توماس کالینز، سیاستمدار استرالیایی

زندگی اولیه و ورود به تجارت

توماس جوزف کالینز در ۶ آوریل ۱۸۸۴ در یَس، نیو ساوت ولز، به دنیا آمد. پدرش جان کالینز، صاحب‌فروشگاه، و مادرش مری هارتیگان نام داشت. او در مدرسه کاتولیک محل تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۲ به هنگ پنجم نیروی اسب‌سوار مشترک‌المنافع استرالیا پیوست تا در جنگ بوئر شرکت کند؛ اما وقتی یگان او رسید، جنگ پایان یافته بود.

کالینز در سال ۱۹۰۶ به یانگ رفت و در ۱۹۱۱ کسب‌وکار شخصی خود را آغاز کرد. این فعالیت به‌زودی رونق گرفت. او در ۱۷ فوریه ۱۹۱۴ با روبی ویولت سامرهایز ازدواج کرد و شرکت کالینز، اِلرمن و شرکا را به یکی از بزرگ‌ترین بنگاه‌های خریدوفروش دام و املاک در نیو ساوت ولز تبدیل کرد.

ورود به سیاست

کالینز از همان ابتدا به سیاست علاقه داشت و در سال ۱۹۱۳ برای کرسی فدرال نیوکاسل رقابت کرد. او از نزدیکان چارلز هاردی، رهبر جنبش ریورینا، بود. در انتخابات فدرال ۱۹۳۱، برای حزب کانتری به نمایندگی از کرسی هیوم با پارکر مالونی رقابت کرد و او را شکست داد.

کالینز با وجود شیوه‌ی بیان سرگرم‌کننده‌اش، هرگز به یکی از چهره‌های بسیار اثرگذار پارلمان تبدیل نشد. او بیشتر به‌عنوان نماینده مسائل مناطق روستایی شناخته می‌شد و دغدغه‌های کشاورزان، دامداران و جوامع محلی را دنبال می‌کرد.

بحران رهبری و حضور کوتاه در کابینه

با مرگ نخست‌وزیر جوزف لیونز در سال ۱۹۳۹، اختلاف بر سر رهبری میان حزب استرالیا متحد و حزب کانتری شدت گرفت. ارل پیج، رهبر حزب کانتری، کوشید از شکاف‌های درون حزب استرالیا متحد استفاده کند و مانع نخست‌وزیری سر رابرت منزیس شود.

کالینز در رادیو از پیج حمایت کرد؛ اما روز بعد، وقتی پیج در پارلمان به منزیس حمله کرد، سر آرتور فادن و برنارد کورسر از حزب کانتری استعفا دادند. کالینز نیز خود را از پیج کنار کشید و همراه با الیور بدمان اعلام کرد در نشست‌هایی که پیج ریاستشان را بر عهده دارد شرکت نخواهد کرد.

در ۲۶ آوریل، منزیس دولت تشکیل داد و پیج از رهبری حزب کانتری کناره گرفت. کالینز، فادن، کورسر و بدمان در رأی‌گیری رهبری بعدی مجاز به رأی دادن نبودند؛ در آن رأی‌گیری آرچی کامرون، از حامیان پیج، رهبر حزب شد.

منزیس، احتمالاً برای جبران همراهی آنان، کالینز را وزیر همکار نخست‌وزیر در امور قلمروهای خارجی و وزیر همکار وزیر کشور کرد. در ژوئن ۱۹۴۱، او به وزارت پست استرالیا منصوب شد، اما تا اکتبر همان سال در این سمت ماند؛ زیرا دولت کارگر به نخست‌وزیری جان کرتین بر سر کار آمد. کالینز در انتخابات فدرال ۱۹۴۳ کرسی خود را از دست داد.

سال‌های پایانی

کالینز به کارهای خیریه، مهارت تجاری و حمایت از ورزش‌های گوناگون شناخته می‌شد. او حتی به نامزدی دوباره برای پارلمان فکر می‌کرد، اما در ۱۵ آوریل ۱۹۴۵ بر اثر تصلب شرایین کرونری درگذشت. پس از او همسرش و دخترشان، مری ایزابلا کالینز، باقی ماندند. مری ایزابلا در ۲۲ اکتبر ۱۹۸۸ درگذشت.