور رز و پسری به نام رمینگتون یا رمی.

در ژوئن ۲۰۲۰، کلارکسون درخواست طلاق داد و در مارس ۲۰۲۲ طلاق آن‌ها نهایی شد. او همچنین درباره مشکلات خودکارایمنی و تیروئید صحبت کرده و گفته است که از سال ۲۰۰۶ با این شرایط زندگی کرده است.

در فوریه ۲۰۲۲، کلارکسون نام قانونی خود را به کلی برایان تغییر داد. او توضیح داد که این تغییر بیشتر مربوط به زندگی شخصی‌اش بوده و نام حرفه‌ای او همچنان کلی کلارکسون باقی می‌ماند.

فعالیت‌های انسان‌دوستانه

کلارکسون در طول سال‌ها از برنامه‌ها و سازمان‌های متعددی حمایت کرده است، از جمله March of Dimes، Save the Children، یونیسف، STOMP Out Bullying و بنیاد Save the Music Foundation.

او همچنین از کودکان آسیب‌دیده در آفریقای جنوبی حمایت کرده و در کنسرت‌های خیریه برای آموزش کودکان و آگاهی‌بخشی درباره تغییرات اقلیمی مشارکت داشته است. کلارکسون در تگزاس پناهگاهی برای حیوانات ناخواسته داشت و از سگ‌های نابینا، بزهای معلول و اسب‌هایی که بیماری‌های سخت را پشت سر گذاشته بودند مراقبت می‌کرد.

آلبوم‌های استودیویی

• Thankful، ۲۰۰۳
• Breakaway، ۲۰۰۴
• My December، ۲۰۰۷
• All I Ever Wanted، ۲۰۰۹
• Stronger، ۲۰۱۱
• Wrapped in Red، ۲۰۱۳
• Piece by Piece، ۲۰۱۵
• Meaning of Life، ۲۰۱۷
• When Christmas Comes Around...، ۲۰۲۱
• Chemistry، ۲۰۲۳

تورهای شاخص

• The Breakaway Tour، ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶
• Hazel Eyes Tour، ۲۰۰۵
• Addicted Tour، ۲۰۰۶
• My December Tour، ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸
• All I Ever Wanted Tour، ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰
• Stronger Tour، ۲۰۱۲
• Piece by Piece Tour، ۲۰۱۵
• Meaning of Life Tour، ۲۰۱۹

برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها

کلارکسون در فیلم‌هایی مانند From Justin to Kelly، The Star، UglyDolls و Trolls World Tour حضور داشته است. او همچنین در برنامه‌های تلویزیونی مهمی مانند American Idol، Duets، The Voice، The Kelly Clarkson Show و American Song Contest نقش داشته است.