تاریخچۀ تصویربرداری حرارتی در پرندهشناسی
استفاده از دستگاههای تصویربرداری حرارتی برای رصد پرندگان از دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. این فناوری از اواخر قرن بیستم به بعد با پیشرفتهای قابل توجهی همراه بود. بهبود کیفیت، حملونقل آسانتر و کاهش هزینهها، نقش مهمی در این تحول داشتند.
هرچند این روش بیشتر برای فعالیتهای شبانه استفاده میشود، اما در روز نیز کاربرد دارد. برای مثال، رصد اردک مرمري (Botaurus stellaris) و آبچلیک (Rallus aquaticus) در پوشش گیاهی انبوه با این فناوری انجام میشود.
موفقیت گروه غرب میدلندز
گروه حلقهگذاری پرندگان غرب میدلندز در سال ۲۰۱۹ با استفاده از تصویربرداری حرارتی، ۴۲۴ سکلیلارک بزرگسال را حلقهگذاری کردند که ۸۱.۴٪ از کل پرندگان حلقهگذاری شده در بریتانیا و ایرلند در آن سال بود. این گروه به دلیل استفاده نوآورانه از این فناوری، جایزه مارش ۲۰۲۱ را دریافت کرد.
آنها از دوربینهای حرارتی پالسر هلیون استفاده میکنند که نه تنها تعداد پرندگان بیشتری را شناسایی میکند، بلکه زمان حضور در میدان را کاهش داده و استرس کمتری به پرندگان وارد میکند.
کاربرد در دیگر حوزهها
تصویربرداری حرارتی همچنین برای رصد پستانداران مانند خفاشها، موشها و سمداران، و حتی ارزیابی سلامت درختان استفاده شده است.