تالار موسیقی تریتاون (Tarrytown Music Hall)، واقع در خیابان وست مین شهر تریتاون ایالت نیویورک، یکی از بناهای فرهنگی برجسته در ایالات متحده است. این تئاتر با ساختار آجری و سبک معماری کوئین آن (Queen Anne)، در اواخر قرن نوزدهم میلادی بنا شده و در سال 1980 در فهرست ملی اماکن تاریخی به ثبت رسید.
تاریخچه و اهمیت
این تالار نه تنها قدیمیترین تئاتر فعال در شهرستان وستچستر به شمار میرود، بلکه یکی از نمونههای درخشان معماری سبک کوئین آن در این منطقه محسوب میشود. تریتاون موزیک هال در سال 1901، جزو اولین مکانهایی بود که تصاویر متحرک (motion pictures) را به نمایش گذاشت. هنرمندان نامداری چون دیو بروبک، لوئیز آرمسترانگ و مایلز دیویس در این تالار به اجرای برنامه پرداختهاند. همچنین، به دلیل آکوستیک عالی، بسیاری از اجراهای موسیقی کلاسیک در اینجا ضبط شدهاند.
این تالار در سال 1976 به دلیل بیتوجهی و مشکلات ساختاری تعطیل شد، اما پس از ثبت در فهرست ملی، توسط یک سازمان غیرانتفاعی محلی خریداری و بازسازی گردید. از زمان بازگشایی مجدد، این مکان همواره فعال بوده و شاهد نوسازیهای متعددی بوده است. هنرمندان برجسته بسیاری پس از بازسازی در این تالار اجرا داشتهاند و صحنههایی از فیلمها و تبلیغات تلویزیونی متعددی در اینجا فیلمبرداری شده است.
معماری و مشخصات بنا
تالار موسیقی تریتاون در گوشه شمال شرقی تقاطع خیابان وست مین و کالدنبرگ پلیس واقع شده است. این بنای دو و نیم طبقه، دارای نمای آجری با پایههای گرانیتی و تزئینات گچبری و نیمهچوبی است. سقف آن شیبدار بوده و با ورقههای سنگی پوشانده شده است. نمای جنوبی ساختمان با جزئیات فراوان و برجهای گوشه مربعی شکل، به همراه بخشی مرکزی با سقف شیروانی و دو برج کوچکتر، جلوهای چشمنواز دارد.
فضای داخلی تالار با استفاده از مرمر و سنگ آهک و تزئینات برنجی، حس لوکس بودن را القا میکند. سالن اصلی که برای اجراهای زنده طراحی شده، دارای 843 صندلی ثابت است. سقف قوسی شکل و تزئینات گچی با رنگ طلایی، به همراه مدالیونهای سقفی که لوسترها از آنها آویزان هستند، اصالت بنا را حفظ کردهاند. در پشت صحنه، طاقهای چوبی و نقاشیهای دیواری اصلی همچنان پابرجا هستند.
بازسازی و فعالیتهای کنونی
در سال 1885، ویلیام ال. والاس، سازنده شکلات محلی، ایده ساخت این تئاتر را مطرح کرد. این بنای چندمنظوره شامل آپارتمانها، فضاهای تجاری و سالن اجرای بزرگ بود و با هزینهای معادل 50,000 دلار ساخته شد. در طول سالها، تالار شاهد تغییرات متعددی از جمله تطبیق با نمایش فیلم در سال 1901، جابجایی ورودی اصلی در سال 1915 و بازسازی اساسی فضای داخلی در سال 1922 بود.
پس از تعطیلی در سال 1976، این تالار در سال 1980 توسط سازمان غیرانتفاعی Friends of the Mozartina Musical Arts Conservatory خریداری و بازسازی شد. امروزه، تالار موسیقی تریتاون سالانه حدود 180 روز میزبان اجراهای زنده است. همچنین، فیلمها و تبلیغات تلویزیونی متعددی از جمله The Preacher's Wife (1996)، Mona Lisa Smile (2003) و Henry's Crime (2011) در این مکان فیلمبرداری شدهاند.
در سال 2018، آکادمی تالار موسیقی تریتاون (Tarrytown Music Hall Academy) راهاندازی شد که برنامههای آموزشی هنرهای نمایشی را برای جوانان ارائه میدهد. این تالار همچنین میزبان گروههای هنری معتبری مانند Random Farms Kids Theater، Ars Viva Chamber Orchestra و Westchester Symphonic Winds است.