سیدِل سیلورمن: انسان‌شناس و مدافع حفظ اسناد مردم‌شناسی

Sydel Silverman
📅 8 تیر 1405 📄 216 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

سیدِل سیلورمن (۱۹۳۳-۲۰۱۹)، انسان‌شناس آمریکایی، به‌خاطر تحقیقاتش در ایتالیا و تلاش برای حفظ اسناد مردم‌شناسی شناخته می‌شود. او در خانواده‌ای یهودی در شیکاگو متولد شد و علاقه‌اش به مردم‌شناسی از کودکی آغاز شد. تحقیقات او در روستای مونته‌کاستلو دی ویبیو ایتالیا، به بررسی سیستم‌های کشاورزی سنتی و اصلاحات ارضی پرداخت. سیلورمن همچنین به‌عنوان مدیر اجرایی و رئیس بنیاد وِنِر-گرن، نقش مهمی در ارتقای مردم‌شناسی ایفا کرد.

سیدِل فینفر سیلورمن ولف (۲۰ مه ۱۹۳۳ – ۲۵ مارس ۲۰۱۹)، انسان‌شناس آمریکایی، به‌خاطر تحقیقاتش در ایتالیا و تلاش برای حفظ اسناد مردم‌شناسی شناخته می‌شود. او در محله لوندیل شیکاگو، ایلینوی، در خانواده‌ای یهودی ارتدوکس متولد شد. علاقه‌اش به مردم‌شناسی از کودکی و تحت تأثیر عمویش، هیرشل باسمن، شکل گرفت.

سیلورمن تحصیلات خود را در دانشگاه ایلینوی آغاز کرد و سپس به دانشگاه شیکاگو منتقل شد. او در سال ۱۹۵۷ مدرک کارشناسی ارشد را دریافت کرد و پس از آن به برنامه دکتری مردم‌شناسی دانشگاه کلمبیا پیوست. تحقیقات او در روستای مونته‌کاستلو دی ویبیو ایتالیا، به بررسی سیستم‌های کشاورزی سنتی و اصلاحات ارضی پرداخت.

فعالیت‌های حرفه‌ای

سیلورمن پس از دریافت دکتری، به‌عنوان استاد در کالج کوئینز نیویورک مشغول به کار شد و تحقیقاتش را در ایتالیا ادامه داد. او همچنین به‌عنوان مدیر اجرایی برنامه دکتری مردم‌شناسی مرکز فارغ‌التحصیلان سی‌یو‌ان‌وای فعالیت کرد و این برنامه را به یکی از برترین‌های آمریکا تبدیل نمود.

در سال ۱۹۸۷، سیلورمن به بنیاد وِنِر-گرن پیوست و به‌عنوان رئیس این بنیاد، نقش مهمی در ارتقای مردم‌شناسی ایفا کرد. او ۲۵ سمپوزیوم بین‌المللی را سازماندهی کرد و کتاب «حیوان روی میز» را در سال ۲۰۰۲ منتشر نمود که به تاریخ زنده مردم‌شناسی می‌پردازد.

زندگی شخصی

سیلورمن دو بار ازدواج کرد: نخست با نقاش مل سیلورمن و سپس با انسان‌شناس اریک ولف. او دو فرزند به نام‌های ایو سیلورمن و جولی یورن دارد. سیدِل سیلورمن در ۲۵ مارس ۲۰۱۹ در نیویورک درگذشت.

جمع‌بندی

سیدِل سیلورمن نه تنها به‌عنوان یک محقق برجسته در حوزه مردم‌شناسی شناخته می‌شود، بلکه به‌عنوان یک مدیر کارآمد و مدافع حفظ اسناد مردم‌شناسی نیز تأثیر عمیقی بر جامعه علمی گذاشت. تلاش‌های او در ایتالیا و فعالیت‌هایش در بنیاد وِنِر-گرن، میراثی ارزشمند برای نسل‌های آینده به‌جا گذاشت. سیلورمن با سازماندهی سمپوزیوم‌ها و تأکید بر اهمیت حفظ سوابق مردم‌شناسی، نقش کلیدی در شکل‌دهی به آینده این رشته ایفا کرد.