تئودور فریدریش دتلف کلیفوت، الهیدان نئولوتَری آلمانی، در ۱۸ ژانویه ۱۸۱۰ در کورخو، مکلنبورگ-شوِرین متولد شد و در ۲۶ ژانویه ۱۸۹۵ در شوِرین درگذشت.
زندگی و فعالیتها
او در دبیرستان شوِرین و دانشگاههای برلین و روستوک تحصیل کرد. در ۱۸۳۳ به عنوان مربی دوک ویلیام مکلنبورگ منصوب شد و در ۱۸۳۷ به عنوان معلم خصوصی دوک بزرگ فریدریش فرانتس به درسدن رفت. در ۱۸۴۰ به عنوان کشیش در لودویگسلوست و در ۱۸۴۴ به عنوان سرپرست کلیسا در شوِرین مشغول به کار شد.
از ۱۸۳۵، کلیفوت رهبر معنوی امور کلیسایی و الهیاتی ایالت خود بود. با تغییر ساختار حکومت در ۱۸۴۸، اداره کلیسا توسط دولت غیرممکن شد. در ۱۸۵۰، دادگاه عالی کلیسایی با ریاست کلیفوت تأسیس شد. او در دهههای ۱۸۵۰ تا ۱۸۷۰، اصلاحات کلیسایی مهمی را رهبری کرد.
دیدگاههای کلیسایی
کلیفوت در کتاب «آشت بوخِر فون در کیرشه» (۱۸۵۴) دیدگاههای خود را درباره کلیسا و حکومت کلیسایی بیان کرد. او بر پایههای الهی کلیسا، اهمیت وسایل فیض، و ضرورت سازماندهی کلیسا تأکید داشت. او با اتحادگرایی مذهبی و دخالت دولت در امور کلیسا مخالف بود.
آثار مهم
- لیتورژیشه آبهاندلونگن (۸ جلد، ۱۸۵۴–۱۸۶۱)
- آینلایتونگ این دی دوگمنگشیشته (۱۸۳۹)
- تفسیر کتابهای زکریا، حزقیال، دانیال و مکاشفه